Zadzwoń do nas: +48 530 504 008
Adres email
Hasło
Adres email
Hasło

  • Florencja wprowadzenie

    Florencja - artystyczna stolica Włoch

    Florencja jest stolicą Toskanii. Miasto liczy prawie pól miliona mieszkańców i leży nad rzeką Arno, u stóp Apeninów.
    Zarówno kulturalny jak i materialny wpływ Florencji jest przemożny. Jej muzea, pałace oraz kościoły zawierają więcej dzieł sztuki, niż jakiekolwiek inne miasto w Europie.
    Jest to w dużej części rezultatem ogromnej eksplozji działalności artystycznej i architektonicznej, która miała miejsce we Florencji w epoce Renesansu (pomiędzy XIII a XIV w.), a którą to epokę Florencja cały czas uosabia. Rocznie miasto przyciąga ponad milion turystów z całego świata.

  • Historia Florencji

    Historia Florencji
    Początkowo etruska, następnie rzymska, gotycka, bizantyjska oraz lombardzka, Florencja osiągnęła szczyt politycznego oraz kulturalnego splendoru pomiędzy XIII a XV w. jako państwo-miasto (Florencja stała się wolnym miastem w 1115 r.), przezwyciężywszy wewnętrzne walki pomiędzy stronnictwami gwelfów i gibelinów. W międzyczasie, dzięki polityce ekspansji skierowanej w kierunku innych dużych miast toskańskich, gospodarcza przewaga Florencji zaczęła rosnąć. W 1348 r. ponad 60% z prawie 100 tys. mieszkańców zostało zabitych przez czarną śmierć (dżumę), tymczasowo wstrzymując rozwój miasta.
    W XV w. we Florencji rządy objęła Rada (Signoria) pod panowaniem Medyceuszy i właśnie wtedy miasto to osiągnęło status najważniejszego europejskiego centrum kultury renesansowej. Panowanie Medyceuszy zostało przerwane przez rewolucję, mającą miejsce w latach 1494-1498 pod wodzą Savonarli, religijnego reformatora, pochodzącego z zakonu dominikanów. W 1527 r. Karol V Habsburg przywrócił rządy Medyceuszy, którzy zostali mianowani Wielkimi Książętami Toskanii w 1527 r., przejmując prawie cały region pod swoje rządy. Gdy dynastia Medyceuszy upadla w 1737 r., ród Habsburgsko-Loratyński objął panowanie i w 1861 r. Toskania stała się częścią nowego Królestwa Zjednoczonych Włoch, którego stolicą w latach 1855 - 1871 była Florencja.

  • Podczas II Wojny Światowej, wycofujące się siły niemieckie wysadziły w powietrze wszystkie mosty na rzece Arno, oprócz Mostu Złotników (Ponte Vecchio). W 1966 r. miasto zostało zdewastowane przez tragiczną powódź, która uszkodziła wiele obrazów, fresków oraz starych woluminów. Przy pomocy dotacji z całego świata, eksperci pracowali przez lata nad uratowaniem dzieł sztuki z Florencji.
    Wspomnienie o wszystkich znaczących zabytkach i atrakcjach artystycznych tego miasta jest niemożliwe. Jeden dzień nie wystarczy na wizytę we Florencji, jednak w zależności od ilości posiadanego czasu, można przynajmniej rozpocząć eksplorację jej niezliczonych skarbów. Aby ułatwić to zadanie, wybraliśmy najbardziej popularne i ekscytujące zabytki, których z pewnością nie można przegapić.

  • Parkingi we Florencji

    Parkingi we Florencji
    Z autostrady A11
    Kieruj się autostradą A11 w stronę Florencji, zjedź zjazdem wskazującym na A1 Roma (Rzym), a dalej jedź autostradą A1 w stronę Rzymu. Zjedź z autostrady A1 zjazdem oznakowanym Firenze Signa, płacąc opłatę przy bramkach. Jadąc drogą dwupasmową, kieruj się za znakami na Firenze Centro (Florencja centrum). Dalsze instrukcje znajdują się poniżej, oznakowane **.

    Z AUTOSTRADY PISA/FIRENZE (PIZA/FLORENCJA)
    Wjedź na autostradę Piza/Florencja, kierując się w stronę Florencji, dojedź do skraju miasta. Dalsze instrukcje znajdują się poniżej, oznakowane **.

    ** Dotarłszy na skraj miasta, jedź prosto, przejeżdżając przez cztery pary świateł drogowych. Na piątych światłach skręć w lewo na most, trzymając się prawego pasa ruchu. Po przejechaniu przez most (Ponte La Vittoria), dojedź do następnych świateł drogowych. Na światłach skręć w prawo i skieruj się na drogę po lewej. Można tu znaleźć darmowy parking przy okolicznym placu oraz dwa płatne parkingi naprzeciw. Zjeżdżając z mostu, skręć w pierwszą ulicę w prawo, a następnie kieruj się prosto, mijając cztery pary świateł drogowych i automatycznie zjeżdżając na autostradę Pisa/Firenze (Piza/Florencja).
    Uwaga: parking jest mocno utrudniony we wtorki rano, ze względu na lokalny market.

    Z POŁUDNIA
    Z AUTOSTRADY A1
    Zjedź z autostrady zjazdem oznakowanym Firenze Impruneta, płacąc za przejazd. Przejedź przez rondo, kierując się w lewo w stronę Florencji, podążając za kierunkowskazem, wskazującym na Firenze (Florencja). Dalsze instrukcje znajdują się poniżej, oznakowane ***.

    Z AUTOSTRADY SIENA /FIRENZE (SIENA/FLORENCJA)
    *** Jedź prosto przez Galluzzo, mijając stacje benzynowe. Na światłach drogowych skręć w prawo, kierując się żółtymi znakami, wskazującymi na plac Piazzale Michelangelo. Przejedź przez światła drogowe. Na następnych światłach trzymaj się prawego pasa i jedź prosto, cały czas kierując się żółtymi znakami. Jedź prosto, a następnie skręć w prawo na następnym skrzyżowaniu. Dalej jedź prosto, aż dojedziesz do placu Piazzale Michelangelo, który pojawi się po lewej. Plac jest podzielony na dwie części. Linie niebieskie oznaczają parking płatny, a białe bezpłatny. (Uwaga: w okresie większego ruchu cały obszar placu objęty jest parkingiem płatnym). Możemy stąd podziwiać piękny widok na Florencję, znajdującą się poniżej. Dojście do centrum zajmie nam 20 min, można też dojechać autobusem nr 13, jadącym na stację. Bilety należy kupić w pobliskim barze przed wejściem do autobusu, a następnie potwierdzić ich posiadanie w autobusie.
    Uwaga: w niedziele i święta (Festivi) parking we Florencji jest za darmo. Uwaga na nieoficjalnych parkingowych, którzy żądają opłaty.

  • Plac katedralny

    PLAC KATEDRALNY
    Plac ten, zwany "Piazza San Giovanni" lub "Piazza del Duomo" był centrum florenckiego życia religijnego przez ostatnie 1600 lat. Na tym ogromnym terenie o nieregularnych kształtach mieszczą się zabytki takie jak: Baptysterium Św. Jana (Battistero di San Giovanni), Katedra Santa Maria del Fiore (Duomo) wraz z wykopaliskami kościoła Santa Reparata, Dzwonnica Giotta (Campanile di Giotto), Muzeum dell'Opera del Duomo, kapituły katedralne, Arcybractwo Miłosierdzia (Arciconfraternita della Misericordia), portyk Loggii Del Bigallo, Pałac Arcybiskupi, (Palazzo Arcivescovile) Kolumna św. Zenobiusza (Colonna di San Zanobi) oraz porfirowe kolumny z Pizy.

  • Katedra Santa Maria del Fiore (Duomo)

    KATEDRA SANTA MARIA DEL FIORE (DUOMO)
    W ostatnich dekadach XIII stulecia rząd Florencji zdecydował o zbudowaniu nowej katedry. Chciano, aby jej rozmiar oraz zewnętrzne dekoracje były bardziej okazałe, niż te znajdujące się w rywalizujących miastach (Piza i Siena), a także aby katedra była zadedykowana Maryi, Matce Boskiej Kwiatów (Santa Maria del Fiore). Budynek, który widzimy dziś, jest rezultatem 170 lat wytężonej pracy. Arnolfo di Cambio rozpoczął konstrukcję katedry w 1296r., na miejscu starego kościoła Santa Reparata. Po śmierci Arnolfa, budowa została przejęta przez Giotta, a później konstrukcję jej kontynuowali Francesco Talenti oraz Giovanni di Lapo Ghini, powiększając początkowy projekt. Gigantyczna kopuła została zaprojektowana i ukończona przez Brunelleschiego w 1438 r. (który przeprowadził w tym celu badania nad zabytkami starożytnego Rzymu), a latarnię znajdującą się pod sklepieniem, także zaprojektowaną przez Brunelleschiiego, ukończono po jego śmierci. Jako ostatnie ukończono fasady katedry (między 1871 a 1887 r.) do projektu Emiliode Fabrisa, czego rezultatem była zimna XIX-wieczna imitacja florenckiego gotyku.

  • Katedra ma kształt łacińskiego krzyża. Po wejściu do przybytku można oniemieć, patrząc z podziwem na jego ogrom (katedra jest jedną z największych w Europie) oraz powagę. Relatywna prostota dekoracji współgra z ascetycznymi i duchowymi ideałami średniowiecznej i wczesno-renesansowej Florencji. Wzbogacenie wnętrza katedry miało miejsce w XVI w., wspaniała posadzka z barwionego marmuru oraz świątynne nisze w ścianach zostały dodane już pod patronatem Medyceuszy.
    Nawet ograniczając się jedynie do najważniejszych eksponatów, warto zwrócić szczególną uwagę na: pomnik we freskach zadedykowany Sir Johnowi Hawkwoodowi (wykonany przez Paola Uccello w 1436 r.) oraz statuę Niccolo da Talentino (Andrea del Castagno, 1456 r.), portret Dantego, namalowany przez Domenico diMichelino w 1465 r., rzezbione portrety Giotta and Brunelleschiego, mozaike nad głównym wejściem utworzoną przez Gaddo Gaddi (wczesny XII w.) oraz witraże projektu Donatello.

  • Uffizi

    UFFIZI
    Marzenie każdego miłośnika sztuki, najwspanialsze muzeum we Włoszech, ogromna oraz niezrównanie bogata galeria sztuki, mieszcząca ponad 1800 eksponatów. Galeria została utworzona przez Franciszka I Medyceusza na górnym piętrze budynku, początkowo zaprojektowanego przez Vasariego w późnym XVI w celach administracyjnych i sądowniczych. Znajdowały się tu biura Kosmy I (ojca Franciszka I). Stary kościół San Piero Scheraggio został przyłączony do kompleksu po ukończeniu budowy. Znaczące pozostałości kościoła są widoczne do dziś.

    Po informacje na temat rezerwacji biletów w galerii Uffizi należy kliknąć tu.

  • Vasari stworzył też długi zadaszony pasaż, zwany Corridoio Vasariano, który łączy Uffizi oraz Pałac Pittich, przechodzi przez Most Złotników, a obecnie zawiera fascynującą kolekcję autoportretów dawnych i dzisiejszych artystów. Po upadku dynastii Medyceuszy, kolekcja stała się własnością miasta, a Uffizi otwarto dla publiczności w 1765 r. Zamknięcie wielu kościołów oraz klasztorów w XVIII i XIX w. wzbogaciło Uffizi w wiele istotnych eksponatów. Dziś na kolekcję składają się arcydzieła włoskich i zagranicznych artystów począwszy od XIII w., dzieła renesansowe oraz te z dalszych epok. Odnajdziemy tu dorobek malarzy i rzeźbiarzy takich jak Cimabue, Giotto, Masaccio, Beato Angelico, Paolo Uccello, Filippo Lippi, Leonardo da Vinci, Botticelli, Michał Anioł, Piero della Francesca, Mantegna, Bellini, Raffaello, Caravaggio, Tycjan, Rubens, Rembrandt, Durer, Goya i wielu innych. Koncentracja sztuki oraz ogrom ludzi, rozpychających się by uzyskać najlepszy widok, są tak wielkie, że zwiedzanie galerii to dla większości ludzi to ogromny wysiłek, zarówno fizyczny, jak i psychiczny, zbyt duży na jedną wizytę. Zalecamy wczesne przybycie do galerii lub kupienie biletu z wyprzedzeniem.

  • Trzy pary drzwi wykonanych z brązu, pokrytych białym i zielonym marmurem wzbogacają ten olśniewający budynek. Najstarsze z nich, wykonane przez Andreę Pisano, znajdują się przy południowej stronie budynku i przedstawiają życie św. Jana. Drzwi północne, stworzone przez Lorenza Ghiberti w latach 1402-1425, przedstawiają życie Chrystusa oraz sceny ze Starego Testamentu.
    Wnętrze baptysterium jest udekorowane mozaikami, stanowiącymi wspaniały przykład skrzyżowania wielu różnorodnych stylów, w tym średniowiecznej Europy, starożytnego Rzymu, świata islamu oraz Bizancjum. Prace nad mozaikami zostały rozpoczęte przez Iacopa Francescano w 1225 r., a następnie kontynuowane przez weneckich i florenckich artystów, między którymi mógł być młody Cimabue, artysta będący jednym z pionierów florenckiego stylu malarstwa.

  • Kościół Santa Maria Novella

    KOŚCIÓŁ SANTA MARIA NOVELLA
    Budowa kościoła została rozpoczęta w 1278 r. przez braci dominikanów, a ukończona w 1360 r. Fasada z zielonego i białego marmuru została ukończona około 1300 r. przez Leona Battiste Alberti, który zaprojektował jej górną cześć. Wewnątrz kościoła można zobaczyć bezcenne arcydzieła, wśród których najsławniejsze to "Święta Trójca" (Trinità) Masaccia. Kaplica Strozzi, mieszcząca się po prawej stronie kościoła, w całości pokryta freskami Narda di Cione i Orcagny (jego brata), jest jednym z najbardziej sugestywnych zakątków XIV-wiecznej Florencji. W zakrystii znajduje się sławny krucyfiks Giotta, a w kaplicy Gondi drewniany krucyfiks Brunelleschiego. Ujmujący cykl fresków w głównym prezbiterium, ukazujący zdarzenia z życia Najświętszej Maryi Panny, jest dziełem Ghirlandaia i jego szkoły, do której uczęszczał też młody Michał Anioł. Kaplica Filippa Strozzi zawiera najwspanialsze dzieła Filippa Lippi oraz wyrzeźbiony grobowiec Filippa Strozzi, stworzony przez Benedetta da Maiano, a w kaplicy Rucellai znajdziemy dzieła Nina Pisano i Ghibertiego.
    Do kościoła przylega muzeum, w którym można podziwiać zielony krużganek, nazwany tak ze względu na zielony kolor słynnego freska Paola Ucello, zdobiącego ściany budynku. Obok krużganka znajduje się kaplica Hiszpanów, wybudowana w 1350 r. przez Jacopa Talenti i służąca jako kapitularz zgromadzenia, jej nazwa pochodzi od hiszpańskich uczniów Eleanory da Toledo. W kaplicy tej można podziwiać przepiękny cykl fresków autorstwa Bonaiuta.

  • Galeria Akademii

    GALERIA AKADEMII (GALLERIA DELL'ACCADEMIA) 
    Galeria ta została założona przez wielkiego księcia Toskanii Leopolda II Habsburga w 1784 r. po to, by umożliwić studentom pobliskiej Akademii Sztuk Pięknych zapoznanie się z przykładami dzieł sztuki z każdej epoki. Dziś jest to jedno z najsłynniejszych muzeów we Florencji, ze względu na znajdujące się w nim monumentalne rzeźby Michała Anioła, takie jak gigantyczny "Dawid", pierwotnie stojący na placu Piazza della Signoria (gdzie obecnie mieści się jego kopia). Inne rzeźby wielkiego mistrza, którymi szczyci się muzeum, to cykl czterech, nieukończonych rzeźb Jeńcy (Prigioni), Święty Mateusz (San Matteo) i Pieta Palestryńska (Pietà di Palestrina). Wiele pomieszczeń poświęconych jest złotym florenckim malunkom z XII i XIV w. oraz renesansowym obrazom, w tym dziełom artystów takich jak Fra Bartolomeo, Perugino and Botticelli.  

  • Pałac Pittich

    PAŁAC PITTICH (PALAZZO PITTI)
    Luigi Pitti, bogaty i ambitny kupiec florencki, w 1448 r. zlecił projekt budowy pałacu Brunelleschiemu. Budynek został ukończony 1457 r. przez Lucę Foncelli. W 1549 r. pałac przeszedł na własność Medyceuszy i wtedy właśnie Kosma I i jego żona Eleonora wprowadzili się tam z Pałacu Vecchio. Nakazali oni Vasariemu połączenie obu pałaców korytarzem przechodzącym przez Most Złotników i przez następne dwa stulecia miała miejsce dalsza rozbudowa i upiększanie pałacu (w typowo medycejskim stylu). Pałac Pittich pozostał rezydencją Medyceuszy do 1888 r., od kiedy to stał się siedzibą książąt Lotaryngii. W 1911 r. pałac został oddany państwu i otwarty dla publiczności. Jako że w środku znajduje się osiem oddzielnych muzeów, zobaczenie ich wszystkich jednego dnia jest po prostu niemożliwe. Najważniejsze muzeum to Galeria Palatina, założona przez Kosmę II, a następnie wzbogacana przez jego następców w dalsze arcydzieła, pochodzące z XV i XVI w, w tym obrazy takich mistrzów jak Tycjan, Giorgione, Rafael Santi i Rubens.

  • Galeria zachowała wygląd prywatnej kolekcji, a obrazy wystawione są dla efektu dekoracyjnego i bez porządku chronologicznego. Freski widoczne na sufitach, wykonane przez Pietro da Cortona wysławiają planety, mitologię i oczywiście Medyceuszy. Większość z najwspanialszych eksponatów wystawiona jest w pokojach gościnnych na pierwszym piętrze po prawej stronie pałacu. Znajdują się tu też apartamenty królewskie, udekorowane w stylu cesarstwa przez dynastię sabaudzką (ród mieszkający w pałacu w czasie, gdy Florencja była stolicą Włoch). Na drugim piętrze ponad Galerią Palatina utworzona została Galeria Sztuki Współczesnej (Galleria d'Arte Moderna), w której wystawione są dzieła z XVIII i XIX w. Na parterze po lewej stronie znajdowały się letnie apartamenty wielkich książąt, w których dziś mieści się Muzeum Wyrobów Srebrnych (Museo degli Argenti), zawierające kolekcję biżuterii, flakonów, ozdób itp., należących do rodu. Muzeum Kostiumów (Galleria del Costume) mieści sie w budynku o nazwie Palazzina della Meridiana, w prawym skrzydle pałacu, a Muzeum Porcelany (Museo delle porcellane) w Casino del Cavaliere. W pawilone Meridiana znajdziemy też muzeum zabytkowych powozów (Museo delle Carrozze), czyli kolekcję medycejskich i lotaryńskich karoc oraz kolekcję obrazów hrabiego Contini Bonacossi, zawierającą dzieła artystów takich jak Cimabue, Duccio, Giovanni Bellini oraz dorobek malarzy hiszpańskich.

  • Ogrody Boboli

    OGRODY BOBOLI
    Ogród został założony na zboczu wzgórza Boboli na życzenie Eleonory, żony Kosmy I i przez wiele stuleci pełnił funkcję prywatnego ogrodu Pałacu Pittich. Zaprojektowany w 1459 r. przez Niccola Tribolo, w późniejszym czasie był ulepszany przez Ammannatiego, Buonatalentiego oraz Alfonsa Parigi. Przy wejściu do Pałacu Pittich znajdziemy fontannę pucołowatego karła Morgante na grzbiecie żółwia. Zaraz za nią leży Grota Buontalentiego (Grotta del Buontalenti) z 1583 r., będąca jednym z najbardziej oryginalnych dzieł architekta i zawierająca kopie rzeźb takich jak Jeńcy (Prigioni) Michała Anioła oraz Wenus Giambologny.

  • W ogrodzie znajduje się też wielki amfiteatr z XVII w., w którym wystawiano sztuki na dworze Medyceuszy. Na dziedzińcu mieści się Grota Mojżesza (Grotta di Mosè) Ammannatiego, a w niej fontanna, w której rozkosznie pływają sobie rzeźbione cherubinki. Z amfiteatru schody prowadzą w górę do stawu Tribolo, w którym znajduje się fontanna Neptuna, którego brązowa statua została wykonana przez Lorenziego. Jeszcze wyżej mamy Ogród Kawalera (Il Giardino del Cavaliere). Tu rozpoczyna się wspaniała alejka cyprysowa o nazwie "Viottolone", która opada gwałtownie labiryntem ścieżek i gaików, udekorowanym klasycznymi posągami. Na końcu alei znajduje się plac Piazza dell’ Isolotto, jest to malowniczy, ogromnych rozmiarów plac, zbudowany przez Alfonsa Parigi w 1618 r. i otoczony sztucznym zbiornikiem wodnym. Kopia wspanialej rzeźby "Oceanus" mieści się na środku wysepki na tym zbiorniku, a pod nią trzy statuy symbolizujące trzy wielkie rzeki: Nil, Eufrat i Ganges.  Znajduje się tu też dramatyczna figura Perseusza na koniu, jadącego przez wodę, by uratować Andromedę, która jest przykuta łańcuchami do skały z drugiej strony stawu.

  • Pałac Davanzanti

    PAŁAC DAVANZATI
    Zbudowany w połowie XIV w. (loggia zotala dodana w XV w.) dla rodziny Davizzi, pałac został zakupiony przez Bernarda Davanzati w 1578 r. i pozostał w jego rodzinie do 1904 r., kiedy to został przejęty przez kolekcjonera antyków i odrestaurowany. Dziś budynek ten stanowi ważny zabytek architektury mieszczańskiej, ukazując styl życia wczesno-renesansowej Florencji (Museo dalla Casa Fiorentina Antica) i jest jednym z najbardziej zachwycających muzeów we Florencji. W środku, oprócz fresków, mamy rzeźbione meble, posągi, gobeliny, wyroby ceramiczne oraz malowane skrzynie. Wizyta jest szczególnie polecana, ze względu na to, że jest to jedyny w całym mieście przykład XV-wiecznego domu florenckiego.

  • Kościół Świętej Trójcy (Santa Trinita)

    KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEJ TRÓJCY (SANTA TRINITA)
    Uważany za jeden z najstarszych kościołów w mieście, został on zbudowany przez mnichów Wallombrozjańskich w drugiej połowie XI w., a następnie powiększony oraz przebudowany w stylu florenckiego gotyku w XIV w., z fasadą dodaną przez Bountalentiego przy końcu XVI w. Warta wspomnienia jest Kaplica Sassetti, jedno z głównych dzieł sztuki w kościele. Zadedykowana życiu św. Franciszka z Asyżu, zawiera cykl fresków będący arcydziełem Domenica Ghirlandaio. Inne godne podziwu eksponaty znajdziemy w Kaplicy Bartolini, która pokryta jest freskami wykonanymi przez Lorenza Monaco ze Sieny oraz w prezbiterium, w którym znajdują się dzieła artystów takich jak Alessio Baldovinetti, Mariotto di Nardo, Luca della Robbia i Benedetto da Maiano.

  • Pałac Medyceuszy

    PAŁAC MEDYCEUSZY (PALAZZO MEDICI-RICCARDI)
    Ten wspaniały renesansowy pałac został wybudowany w 1444 r. przez Michelozza na zlecenie Kosmy I Medyceusza. Pałac ma kształt kwadratowy z otwartą loggią w części budynku, wychodzącej na ulicę. Był on domem Medyceuszy oraz sercem renesansowej Florencji do czasu przeprowadzki do Pałacu Vecchio. W 1659 r. pałac został zakupiony przez ród Riccardich, a dziś pełni on funkcję prefektury miejskiej. W środku mieści się elegancki dziedziniec, mały włoski ogród oraz sławna maleńka kaplica z freskiem Benozza Gozzoli 'Procesja Trzech Króli" oraz innymi freskami, gloryfikującymi ród Medyceuszy, wśród których znajdziemy np. dorastającego Wawrzyńca Wspaniałego.

  • Plac Michała Anioła

    PLAC MICHAŁA ANIOŁA (PIAZZALE MICHELANGELO)
    Plac Michała Anioła jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej znanych miejsc widokowych we Włoszech. Został on zbudowany w 1869 r. do projektu stworzonego przez Giuseppe Poggi i oferuje naprawdę wspaniały widok na miasto oraz wzgórze Fiesole. Patrząc w dól, można podziwiać mosty na rzece Arno, otoczone widocznym w oddali parkiem Cascine. Po lewej stronie placu mieszczą się mury San Giorgio i Fort Belvedere. Na środku placu stoją wykonane z brązu kopie pomnika Dawida Michała Anioła oraz czterech alegorii pochodzących z Kaplicy Medyceuszy: "Noc, Dzień, Świt i Zmierzch".  

  • Kościół Św. Krzyża

    KOŚCIÓŁ ŚW KRZYŻA (SANTA CROCE)
    Kościół Św. Krzyża jest największą bazyliką franciszkańską we Włoszech. Został on zaprojektowany przez Arnolfa di Cambio w 1294 r. i postawiony w miejscu starszego kościoła. Budowę świątyni ukończył Vasari w 1450 r. Neogotycka fasada bazyliki została dodana w latach 1857 - 63 przez Nicocola Matasa, przez co kontrastuje z prostą i surową konstrukcją reszty budynku. Pierwotnie ściany wewnątrz kościoła były pokryte freskami sławnych XIV-wiecznych artystów (w szczególności Orcagny) jednak pod rządami Kosmy I, freski zostały przykryte, a Vasari dodał dwa dodatkowe ołtarze. Przez stulecia, zanim kościół został ogłoszony "Panteonem narodowych chwał", w zwyczaju było stawianie pomników pochowanym tu szlachetnym i znamiennym osobistościom. Przykładami są grobowiec Alfieriego, wykonany przez Canovę, grobowiec Leonarda Bruni (sławna “Madonna de Latte”) autorstwa Antonia Rossellino, grobowiec Carlotta Bonaparte wykonany przez Bartoliniego i grobowiec Michała Anioła autorstwa Vasariego.

  • Warta podziwu jest marmurowa ambona stworzona Benedetta da Maiano, jedna z najpiękniejszych, jaka kiedykolwiek powstała w epoce renesansu. W bazylice znajdują się też dzieła sztuki artystów takich jak Donatello, Bernardo Rossellino oraz Desiderio da Settignano. Kościół Św. Krzyża szczególnie obfituje we freski Trecento, dostarczając jedynej w swoim rodzaju możliwości porównania dzieł Giotta z dziełami jego uczniów. Prace Giotta można podziwiać zarówno w kaplicy Peruzzi, jak i w kaplicy Bardi. Kaplica Castellanich wykonana jest przez Agnola Gaddi, a kaplica Baroncellich to dzieło Taddea Gaddi, ojca Agnola oraz asystenta Giotta. Uczniowie Giotta, których warte podziwu dzieła mieszczą się w tej bazylice to: Bernardo Daddi, który pokrył freskami kaplicę Bardich, Maso di Banco (także Kaplica Bardich), Giovanni da Milano (Kaplica Rinucich) i inni. Kaplica Pazzich to arcydzieło Brunelleschiego, wzbogacone w prace Luci della Robbia, Donatellego oraz Baldovinettiego. Museo del’Opera di Santa Croce zawiera sławne dzieła artystów takich jak Cimabue, Taddeo Gaddi, Orcagna i Donatello.

  • Kościół Orsanmichele

    KOŚCIÓŁ ORSANMICHELE
    Kościół Orsanmichele jest niezwykle ekscentryczną świątynią. Pierwotnie budynek ten został zaprojektowany i zbudowany jako giełda zbożowo-paszowa (Loggia del Grano) przez Arnolfa di Cambio w 1290 r., a następnie zniszczony przez ogień w roku 1304. Po przebudowie dokonanej przez Francesca Talenti oraz Neriego Fioravanti, obiekt ten stał się miejscem religijnym, jego loggie zostały zamknięte, a na ich miejscu powstały słynne, udekorowane florenckimi rzeźbami z okresu gotyku, nisze oraz edykuły.
    Najstarsza rzeźba w kościele to wykonany z brązu pomnik Św. Jana Chrzciciela, postawiony w 1416 r. dla gildii Arte di Calimala. Można tu podziwiać dzieła artystów takich jak Donatello, Michelozzo, Andrea del Verrocchio, Luca della Robbia, Giambologna oraz Nanni di Banco. Kościół zachował swoją pierwotną strukturę, podświetloną przez XV-wieczne witraże, a w jego wnętrzu można podziwiać dorobek artystów takich jak Orcogna, Pietro del Migliore, Daddi oraz Francesco da Sangallo.

  • Kościół Zwiastowania NMP (SS. Annunziata)

    KOŚCIÓŁ ZWIASTOWANIA NMP (SS. Annunziata)
    Założony w 1255 r., kościół został przebudowany i powiększony przez Michelozza w roku 1444 na zlecenie Medyceuszy, ze względu na znajdujący się w nim cudowny wizerunek Najświętszej Maryi Panny. Do dziś jest to jeden z najważniejszych kościołów we Florencji. Michelozzo zaprojektował też krużganek Chiostrino dei Voti oraz atrium mieszczące się na przodzie kościoła, zawierające freski wykonane przez artystów takich jak Andrea del Sarto, Baldovientti, Pontormo oraz Rosso Fiorentino. Marmurowa świątynka (Tempietto), także dłuta Michelozza, zawiera, uznany za cudowny, wizerunek Najświętszej Maryi Panny. W następnej kaplicy znajdziemy prace Andrei del Castagno, Baldovinettiego oraz Bandinelliego. Warto zwrócić uwage na krużganek Chiostro dei Morti, w którym znajdziemy fresk Andrei del Sarto “Madonna del Sacco”.

  • Bazylika Santo Spirito

    BAZYLIKA SANTO SPIRITO
    Od nazwy tej bazyliki wywodzi się malownicza okolica w Oltrano, zamieszkana przez rzemieślników, konserwatorów oraz handlarzy antykami. Prosta, geometryczna fasada z XVIII w. ukrywa ostatni i przypuszczalnie najznakomitszy kościół projektu Brunelleschiego. Zaprojektowana i rozpoczęta w 1444 r., jest jednym z najpiękniejszych przykładów architektury renesansowej. W kościele znajdziemy 38 półkolistych ołtarzy bocznych, udekorowanych dziełami artystów tego okresu, pomiędzy którymi możemy wyróżnić mistrzów takich jak Filippino Lippi, Verrocchio, Lorenzo di Credi, Botticini oraz Cosimo Rosselli. Wspaniała marmurowa nastawa ołtarzowa jest dziełem Sansovina, a westybul i ośmiokątna zakrystia, Giuliana da Sangallo. W XIV-wiecznym refektarzu, mieszczącym się po lewej stronie kościoła, do dziś widać fragmenty fresków Andrei Orcagny, przedstawiające ukrzyżowanie Chrystusa i ostatnią wieczerzę.
    KAPLICA BRANCACCICH
    Kaplica Brancaccich została wzniesiona przy XII-wiecznym kościele Santa Maria del Carmine. Sławna na całym świecie, zawiera najbardziej dostojne przykłady włoskiego malarstwa renesansowego. Freski w kaplicy są dziełem trzech artystów. Masolino, któremu zlecono ich wykonanie, zaprojektował cykl fresków w 1424 r., a gdy wyjechał na Węgry, jego uczeń, Masaccio pracował nad nimi przez rok. Freski zostały ukończone przez Filippina Lippi w 1480 r.

  • Muzeum katedralne

    MUZEUM DELL'OPERA DEL DUOMO - MUZEUM KATEDRALNE
    Muzeum katedralne zawiera jedną z najwspanialszych kolekcji florenckich rzeźb oraz arcydzieł, które wcześniej zdobiły katedrę Duomo, Baptysterium św. Jana oraz dzwonnicę Giotta. W pierwszej sali, poświęconej twórczości Arnolfo di Cambio, mieści się statua papieża Bonifacego VIII i inne dzieła artysty. Pomniejsze sale poboczne zadedykowane są Brunelleschiemu i zawierają materiały z konstrukcji kopuły katedry. Niewielka klatka schodowa prowadzi do slynnej “Piety” Michała Anioła z 1550 r., rzeźby która początkowo miała być umieszczona na jego grobowcu. Na pierwszym piętrze są dwie empory wykonane w 1430 r. przez Lucę della Robbia oraz Donatella oraz inne rzeźby Donatella, takie jak: “Św. Maria Magdalena”, “Prorok Jeremiasz” i “Prorok Habbakuk”. W zbiorach muzeum znajdują się dwa słynne eksponaty mieszczące się wcześniej w baptysterium, czyli "Drzwi Raju" oraz srebrny ołtarz, arcydzieło XV-wieczonych artystów florenckich.

  • Loggia della Signoria

    PIAZZA ORAZ LOGGIA DELLA SIGNORIA
    Plac Piazza della Signoria to serce historycznego państwa-miasta Republiki Florenckiej. Plac ten, mieszczący wiele bardzo ważnych zabytków, cały czas posiada status politycznego centrum miasta. Dwie pierwsze rzeźby, znajdujące się na schodach Pałacu Vecchio, to wykonana z brązu rzeźba Donatella "Judyta i Holofernes", oraz znana na całym świecie rzeźba Michała Anioła "Dawid". Niedaleko znajduje się "Herkules i Kakus" Bandinelliego (rzeźbiarza, który bezskutecznie próbował przewyższyć "boskiego" Michała Anioła) oraz rzeźba Vincenza de Rossi. Inne rzeźby dekorujące plac to "Fontanna Neptuna" Ammannatiego (zwana też "Il Biancone") oraz ogromny konny posąg Kosmy I, wyrzeźbiony przez Giambolognę.
    Loggia della Signoria, zwana też “dei Lanzi” lub “dell’Orcagna” góruje nad placem. Ukończona w 1382 r., jest wybitnym przykładem florenckiej architektury gotyckiej oraz symbolem zdolności Republiki Florenckiej do tworzenia przepięknych budowli. Przed Loggią znajduje się sławna brązowa rzeźba Celliniego "Perseusz" oraz "Porwanie Sabinek" Giambologny.

  • Fort Belvedere

    FORT BELVEDERE
    Ten wspaniały przykład XVI-wiecznej fortecy wojskowej został zaprojektowany i wybudowany przez Bernardo Bountalentiego na rozkaz Wielkiego Księcia Toskanii Ferdynanda I Medyceusza. Fort Belvedere, wzniesiony na bastionach Porta San Giorgio, dominuje nad ogrodami Boboli i nad całym miastem. Od 1958 roku w forcie organizowane są wystawy sztuki i mają miejsce różnorodne wydarzenia artystyczne. Nawet jeśli forteca jest zamknięta, zawsze można podziwiać panoramę Florencji oraz pobliskie krajobrazy z tarasu. Do fortu można dostać się z ogrodów Boboli lub piękną ulicą Costa San Giorgio, rozpoczynającą się na placu Piazza Felicità, zaraz za Mostem Złotników.

  • Casa Buonarroti

    CASA BUONARROTI
    Budynek ten nigdy nie był zamieszkany przez Michała Anioła, który jedynie zakupił go w 1508 r. Bratanek wielkiego mistrza odziedziczył ten dom w roku 1564, po to aby otworzyć w nim kolekcję prac Michała Anioła, mającą na celu zwiększenie zainteresowania sztuką tego artysty. W 1859 r. dom został ofiarowany miastu i otwarty dla zwiedzających jako Muzeum Michała Anioła. Parter budynku zadedykowany jest przede wszystkim portretom artysty oraz dziełom sztuki, zebranym przez potomków jego bratanka. Wiele atrakcji, począwszy od najwcześniejszych dzieł Michała Anioła znajduje się na pierwszym piętrze, gdzie można podziwiać sławną "Madonnę przy schodach" oraz drewniany "Krucyfiks z Santo Spiritoso". Dalsze pokoje zostały pomalowane w XVII w. przez innych artystów na zlecenie prawnuka Michała Anioła, aby zilustrować życie wielkiego mistrza. Drugie piętro jest zarezerwowane dla Centrum badań nad pracami Michała Anioła.  

  • Szpital Niewiniątek

    SZPITAL NIEWINIĄTEK (OSPEDALE DEGLI INNOCENTI)
    Zaprojektowany w 1421 r. przez Brunelleschiego, była to pierwsza tego rodzaju instytucja, zarówno we Włoszech jak i w Europie. Do dziś znajduje się tam dom dziecka oraz lokalne przedszkole.   Szpital był pierwszym kompletnym dziełem Brunelleschiego, a piękna loggia tego budynku została udekorowana terakotą przez Andreę della Robia. Brunelleschi zaprojektował także dwa piękne krużganki klasztoru - "Chiostro delle Donne", zarezerwowany dla pielęgniarek szpitala oraz pomniejszy "Museo dello Spedale", zawierający dzieła artystów takich jak Alessandro Allori, Piero di Cosimo, Luca dell Robbia, Giovanni del Biondo, Neri di Bicci, a także cudny “Pokłon Trzech Króli” Ghirlandaia.    

  • Pałac Vecchio

    PAŁAC VECCHIO
    Pałac Vecchio to najważniejszy budynek użyteczności publicznej w mieście, ukazujący dzieje polityczne Florencji na przestrzeni wieków. Zaprojektowany w 1299 r. przez Arnolfa di Cambio jako siedziba Priorato delle Arti, poprzez wieki zmieniał swój wygląd. XIV-wieczny dziedziniec wraz ze sławną fontanną z "Putto" (pierwotna wersja, stworzona przez Verrocchino, znajduje się na drugim piętrze budynku) tworzą malowniczy kontrast z posępnymi fasadami budynku. Okazałe schody, zaprojektowane przez Vasariego, prowadzą do największych pokoi w pałacu, w tym do Izby Pięciuset, zbudowanej w 1494 r. przez Simone dei Pallaiolo na zlecenie Savonaroli, w celu umożliwienia obrad Naczelnej Rady Ludowej, składającej się z 500 członków. Sala ta została ozdobiona przez dwóch mistrzów, Michała Anioła i Leonarda Da Vinci.

  • W 1560 Vasari odnowił freski i powiększył cały pokój, tracąc wiele z wcześniejszych malunków tam się znajdujących. Za Izbą znajduje się gabinet Franciszka I Medyceusza. Jest to niewielkie pomieszczenie bez okien, z malunkami Varsariego, Bronzina oraz rzeźbami Giambologny. Grupa pomieszczeń zwana Quartiere di Leone X (Kwatery Leona X) jest zadedykowana rodzinie Medyceuszy. Znajdują się tam freski wykonane przez Vasariego. Na drugim piętrze mamy Quartiere degli Elementi (Sala Czterech Żywiołów) z dalszymi dziełami Vasariego, przedstawiającymi alegoryczny wizerunek żywiołów. Warte zobaczenia są Quartiere di Eleonora di Toledo (Kwatery Eleonory di Toledo) wraz z kaplicą, będącą arcydziełem Bronzino oraz Sala dell’Udienza (Sala Audiencyjna). Ostatnim pomieszczeniem jest Sala dei Gigli (Sala Lilii) zawierająca wykonaną z brązu rzeźbę Donatella "Judyta i Holofemes" oraz oryginalny pomnik "Putto" Verrocchia. Wejście na wieżę w słoneczny dzień umożliwia podziwianie niezapomnianych panoramicznych widoków, jakie oferuje ten piękny historyczny pałac.

  • Calcio storico

    CALCIO STORICO FIORENTINO (FLORENCKA PIŁKA NOŻNA)
    Florencka piłka nożna, zwana też kostiumową piłką nożną, ma swe początki w starożytnej Grecji. Do Florencji została sprowadzona przez rzymskich legionistów, dla których była ona ćwiczeniem wojskowym. Gra osiągnęła szczyt popularności w republikańskiej Florencji oraz pod panowaniem Medyceuszy. Zawodnicy grali na miejskich placach, często stosując ostrą oraz agresywną taktykę, by strzelić gola. W piłkę grano głownie podczas karnawału, lecz także przy innych okazjach, takich jak rocznice, święta oraz wesela arystokracji, ponieważ sami gracze pochodzili często z rodzin arystokratycznych. W mieście grają cztery drużyny składające się z 27 graczy, każda z nich reprezentuje jedną z czterech historycznych dzielnic Florencji. Drużyny rozpoznawane są po jaskrawym kolorze ozdobnych kostiumów, noszonych przez zawodników. Zielony jest kolorem San Giovanni, a czerwony Santa Maria Novella. Biały reprezentuje Santo Spirito, a niebieski Santa Croce.

  • Coroczny turniej składa się z trzech meczy granych przez trzy dni. Pierwszy mecz odbywa się zawsze 24 czerwca. Losowo wybiera się dwie drużyny, mające zagrać przeciwko sobie w dwóch pierwszych meczach, a zwycięzcy grają w finale. Mecz trwa 60 minut. Podczas gry gracze biegają po boisku próbując chwytać i unikać się naraz, blokując, pchając oraz często uderzając pięściami innych zawodników, po to by zdobyć gola dla swojej drużyny, lub by uniemożliwić zdobycie go przeciwnikowi. Każdy zdobyty gol jest potwierdzony strzałem z armaty oraz wyrzuceniem flag w górę. Po każdym golu drużyny zmieniają stronę boiska. Wygrani otrzymują nagrodę w postaci tzw. "Palio" oraz białą jałówkę. Dzielnica, z której pochodzi najlepsza drużyna, organizuje ucztę z mnóstwem wina oraz tańcami ulicznymi.
    Przed każdym meczem ma miejsce procesja w kostiumach historycznych, rozpoczynająca się przy kościele Santa Maria Novella, przechodząca obok Katedry Santa Maria del Fiore, a kończąca się na boisku piłki nożnej. W procesji biorą udział muzykanci grający na fujarkach, perkusiści, żołnierze w średniowiecznych zbrojach, urzędnicy reprezentujący dzielnice miasta, osoby niosące flagi oraz jeźdźcy w kostiumach arystokracji. Po meczu procesja gromadzi się ponownie. Wtedy też mają miejsce saluty, bicie w bębny, a następnie procesja wraca do kościoła Santa Maria Novella.   

  • Bilety do muzeum

    Bilety do muzeów we Florencji warto zamówić z wyprzedzeniem, zwłaszcza jeśli planujemy wybrać się na wycieczkę w porze letniej. Lokalne biuro rezerwacji dostępne jest pod numerem +39 055 294883. Pracownicy biura mówią w języku angielskim.

  • Baptysterium

    BAPTYSTERIUM ŚW. JANA (BATTISTERO DI SAN GIOVANI)
    Zadedykowane Św Janowi Chrzcicielowi, patronowi miasta, ozwane przez Dantego przepięknym, baptysterium jest najstarszym budynkiem na placu oraz arcydziełem architektury romańskiej. Uważa się, że budynek w swym pierwotnym kształcie został zbudowany pomiędzy VI a IX wiekiem. W połowie XI w. baptysterium zostało przebudowane i powiększone, uzyskując zachowany do dnia dzisiejszego wygląd, dalsza rozbudowa i dodanie zewnętrznych, rzeźbionych dekoracji miały miejsce pomiędzy XII a XVI w.
    Ośmioboczny kształt budynku reprezentuje 'octava dies' lub '80 dni' - czas na jaki zmartwychwstał Chrystus. Tego rodzaju symbolizm jest dominujący podczas chrztu, czyli sakramentu będącego inicjacją wiary chrześcijańskiej. Każdego roku w dniu 21 marca, czyli w pierwszy dzień nowego roku według starego florenckiego kalendarza, w baptysterium ma miejsce wielki komunalny chrzest wszystkich dzieci urodzonych we Florencji danego roku.

Poznaj Toskanię na wycieczkach z

Private Medici Chapels and San Lorenzo Square Guided Visit

Follow your private guide in the fascinating discovery of a unique museum and have a comprehensive visit of the wonderful San Lorenzo square, the lively heart of the Medici district.

from 40 Euro

Livorno Private Shore Excursion of Pisa and Lucca

Travel from the port of Livorno for a customized Pisa and Lucca shore excursion. Travelers seeking an authentic Italian experience can join this small group tour with only the very best of English speaking driver guides. Discover Italy close up in a Mercedes minivan of up to 7 - 8 people that takes you into the very heart of the city. Get the most of your time ashore to explore both the powerful 11th century maritime city of Pisa and the charming medieval walled town of Lucca.

from 640 Euro

Traditional Home Cooking Experience in a Villa in Lucca with Dinner

Enter a prestigious Villa in Lucchesia and experience an authentic hands on cooking class with a passionate local chef. Enjoy the lunch or dinner with a fine selection of wine.

from 49 Euro

Full-Day Private Shore Excursion: Discove Umbria Region, Assisi, Perugia,Tuscany and Cortona from Livorno

Enjoy a day exploring the beauties that the Umbria region has to offer, including a stop in the countryside of Tuscany. In this full day shore excursion with a private English-speaking driver you’ll be able to visit Assisi, Perugia and Cortona. Pick up and drop off will be at the port of Livorno, right outside the ship.

from 118 Euro
Kontakt
Szukaj
Dodaj zakładkę
To Toskania na Facebooku