Blog

Wznieś kieliszek toskańskiego wina

Toskańskie wina są uznawane na jedne z najlepszych na świecie. Dlaczego tutejsze wina są tak wyjątkowe i z jakich szczepów winogron powstają? Których win warto spróbować i kiedy najlepiej to zrobić? Pytania, pytania. Wybierz się z nami do toskańskiej krainy wina, spróbujemy wszystko wyjaśnić.  
Od jak dawna robi się wino w Toskanii?
Za pierwsze nasadzenia winorośli powinniśmy dziękować Etruskom, którzy dokonali tego już w VIII wieku pne. Winorośl była tu pielęgnowana przez wieki, kolejno przez przez Rzymian, którzy przyszli po Etruskach, średniowiecznych mnichów w opactwach takich jak Badia a Coltibuono, miejscową arystokrację (to Bettino Ricasoli, drugi premier zjednoczonych Włoch w zamieszkujący w zamku Brolio stworzył kupaż chianti) i dzisiejszych winiarzy.  
Z jakich szczepów powstają te znane wina?
Toskania słynie z czerwonych winogron, spośród których najbardziej znanym gatunkiem jest sangiovese, ale inne, także białe, odgrywają znaczącą rolę w powstawaniu win czerwonych i białych. Lokalne odmiany czerwone to canaiolo, colorino, malvasia nera i mammolo, natomiast białe wytwarzane są z trebbiano, malvasii, vermentino i vernaccii. Oprócz nich w latach sześćdziesiątych pojawiły się nasadzenia szczepów francuskich, głównie tworzących tzw. mieszankę bordoską – merlot, cabernet sauvignon cabernet franc czy sauvignon blanc,z których powstawały wina zwane supertoskanami, nie mieszczące się w ograniczeniach apelacyjnych. Proporcje używanych do produkcji winogron decydują o charakterze konkretnego wina.

Winobranie Toskanii rozciąga się od sierpnia do października. 
Kiedy należy przyjechać, aby zobaczyć zbiory winogron?
Pogoda, charakterystyka odmian, mikroklimat winnic i, oczywiście, terroir sprawiają, że nie ma jednego terminu winobrania. Toskania jest górzysta, wiele winnic jest położonych wysoko na stokach, wykorzystując w pełni słońce. Winogrona wczesnego dojrzewania, takie jak chardonnay, mogą być zbierane w Toskanii pod koniec sierpnia, podczas gdy sangiovese tradycyjnie zbiera się od początku do połowy października. 
Na jakie nazwy powinno się zwrócić uwagę i gdzie mogę znaleźć lokalnych producentów?
Chianti, Brunello di Montalcino, Vin Santo są najbardziej rozpoznawalne. Sercem produkcji wina Chianti jest obszar pomiędzy Florencją i Sieną, okolice CastellinyGaioleRadda i Greve, z najbardziej znaną apelacją Chianti Classico. Brunello produkowane jest w pobliżu Montalcino, na południe od Sieny, a deserowe Vin Santo w całym regionie. Vernaccia di San Gimignano i Vino Nobile di Montepulciano to kolejne wielkie wina do odkrycia. W latach 60. XX wieku pojawił się nowy rodzaj wina tworzonego poza sztywnymi normami – supertoskany, które natychmiast dołączyły do toskańskiego firmamentu. Powstawały w okolicach miasteczka Bolgheri w pobliżu Livorno, obecnie uzyskały samodzielny status DOC. Warto też poznać mniejsze DOC, takie jak Colline Lucchesi w pobliżu Lukki i Parrina z okolic Grosseto

Winogrona są wycinane z winorośli ręcznie. 
Czym jest DOC, a czym DOCG?
To proste. DOC to skrót od Denominazione di Origine Controllata, a w DOCG na końcu dodano Garantita. W dużym uproszczeniu, DOCG gwarantuje wyższą jakość, gdyż wino zostało poddane szczególnym regulacjom, takim jak miejsce uprawy winogron, poziom alkoholu i czas dojrzewania wina. Jeśli widzisz inicjały IGT, Indicazione Geografica Tipica, oznacza to, że wino nie podlega tym regulacjom, co nie znaczy, że nie jest warte uwagi.  
Najważniejsze, kiedy co najlepiej pić?
Vernaccia di San Gimignano otwórz po roku, Chianti można wypić młode, ale także pięcio- lub nawet piętnastoletnie, zwłaszcza jeśli to riserva. Vino Nobile di Montepulciano i wino z Bolgheri może dojrzewać wiele lat. Nie będziesz w stanie wypić Brunello przez co najmniej cztery lata, bo będzie bardzo garbnikowe,  niektórzy twierdzą, że najlepiej będzie poczekać dziesięć lat lub dłużej. Vin Santo, najbardziej znane wino deserowe, jest zwykle starzone przez minimum trzy lata.  
… i z czym?
Chianti jest wszechstronne – pasuje do pizzy, makaronu, różnych mięs, wybór należy do ciebie. Kieliszek Brunello będzie dobrym towarzystwem dla steka Fiorentina. Vino Nobile di Montepulciano będzie pasowało to makaronu bolognese, a lekka Vernaccia di San Gimignano jest doskonałym partnerem ryb. Ciastka biscotti oraz cantuccini można maczać w słodkim vin santo, smakują bosko.

Tradycyjne toskańskie Ragù

Tradycyjne toskańskie ragu to gęsty i pożywny sos sporządzony na bazie mielonej wołowiny i wieprzowiny. Ragu jest gotowane na wolnym ogniu z pomidorami, czerwonym winem i klasyczną włoską mieszanką warzyw, takich jak cebula, marchew i seler naciowy, zwaną soffritto. Sos jest wzbogacony czosnkiem i liśćmi laurowymi co nadaje mu nadaje głęboki, złożony smak. To tradycyjne ragu, często podawane z pappardelle, ukazuje przywiązanie regionu do prostej, ale aromatycznej kuchni, dzięki czemu jest tak popularne we włoskich domach.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 190 minut
Składniki:
500g mielonej wołowiny
250g mielonej wieprzowiny (tłustej)
500g passaty pomidorowej
50g selera
50g cebuli
50g marchewki
250 ml czerwonego wina
2 liście laurowe
Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia
Sól
Mielony czarny pieprz do smaku
Wykonanie:
Aby przygotować sos ragu, zacznij od drobnego posiekania selera, marchewki oraz cebuli.

Następnie wlej oliwę do dużego rondla i dodaj posiekaną mieszankę warzyw. Smaż przez około dziesięć minut na małym ogniu, od czasu do czasu mieszając, aż zmiękną.

Po upływie tego czasu warzywa powinny być podsmażone, a spód naczynia powinien być suchy. Dodaj mięso mielone i dopraw je według uznania. (W tym momencie zwykle dodaję 2 liście laurowe, aby nadać smaku).

Mięso powinno powoli brązowieć i puszczać soki. Mieszaj od czasu do czasu, a gdy mięso będzie już ładne i brązowe, możesz dodać czerwone wino, które pomoże mięsu dalej się gotować.

Jak tylko alkohol wyparuje, dodaj pomidorową passatę.

Mieszaj i gotuj na średnio-małym (raczej małym niż średnim!) ogniu przez około 3 godziny. Pod koniec gotowania rezultatem powinien być gęsty sos pełen smaków.

Teraz możesz cieszyć się razem z rodziną i przyjaciółmi domowym makaronem!

W 2025 roku To Tuscany świętuje swoje 25-lecie – już ćwierć wieku pomagamy Wam odkryć piękno Toskanii w osobiście wyselekcjonowanych willach. To, co zaczęło się jako odważna decyzja o rozpoczęciu nowego życia we Włoszech, przerodziło się w docenianą, rozpoznawalną i nagradzaną agencję wynajmu willi, opartą na zasadach osobistej opieki, niezawodności i głębokiej miłości do regionu.
Podróż pełna pasji i przywiązania
Historia firmy To Tuscany zaczyna się od jej założyciela, Seana Caulfielda. Pod koniec lat 90. Sean przeprowadził się z Wielkiej Brytanii do Toskanii ze swoją włoską żoną, aby zacząć od nowa życie w Chianti. Wychowując tam trójkę dzieci i stając się częścią zżytej społeczności, Sean zrozumiał, co czyni Toskanię tak wyjątkową.

„Codzienność w Toskanii to ciągłą nauka sztuki dobrego życia, poprzez jedzenie, wino, język, społeczność i naturę. Wartości, które tutaj odkryłem, równowaga, bliskość, dbałość o piękno, starłem się przenieść do mojej firmy, To Tuscany”.

Właśnie ta inspiracja doprowadziła do powstania To Tuscany.

„To Tuscany zaczęło się od marzenia. Podczas nauki włoskiego zatrzymaliśmy się w domku przyjaciela na wzgórzach Chianti i całkowicie zakochaliśmy się w tym miejscu. Było coś magicznego w krajobrazie, ludziach i tempie życia. Wiedzieliśmy, że znaleźliśmy coś, czym warto się podzielić”.

I tak rozpoczęła się podróż, zaczynając od przekształcenia odrestaurowanej winnicy w domy dla gości. Od początku misja była jasna: oferować coś więcej niż tylko pobyt w willi, ale zapewniać niezapomniane wakacje, zakorzenione w autentyczności, ze świetną obsługą.
Innowacyjność i konsekwencja na przestrzeni lat
Te wczesne lata przyniosły zarówno wyzwania, jak i sukcesy. Kiedy rezerwacja podróży online była jeszcze w powijakach, To Tuscany było jedną z pierwszych firm w branży, która uruchomiła platformę internetową z kalendarzami pokazującymi dostępność w czasie rzeczywistym, ustanawiając nowy standard przejrzystości i wydajności. Następnie, gdy wprowadzono walutę euro, To Tuscany rozszerzyło swój zasięg na całą Europę, dodając obsługę wielojęzyczną i budując silną obecność w Niemczech, Francji, Holandii, a kilka lat później w Polsce. Dziś, mając siedzibę w Wielkiej Brytanii, wykorzystujemy te wieloletnie doświadczenia na różnych rynkach, aby stać się wielojęzyczną globalną agencją uznaną za wzór w obsłudze klienta, z własnymi systemami rezerwacyjnymi udoskonalanymi przez ponad dwie dekady.

Na przestrzeni lat pewne momenty określiły charakter firmy, a żaden z nich nie był tak istotny jak pandemia. Współpracując ściśle z właścicielami willi, zespół zapewnił, że rezerwacje gości były traktowane indywidualnie i obsługiwane z empatią i uczciwością. Ten okres pogłębił zaufanie między To Tuscany a jej partnerami, wzmacniając poczucie wspólnego celu i odporności na problemy.
Patrząc w przyszłość
Naszym najważniejszym zadaniem pozostaje wsłuchiwanie się w zmieniające się potrzeby gości. Wkrótce zostanie zaprezentowana nowa strona umożliwiająca bardziej elastyczne sposoby rezerwacji, co odzwierciedla zmieniające się nawyki podróżnicze.

„Rozwijaliśmy się, dostosowywaliśmy i popełnialiśmy wiele błędów po drodze, ale zawsze wychodziliśmy z tego mądrzejsi i silniejsi”.

Mimo to cel To Tuscany pozostaje niezmienny: zapewniamy piękne, sprawdzone wille w zachwycających miejscach, indywidualne podejście i znajomość okolicy.
Wiadomość od Seana Caulfielda
„Dziękujemy naszym gościom i właścicielom willi. Wasze wsparcie i opinie ukształtowały nas. Jeśli jesteś osobą, która dopiero co do nas trafiła – witamy Cię z radością. Zadbamy o to, byście spędzili wspaniały czas w wyjątkowym miejscu, które my sami kochamy i doskonale znamy”.

Giulebbe di Ciliegie

Giulebbe di Ciliegie to tradycyjny toskański deser z północnego regionu Garfagnana, obszaru gdzie często rosną wiśnie, zwłaszcza te kwaśne i dzikie.

Giulebbe pochodzi od perskiego słowa gulab, którym określa się słodką miksturę owoców, kwiatów, miodu, przypraw, cukru i wody różanej. Odnosi się nie tylko do słodyczy syropu, ale i do przeżywanej radości. W rzeczywistości kogoś, kto jest zakochany, można by nazwać „tonącym w giulebbe”.

Z pewnością spodoba Ci się ten pyszny letni przepis. Deser jest prosty i szybki w przygotowaniu, więc nie musisz zbyt długo czekać, zanim go skosztujesz zasmakujesz. Gdy będzie gotowy, spróbuj Giulebbe z gałką lodów waniliowych, aby uzupełnić owocowe nuty i słodycz deseru. Ale przede wszystkim niech Ci smakuje!
Składniki dla: 6 osób
Czas przygotowania: 50 minut
Składniki:
500 g wiśni
150 g cukru
20 biszkoptów
250 ml śmietanki lub bitej śmietany
1 łyżka cukru pudru
Alchermes (tradycyjny czerwony likier florencki) lub inny podobny likier
2 łyżeczki mielonego cynamonu
Laska wanilii
Wiśnie do dekoracji
Sposób przygotowania:
1. Wiśnie umyj i otrząśnij z wody
2. Na patelnię o grubym spodzie wsyp cukier, cynamon, ziarna wanilii i wiśnie. Gotuj na kontrolowanym ogniu przez około dwadzieścia minut lub do uzyskania konsystencji syropu, następnie zdejmij z ognia i ostudź. To jest twoja giulebba.
3. Podziel biszkopty na sześć szklanek lub misek. Zalej Alchermesem i pozwól likierowi wsiąknąć. Następnie zalej giulebbe.
4. Śmietanę i cukier puder ubij razem. Nałóż śmietankę na giulebbe i udekoruj większą ilością syropu lub świeżych wiśni, jak chcesz.
5. Schłodź w lodówce, aż będzie gotowe do podania.

Carciofi Ripieni (Faszerowane karczochy)

Carciofi Ripieni to uwielbiany toskański przepis, który odzwierciedla uznanie regionu dla sezonowych warzyw i prostych, starannie wyważonych smaków. To tradycyjne danie, często przygotowywane wiosną, gdy karczochy są najbogatsze w smaku, składające się z delikatnych karczochów nadziewanych pikantną bułką tartą, serem (często pecorino), a czasem szynką lub anchois. Podawane z mięsem lub rybą, to danie z karczochami sprawdza się jako aromatyczny i wszechstronny dodatek.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 40 minut
Składniki:
4 karczochy
Bułka tarta
Sól
Pieprz
4 plastry szynki wędzonej
4 plastry sera Pecorino
Olej
Czosnek

1. Umyć karczochy, usunąć najbardziej zielone liście, przyciąć ostre końcówki pozostałych liści i rozchylić je na boki jak kwiat.
2. Przyciąć łodygi tak, aby karczochy nie wywracały się na płaskiej powierzchni.
3. Zmiksować w mikserze bułkę tartą, szynkę, czosnek i odcięte końcówki łodyg karczochów.
4. Nałożyć farsz do wnętrza karczochów i ułożyć je w głębokim rondlu z odrobiną oleju. Doprawić solą i pieprzem.
5. Stopniowo podgrzać na małym ogniu. Gdy rondel nagrzeje się, podlać odrobiną wody (nieco mniej niż pół szklanki), przykryć i dalej gotować na małym ogniu.
6. Po 20 minutach ułożyć na karczochach plastry sera Pecorino. Odczekać kilka minut, po czym podawać na gorąco

Fagioli all'uccelletto

Fagioli all'uccelletto to klasyczny toskański przepis na kremową fasolę cannellini, powoli gotowaną z pomidorami, czosnkiem, szałwią i oliwą z oliwek. To pożywne danie od dawna jest podstawą toskańskiej kuchni domowej i menu trattorii w całej Toskanii. Danie można podawać jako dodatek lub danie główne, ze świeżym pieczywem. Przywróć klimat Toskanii do domu dzięki temu prostemu, a zarazem sycącemu, tradycyjnemu toskańskiemu przepisowi.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 130 minut
Składniki
300 g świeżej fasoli cannellini
1/2 szklanki oliwy z oliwek
200 g pomidorów z puszki
4 kiełbaski wieprzowe
1 gałązka szałwii
2 ząbki czosnku
sól do smaku
pieprz mielony do smaku

1. Zacząć od ugotowania fasoli, co wymaga szczególnej uwagi: należy umieścić fasolę w garnku, może być z terakoty, i zalać wodą na wysokość 4 palców.
2. Powoli doprowadzić do wrzenia, po czym zmniejszyć ogień i dalej gotować na małym ogniu aż fasola będzie miękka (ale nie może się rozpadać).
3. Gdy fasola będzie gotowa, w rondlu rozgrzać olej i podsmażyć na nim czosnek i gałązkę szałwii.
4. Po 2-3 minutach dodać pomidory z puszki i dusić aż powstanie dość gęsty sos.
5. Następnie dodać ugotowaną wcześniej fasolę i obrane kiełbaski, i gotować jeszcze przynajmniej przez 15 minut.
6. Doprawić solą i pieprzem.
7. Podawać na gorąco bezpośrednio po przygotowaniu.

Ficattole fritte (Smażone Ficattole)c

Ficattole fritte to tradycyjny toskański przepis, który odzwierciedla zamiłowanie regionu do prostych dań na bazie ciasta, przeznaczonych do dzielenia się. Te lekkie, smażone kawałki ciasta chlebowego są zazwyczaj podawane na ciepło i lekko solone, często jako przekąska, przystawka lub element nieformalnego posiłku. To danie, popularne na lokalnych festiwalach i spotkaniach rodzinnych, najlepiej smakuje świeżo z patelni i dobrze komponuje się z wędlinami, serami lub kieliszkiem lokalnego wina, oferując autentyczny smak toskańskiej kultury kulinarnej.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 75 minut
Składniki:
300 g mąki typ 00
30 g drożdży piwowarskich
woda
sól do smaku
olej do smażenia

1. Oprószyć stolnicę mąką.
2. Rozpuścić drożdże w ½ szklanki letniej wody z dodatkiem szczypty soli. Zmieszać z mąką, w miarę potrzeby dodając więcej wody. Ciasto powinno być dość miękkie.
3. Z ciasta zrobić kulę, włożyć do oprószonej mąką miski i przykryć czystą ściereczką lub folią spożywczą.
4. Gdy objętość ciasta podwoi się (po około 1 godz.), rozwałkować wałkiem na grubość około ½ cm.
5. Pokroić na paski i smażyć na gorącym oleju.
6. Posolić i podawać na gorąco. Można podawać z pysznymi wędlinami takimi jak Mortadella di Prato, szynka, salami i Finocchiona.

Fiori di Zucca Fritti (Smażone kwiaty cukinii)

Ten przepis na Fiori di Zucca Fritti pozwoli wykonać pyszny dodatek do aperitifu lub lekkiej przystawki. Lekko obtoczone w cieście i smażone do uzyskania chrupkości złociste placki są popularne w Toskanii i cenione za swoją prostotę. Niezależnie od tego, czy są spożywane samodzielnie, czy jako dodatek do posiłku, smażonymi kwiatami cukinii można delektować się zarówno świeżo usmażonymi, jak i schłodzonymi.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 30 minut
Składniki:
kwiaty cukinii
275 ml wody gazowanej
185 g mąki
sól do smaku
olej z nasion

1. Najpierw przygotować ciasto. Przesiać mąkę do dużej miski, po czym stopniowo dodać wodę, uważając aby nie zrobiły się grudki.
2. Gdy ciasto będzie miało jednolitą konsystencję, dodać sól, po czym włożyć do lodówki na przynajmniej pół godziny.
3. Dokładnie wymyć kwiaty, po czym delikatnie zanurzyć je w zimnej wodzie.
4. Odcedzić i delikatnie osuszyć czystą ściereczką.
5. Palcami oderwać od kwiatów łodyżki oraz usunąć pokryte pyłkiem pręciki z wnętrza i drobne listki u podstawy. Włożyć czyste kwiaty cukinii do miski.
6. Na dużej patelni rozgrzać olej z nasion.
7. Delikatnie i pojedynczo maczać kwiaty w cieście, uważając aby ich nie uszkodzić, po czym natychmiast kłaść na rozgrzany olej, pamiętając aby przewrócić w czasie smażenia.
8. Gdy będą gotowe, wyjmować i układać w misce wyłożonej papierowym ręcznikiem kuchennym, aby osączyć nadmiar oleju.
9. Podawać na gorąco.

Pappa al Pomodoro (Zupa pomidorowa)

Pappa al Pomodoro to tradycyjna toskańska gęsta zupa chlebowo-pomidorowa, pierwotnie przyrządzana z resztek chleba, która stała się istotnym elementem kuchni toskańskiej. Danie, przyrządzane z czerstwego toskańskiego chleba, dojrzałych pomidorów, czosnku, bazylii, oliwy z oliwek i bulionu warzywnego, jest proste, ale pełne smaku. Ta pożywna zupa sprawdzi się przez cały rok, podawana na ciepło zimą lub na zimno latem.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 50 minut
Składniki
800g passaty pomidorowej
300g suchego toskańskiego chleba
1 lt wywaru warzywnego
1 gałązka bazylii
2 g mielonego pieprzu
oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia 
czosnek (około 2 ząbki) 
2g cukru
2g soli
Sposób przygotowania:
1. Aby przygotować wywar warzywny należy 1 litrem wody zalać 1 marchewkę, 1 pokrojony seler, 2 pomidory i ½ cebuli, po czym gotować przez przynajmniej ½ godziny.

2. Do głębokiego nieprzywierającego rondla wlać 15 g oliwy z oliwek, dodać 2 obrane ząbki czosnku i dusić przez 2 minuty.

3. Wlać do rondla całą passatę i gotować na małym ogniu przez przynajmniej 15 minut.

4. Dodać pokrojony na kromki chleb, najlepiej suchy.

5. Wlać przynajmniej dwie szklanki wywaru warzywnego, tak aby plastry chleba były całkowicie przykryte.

6. Dodać cukier i gotować na małym ogniu przez 40-50 minut, aby część płynu wygotowała się.

7. Od czasu do czasu mieszać, dzięki czemu zupa będzie się równomiernie gotować, a chleb się rozpadnie.
8. Doprawić solą i pieprzem.

9. Po ugotowaniu zdjąć z ognia i dodać listki bazylii, które nadadzą zupie świeżego, intensywnego aromatu.

10. Gotową zupę podawać w indywidualnych miseczkach lub głębokich talerzach, obficie skropioną oliwą z oliwek.

Pasta fresca (Świeży makaron)

Kiedy myślisz o Włoszech, myślisz o makaronie, więc dlaczego nie zrobić go w domu? Świeży makaron przygotowywany z prostych składników i formowany ręcznie stanowi podstawę niezliczonych tradycyjnych dań w Toskanii i we Włoszech. Stanowi doskonałą bazę do stworzenia dowolnego dania, niezależnie od tego, czy jest podawany z wolno gotowanym ragù, sezonowym sosem warzywnym, czy polany oliwą z oliwek i serem.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 50 minut
Składniki:
200g mąki semoliny
2 jajka

1. Na stolnicę wysypać mąkę i zrobić wgłębienie pośrodku. Do wgłębienia wbić jajka.
2. Zmieszać ze sobą składniki poczynając od środka i pomagając sobie widelcem przy dodawaniu mąki z zewnętrznej części.
3. Po zmieszaniu całości, zagniatać przynajmniej przez 15 minut aż do uzyskania gładkiego ciasta.
4. Włożyć ciasto do miski i przykryć folią śniadaniową. Odstawić do lodówki na przynajmniej pół godziny.

Przygotowując inną ilość, używać 1 jajo na 100 g mąki.

Peposo del Valdarno (Pieprzny gulasz z Valdarno)

Peposo de Valdarno to tradycyjny toskański gulasz z regionu Valdarno, znany z bogatego i mocnego smaku. Na to pożywne danie składa się gicz wołowa z dużą ilością czarnego pieprzu, czerwonego wina, czosnku i aromatycznych ziół. Uważa się, że Peposo de Valdarno było ulubieńcem cegielników z Imprunety, gdzie do dziś jest przygotowywane podczas corocznego Festiwalu Winogron odbywającego się w tym mieście. Dziś pozostaje ulubionym składnikiem kuchni toskańskiej, po modyfikacjach przepisu, w tym dodaniu posiekanych pomidorów, które znajdziesz w naszym przepisie.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 90 minut
Składniki:
1 kg udźca cielęcego
1 litr czerwonego wina (Chianti)
sól do smaku
ziarna czarnego pieprzu
mielony pieprz
5 ząbków czosnku, nieobranego
szałwia
rozmaryn
4 jagody jałowca
1 czerwona cebula
1 marchew
200 g passaty pomidorowej
Sposób przygotowania:
1. W małej misce zmieszać mielony pieprz z solą. Drobno pokroić cebulę i marchew i odstawić na bok.

2. Pokroić cielęcinę w niezbyt drobną kostkę.

3. Kawałki mięsa obtoczyć we wcześniej przygotowanej soli z pieprzem.

4. Włożyć mięso do rondla z nieobranym czosnkiem, szałwią, rozmarynem, około 15 ziarnami pieprzu czarnego, jagodami jałowca, cebulą, marchwią i passatą pomidorową.

5. Zalać całość czerwonym winem, po czym postawić na dużym ogniu i szybko doprowadzić do wrzenia.

6. Po doprowadzeniu do wrzenia zmniejszyć ogień do minimum, po czym gotować przez przynajmniej 2 godziny, od czasu do czasu sprawdzając poziom wina. Gdyby zawartość rondla robiła się zbyt sucha, stopniowo dodać troszkę więcej wina.

7. Podczas gotowania często mieszać.

Chcesz wiedzieć, jak zrobić idealne zdjęcie pejzażowe? Zapytaj fotografa

Wszyscy uwielbiamy piękne widoki, a dzięki zdjęciom możemy nimi dłużej cieszyć oko. Ale jak zrobić wspaniałe zdjęcie krajobrazu? Fotoreporter Alfredo Falvo, właściciel firmy Tuscany Photography Day, pomaga ludziom w pełni wykorzystać możliwości ich aparatów. Podzielił się z nami sześcioma wspaniałymi zdjęciami krajobrazów, które zrobił w Val d’Orcia i zdradził, dlaczego tam je skomponował.
Belvedere
Temat: Belvedere, gospodarstwo agroturystyczne położone na wzgórzu w pobliżu San Quirico d'Orcia.
Lokalizacja: Na skraju San Quirico, przy drodze do Pienzy, tuż obok Ristorante La Taverna Del Barbarossa, po prawej stronie znajduje się gaj oliwny, z którego można podziwiać widok na wschód.
Zdjęcie: zrobiłem to zdjęcie tuż po świcie, aby uchwycić poranną mgłę. Wschodząca mgła otoczyła budynek i odsłoniła wszystkie warstwy krajobrazu.
Sorano
Temat: Sorano, miasto między Monte Amiata a wybrzeżem.
Lokalizacja: Przy tablicy na wyjeździe z Sorano, na drodze do Sovana.
Zdjęcie: to zdjęcie zostało wykonane o „niebieskiej godzinie”, tuż po zachodzie słońca, kiedy słońce zaszło, ale niebo jest wciąż niebieskie. W konsekwencji naturalne i sztuczne światła są dobrze wyważone, równe i miękkie, a zdjęcie pokazuje wiele szczegółów.
Cappella di Vitaleta
Temat: Cappella di Vitaleta, wiejska kaplica między San Quirico a Pienzą.
Lokalizacja: około 5 km od San Quirico na SP146, skręć w prawo na znak do Cappella di Vitaleta. Jedź dlaje kilka kilometrów, a następnie skręć w pierwszą w prawo i jedź przez 500 metrów, kaplicę znajdziesz po prawej stronie.
Ujęcie: Najlepiej fotografować tę kaplicę z przodu przed zachodem słońca. Ale mój kadr pokazuje obrys kaplicy z tyłu. Miałem szczęście jeśli chodzi o pogodę; Słońce zanurzyło się pod horyzontem, ale promienie światła nadały chmurom niesamowite kolory.
Scena z Gladiatora
Temat: Słynny krajobraz widziany w filmie Gladiator, w którym Russell Crowe umierając marzy o powrocie do domu.
Lokalizacja: Stojąc plecami do wejścia do Le Pieve di Corsignano, tuż przy SP18 w pobliżu Pienzy, skręć w lewo na żwirową ścieżkę i idź około 200 metrów, a następnie skręć w prawo na stromą ścieżkę w pole, aby zobaczyć widok w kierunku małego domku na wzgórzu z Monte Amiata w tle.
Ujęcie: w tym obrazie kluczowe jest światło, które nadaje wzgórzom kształt. Z prawej strony nadchodziło złote światło, przypominające scenę z filmu, drzewa dodały symetrii do zdjęcia.
Monte Oliveto
Temat: Monte Oliveto, opactwo w pobliżu Asciano.
Lokalizacja: tuż przed kaplicą Madonny delle Grazie, wjeżdżając do Chiusure z SP451 wzdłuż Strada Provinciale del Pecorile, spójrz na zachód.
Ujęcie: zrobiłem to zdjęcie około godziny po wschodzie słońca, aby uchwycić rozproszone światło na formacjach skalnych, wykorzystując ich kształt, by przyciągnąć wzrok widza w stronę opactwa. Podoba mi się kontrast między ostrymi kątowymi liniami skał a miękkimi, falującymi chmurami.
Poggio Covilli
Temat: Poggio Covilli, gospodarstwo agroturystyczne w pobliżu Bagno Vignoni.
Lokalizacja: jedź SR2 z Bagno Vignoni w kierunku Gallina. Po około 2 km po lewej stronie zobaczysz drzewa cyprysowe. To zdjęcie zostało zrobione na zakręcie drogi około 150 m przed podjazdem do gospodarstwa agroturystycznego.
Ujęcie: zazwyczaj nie polecałbym fotografowania przed „niebieską godziną”, ale właśnie wtedy zrobiono to zdjęcie. Uderzyło mnie burzliwe niebo, więc czekałem (długo), aż światło spadnie na szczyt wzgórza i sprawi, że dom będzie jaśniejszy niż reszta krajobrazu.  
3 kluczowe porady Alfredo: fotografowanie krajobrazu
1. Nigdy nie rób zdjęcia ze słońcem za tobą, choć tego wszyscy nas uczą. Upewnij się, że słońce jest z boku, by dać światło i cień obiektowi i pozostałym elementom obrazu. To doda wymiar Twojemu zdjęciu.
2. Najlepszą porą na robienie zdjęć jest poranek przed wschodem słońca, gdy niebo jest już jasne, około pół godziny przed wschodem słońca. Możesz też robić zdjęcia od 90 minut do 40 minut po zachodzie słońca. „Niebieska godzina” jest tuż po zachodzie słońca. Jeśli robisz zdjęcia poza tymi godzinami, będą to miłe wspomnienia, ale raczej nie wspaniałe zdjęcia.
3. Zawsze utrzymuj obraz tak prosty, jak to możliwe. Skup się na głównym obiekcie i pozwól, aby światło pomogło również skierować wzrok widza w stronę obiektu. Mniej znaczy więcej.Tuscany Photography Day (www.tuscanyphotographyday.com) oferuje warsztaty prowadzone przez Alfredo

Festiwal piwa w Toskanii?

Gdybym zaproponował, że zabiorę cię na festiwal piwa w Toskanii, prawdopodobnie pomyślisz, że coś mi się pomieszało. Gdybyśmy pojechali pół godziny na południowy wschód od Sieny i przez kilka kilometrów kluczylibyśmy po wiejskich, szutrowych drogach w poszukiwaniu małej farmy w szczerym polu, prawdopodobnie pomyślałbyś, że się zgubiłem. Jednak od ponad dekady w jeden z wrześniowych weekendów miłośnicy i wytwórcy piwa z całych Włoch (ba, z całego świata!) spotykają się na wsi pod Buonconvento, aby porozmawiać i spróbować wyśmienitych piw.  

W ciągu ostatnich 20 lat włoska społeczność mikrobrowarów rozwijała się szybciej niż drożdże w kadzi fermentacyjnej. Włosi poważnie podchodzą do wszystkich spraw związanych z jedzeniem i piciem. Celebrowanie posiłków, długie dyskusje o nich i przy nich, to chleb powszedni. Włoscy piwowarowie również bardzo odpowiedzialnie traktują swoje zadanie, ale równocześnie lubią się dobrze bawić i dzielić swoją pasją z jak największą liczbą osób. O to właśnie chodzi w Festiwalu Małych Browarów - Villaggio della Birra

Główny miejscem zdarzeń jest duża stodoła, w gdzie festiwalowicze mogą spróbować różnych piw. Można wyjść na zewnątrz, by cieszyć się słońcem lub posłuchać muzyki wykonywanej przez lokalne zespoły. W środku na entuzjastów piwa czeka kilkadziesiąt kranów ze złocistym trunkiem oraz przysmaki toskańskiej kuchni, z porchettą i gulaszem z dzika na czele. Piwo leje się strumieniami, ale Villaggio della Birra jest skierowana do przede wszystkim do znawców. Rodziny również są mile widziane.  

Można tu spróbować wielu wybitnych z browarów położonych we Włoszech, Belgii, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Danii, Hiszpanii, Niemczech i USA. Pale Ales, IPA English i Saison są popularne wśród włoskich piwowarów, podobnie jak Blond Ales i portery. Są też piwa bardzo nietypowe, jak choćby to z mikrobrowaru Loverbeer, który specjalizuje się w kwaśnych piwach, które mają charakterystyczny smak i są dosyć mocne. Są także typowe pilsnery, piwa korzenne oraz koźlaki. Jeśli chcesz posmakować toskańskiego piwa, wypróbuj Birrificio L’Olmaia. W końcu kto powiedział, że w Toskanii ma powstawać tylko wino?

Dla wszystkich miłośników mody: Toskania jest świetnym miejscem na zakupy.

Fani mody, nadszedł czas, aby odłożyć kieliszek Chianti i wybrać się na zakupy, ponieważ okolice Florencji są jednymi z najlepszych na świecie, gdzie można znaleźć designerskie sklepy ze zniżkami. To tutaj wiele z najlepszych luksusowych sklepów firmowych (mówimy o nazwach takich jak Prada, Givenchy & Jimmy Choo) ma swoje zakłady produkcyjne. A w ich outletach znajdziesz produkty z poprzednich sezonów, których cena sprzedaży jest od 30% do 50% niższa od zalecanej ceny detalicznej. Pamiętajcie, że nadal może być drogo, nie postrzegajcie tego jako okazję, bardziej jako inwestycję za niższą cenę. Niektórzy na pewno skuszą się na torbę lub portfel, znanego projektanta, sukienkę Dolce & Gabbana lub klasyczne garnitury Armaniego.Upewnij się, że na Twojej liście znajdują się:
The MallTo ogromny outlet, który skupia największy wybór znanych marek modowych w tym Valentino, Moncler, Saint Laurent, Chloe, Fendi i Jimmy Choo. Pamiętaj, aby uzyskać najlepsze zniżki, sięgnij po włoskie marki. Numerem jeden na twojej liście powinien zanieść się ogromny outlet Gucci. Stosowany jest tam ścisły system kolejki pozwalający wejść do środka bardzo niewielu osobom naraz. Spodziewaj się czekać co najmniej pół godziny, aby wejść do outletu, gdy już znajdziesz się w świątyni Gucciego, poczujesz się jak w raju, pośród akcesoriów, skórzanych pasków z klamrą GG i torebek Dionizosa (szczególnie w klasycznej skórze z monogramem Gucci). Uważaj, abyś nie zwariował z zakupowego szczęścia. Jeżeli znajdziesz tenisówki Ace w ofercie, nie zwlekaj to nowoczesny męski klasyk, który nigdy nie, wyjdzie z mody. Nigdzie nie znajdziesz lepszych produktów jak te wykonane we Włoszech. Przykładowo marka Marni, kusi artystycznymi wzorami i dużą biżuterią z żywicy. Giorgio Armani słynnymi garniturami o eleganckim kroju, Ferragamo klasycznymi damskimi mokasynami a kurtka puchowa Moncler'a i para mokasynów Tod's Gommino doda trochę włoskiego połysku do każdej garderoby.
The Mall Luxury Outlets
Via Europa 8, 50066 Leccio Reggello (Florence).
Tel: +39 055 8657775
Webhttps://firenze.themall.it/
The SpaceWłoski gigant mody Prada ma swój własny, outlet, kilka minut od The Mall, sprzedając zarówno Pradę, jak i Miu Miu. Kreacje z wybiegu Prady z kolekcji wzorów z kluczami, stają się natychmiastowymi klasykami.Dostępny jest także ogromny wybór torebek i drobnej galanterii skórzanej, pikowane skórzane portfele Miu Miu i etui na iPada tworzą wspaniałe prezenty.
Space PRADA Outlet
Loc Levanella, Via Aretina 403, 52025 Montevarchi (Arezzo).
Tel: +39 055 9196528
Web: https://www.prada.com/gb/en.html
Versace i Alexander McQueen są jednymi z marek na sprzedającymi w The Mall
Dolce & GabbanaDuet projektantów znany z projektowania bogatej kolekcji w każdej możliwej kolorystyce i wariacji, dzięki czemu zyskuje wiele fanów. Projekty D&G nigdy nie wychodzą z mody, do najpopularniejszych należą sukienki w stylu lat 50-tych połączenie zmysłowych akcentów z dziewczęcością. Koszula w kolorowym wzorze pomarańczy i cytryn nawiązująca do klimatu z Sycylii, strój wieczorowym va-va-voom - gorsetowa czarna koronkowa sukienka odpowiednia na każde okazje.
Dolce & Gabbana Factory Outlet
Via Santa Maria Maddalena 49, 50064 Incisa Val d’arno (Florence).
Tel: +39 1300 055 833.
Barberino Designer OutletBędąc częścią sieci outletowej McArthurGlen, to centrum handlowe oferuje średniej klasy markowe produkty odzieżowe, w tym Tommy Hilfiger i Gap. Jednakże zniżki na amerykańskie marki nie są korzystne. Zamiast tego sprawdź włoskie współczesne marki, takie jak Pinko i akcesoria marki Coccinelle.
Barberino Designer Outlet
Via Meucci, 50031 Barberino di Mugello (Florence).
Tel: +39 055 842161
Web: https://www.instagram.com/barberinooutlet/
Valdichiana Outlet VillageValdichiana ma mniejszy wybór rozpoznawalnych marek modowych, ale warto wstąpić tutaj po artykuły gospodarstwa domowego. Znajdziecie tutaj przybory kuchenne, takie jak ekspres do kawy marki Bialetti oraz ładne serwetki od Borgo Tessile. Jest też sklep Calzedonia – prosto z Werony, która oferuje niedrogą bieliznę i wyroby pończosznicze oraz kolorowe stroje kąpielowe.
Valdichiana Outlet Village
Via Enzo Ferrari, 5, 52045 Foiano della Chiana (Arezzo).
Tel: +39 0575 649926
Web:valdichianaoutlet.it/en

Spotkajmy się w Toskanii

Toskańska powieść „Spotkajmy się w Toskanii” z miejscem akcji w willi Casale La Canonica
Kiedy Janet Toll Davidson wyruszyła z mężem Richardem w podróż do Toskanii, nie zdawała sobie sprawy, że ta fascynująca podróż zaowocuje książką. „Spotkajmy się w Toskanii” to wspomnienie szczęśliwych wakacji z dużą rodziną, które z pewnością zainspiruje Cię do wyruszenia w podróż do serca Włoch. Poniższy fragment pokazuje, jak rodzina osiedla się w willi, Casale la Canonica, i zaczyna zwiedzać okolicę…
Znajdź wymarzoną willę

„Nasz trzytygodniowy pobyt można podzielić na rozdziały. Goście przyszli, goście wyszli. Zostawali na cztery do siedmiu nocy. Jedynymi stałymi mieszkańcami byliśmy Richard i ja. Dla nas każdy tydzień był nowym startem. Na początku naszego planowania stworzyłam arkusz kalkulacyjny Excela z datami przyjazdu i wyjazdu, aby upewnić się, że terminy nie będą na siebie nachodzić, zawsze musiało być dostępne jakieś wolne łóżko. I było. 

Mimi i Corona przed vanem lodziarni w Castellinie

Willa nie była klimatyzowana, więc mieliśmy nadzieję, że w gorące letnie toskańskie dni będzie wystarczająco chłodna sama z siebie. Basen nie był ogrzewany, więc mieliśmy nadzieję, że pogoda będzie wystarczająco dobra, by cały czas można było się kąpać. Myślę, że wszystko wyszło idealnie. Basen był rzeczywiście wystarczająco ciepły, nawet dla mnie, a temperatura domu była zachwycająca dzięki grubym, starym kamiennym murom.

Najmilej wspominam dni spędzone w naszej willi. Zwykłe przesiadywanie w salonie, kuchni lub przy basenie, rozmawianie i śmiech, to była sama przyjemność. Ponieważ jednak willa była duża, łatwo było wymknąć się na drzemkę, czytanie, prysznic lub po prostu by mieć trochę spokoju. Nie mieliśmy planu dnia. Wstawaliśmy o różnych porach od około 5 rano do 10 rano, każdy ranek był bardzo powolny i swobodny. Zachary każdego ranka jeździł na rowerze, Debbie ćwiczyła T'ai Chi przy basenie, Tierna i AJ pracowali, jeździliśmy na wycieczki i rozkoszowaliśmy się aromatem włoskiej kawy… 

Kuchnia we willi to miejsce, w którym można spróbować toskańskich potraw

… Pewnego dnia, kiedy szłam sama do najbliższego miasta - Castelliny, spotkałam  kobietę z naręczem warzyw i ziół, która wyłoniła się z pobliskiej doliny. Łamanym włoskim, wspomagając się gestykulacją zapytałam, co uprawia w dolinie. Z tego co zrozumiałam, miała tam mały ogród tuż przy drodze. Pokazała mi, co zebrała tego dnia, wszystko było świeże i piękne. Uśmiechnęłyśmy się do siebie i pomachałyśmy na odchodne. Za każdym razem, gdy przejeżdżałam przez tę okolicę wypatrywałam jej. To spotkanie sprawiło, że chciałem mieć swój własny mały ogród ziołowo-warzywny… To było takie fajne, że udało nam się nawiązać kontakt, nawet jeśli nie mówiliśmy tym samym językiem…

… Kiedy Karen i Debbie przyjechały zaledwie sześć dni po naszym przybyciu do willi… poszliśmy do Castelliny… Karen była zdumiona, że ​​znałam tak wielu ludzi po tak krótkim czasie. Ogólnie rzecz biorąc, Włosi należą do najbardziej przyjaznych ludzi na świecie, a w małych miasteczkach po prostu przechodzą samych siebie… Poznałam Silvię, właścicielkę sklepu Il Rifugio dei Folletti już pierwszego dnia pobytu w mieście. Mówiła trochę po angielsku, ja trochę po włosku, ale szybko się zaprzyjaźniliśmy. Odwiedzałem ją za każdym razem, gdy byłem w mieście, czy potrzebowałem rzeczy z jej sklepu, czy nie. Pierwszego dnia zapytałem ją o ser, który był wystawiony na degustację. Był niezwykły, ponieważ zawierał pistacje. Zapytałam ją także o ciastka na ladzie. Kiedy skończyłam zakupy i zapłaciłam rachunek, Silvia ukroiła kawałek tego sera, zawinęła go i włożyła do jednej z moich toreb na zakupy. Potem chwyciła cztery ciastka, owinęła je i umieściła w kolejnej z moich toreb. Co za gest! Od tego dnia zawsze dawała mi coś wyjątkowego… ” 

Rodzinny obiad w Castellina in Chianti
Ten fragment z książki „Spotkajmy się w Toskanii: Wspomnienie życia w willi” Janet Toll Davidson został opublikowany za zgodą autora i wydawcy. Książkę można zamówić na stronie www.publishauthority.com i w innych sklepach internetowych.

Te toskańskie plaże są jednymi z najczystszych w świecie

Toskania po raz kolejny znalazła się w czołówce włoskich regionów z największą liczbą plaż posiadających certyfikat Blue Flag – niebieska flaga, wyprzedziła ją jedynie sąsiednia Liguria. Prestiżowe, globalne oznaczenie ekologiczne Blue Flag przyznawane jest przez Fundację Edukacji Ekologicznej (FEE) ogólnodostępnym plażom z czystą i bezpieczną wodą. Oto siedem naszych ulubionych miejsc spośród 19, które otrzymały to oznaczenie.
Forte dei Marmi
Ten wspaniały kurort, położony u stóp Alp Apuańskich, zawdzięcza swoją nazwę marmurowi z Carrary przywiezionemu tutaj z kamieniołomów w górach (wzdłuż drogi zaprojektowanej przez Michała Anioła w XVI wieku). Do 1800 roku „fort z marmurów” był nadmorskim kurortem popularnym wśród wyższych sfer, a jego popularność nadal rosła, przyciągając wielkich twórców, w tym pisarza Tomasza Manna i rzeźbiarza Henry’ego Moore’a w XX wieku, a także bogatych przemysłowców, takich jak jako rodzina Agnelli, właścicieli Fiata. Do dziś pozostaje modnym miejscem, gdzie trzeba się pokazać.

Plaża Calambrone, Toskania:  Shutterstock
Tirrenia i Calambrone
Dyktator Benito Mussolini przekształcił dawne mokradła w nadmorskie kurorty, a w pobliżu stworzył ośrodek filmów propagandowych. Do dziś można podziwiać masywne kompleksy wypoczynkowe zaprojektowane w stylu monumentalnym, charakterystycznym dla okresu faszyzmu włoskiego, w których organizowane były letnie obozy dla dzieci. Mimo tych mrocznych korzeni, te nadmorskie miasteczka są chętnie odwiedzane przez Włochów, ze względu na czyste wody, które dają wytchnienie po gorących dniach spędzonych w pobliskich miastach Piza i Livorno. Calambrone jest szczególnie popularne wśród windsurferów.

Plaża Castiglioncello: Finn/Interstil
Castiglioncello
To ładne nadmorskie miasteczko, położone na południe od Pizy, od XIX wieku jest ważnym punktem na kulturalnej mapie Toskanii. Po wycofaniu się malarzy z ruchu Macchiaioli, czasami nazywanych włoskimi impresjonistami, stało się słynne na całym świecie przez kultowy film Dino Risi z lat 60. XX wieku, Il Sorpasso i stało się letniskiem dla gwiazd takich jak Marcello Mastroianni. Mimo, że linia brzegowa składa się głównie zatoczek i skalistych klifów, otoczonych przez pachnące lasy sosnowe, są tu dwie piaszczyste plaże do wyboru – Quercetano Bay i Cove of Castiglioncello. Jeśli nie możesz znaleźć miejsca na piasku, odwiedź sąsiednie skałki, na których urządzono wyrównane miejsca do opalania z widokiem na morze.
Marina di Castagneto Carducci
Plaże Marina di Castagneto obecnie służą wypoczynkowi i zabawom, jednak w XVIII wieku były częścią linii obrony wybrzeża, wraz z zapleczem lasów sosnowych i fortu Castagneto Carducci, który wciąż góruje nad okolicą. Jest to wspaniałe miejsce do zabawy w morzu, ale warto się też wybrać do dużego parku rozrywki Il Cavallino Matto z kolejkami górskimi i wodnymi.

Marina di Punta Ala 
Ta modna miejscowość z wieloma eleganckimi willami jest znanym kurortem z imponującą mariną, wypełnioną wspaniałymi jachtami. Nie musisz mieć konta w szwajcarskim banku, żeby cieszyć się tutejszą plażą. To samo piękno: ze skalistymi klifami i złotymi piaskami, które rozpływają się w lśniących wodach. Jedynym problemem będzie wybór między zacienionym miejscem pod parasolem lub pod gałęziami sosny.
Principina A Mare
Nic dziwnego, że Principina A Mare jest gwiazdą na liście Niebieskiej Flagi. Na północy ten wąski pas piasku dociera do portu Marina di Grosseto. Na południu robi się coraz bardziej dziki i staje się częścią Parku Przyrody Maremma, gdzie styka się z bagnistą krainą wokół ptasiego raju – ujścia rzeki Ombrone. Miejsce jest idealny dla rodzin, szczególnie z małymi dziećmi, gdyż morze jest tu płytkie, a dno piaszczyste. Jest tu wiele darmowych, ogólnodostępnych plaż. Aby cieszyć się kąpielą bez wiatru i fal, przyjedź tu rankiem.
Port Ercole Le Viste
Luźno związana z lądem przez tomboli, dwie piaszczyste groble, góra Argentario jest właściwie wyspą. Mała plaża w Porto Ercole Le Viste jest miłym miejscem, będącym spokojniejszą alternatywą dla Santo Stefano po drugiej stronie półwyspu. Plaża jest żwirowa, a obok na skale są miejsca do opalania. Jest tu platforma do nurkowania i naturalny brodzik, w sam raz dla małych dzieci. Przejrzysta woda i dno morskie z fragmentami rafy są rajem dla miłośników pływania z maską i rurką.

Panzanella

Toskańska sałatka Panzanella to tradycyjne włoskie danie, idealne na letnie miesiące. Ta odświeżająca sałatka składa się z kawałków suchego chleba zmieszanych z dojrzałymi pomidorami, ogórkami, czerwoną cebulą i bazylią, a wszystko to polane jest oliwą z oliwek i octem balsamicznym. Pochodząca z Toskanii Panzanella to świetny przykład na to, jak w pełni wykorzystywać dostępne produkty i unikać marnowania jedzenia. Proste, ale wyraziste smaki sałatki sprawiają, że jest ona ulubioną potrawą kuchni toskańskiej wielu osób i idealnie nadaje się na lekki lunch lub dodatek do dania z kieliszkiem lokalnego wina.
Liczba porcji: dla 2 osób
Czas przygotowania: 30 minut
Składniki:
4-5 dojrzałych pomidorów 
15 listków bazylii
sól do smaku
mielony czarny pieprz do smaku
400g krojonego toskańskiego chleba
1 mały ogórek
½ szklanki octu winnego z czerwonego wina
1 duża czerwona cebula
oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia

1. Namoczyć toskański chleb w misce (najlepiej używać suchego chleba).

2. Drobno pokroić cebulę i zalać połową szklanki octu winnego.

3. Umyć ogórki i pokroić na plasterki. Jeśli ogórek jest duży przekroić go na pół.

4. Pokroić pomidory na średniej wielkości kawałki i odlać nadmiar płynu.

5. Odcisnąć chleb, usuwając jak najwięcej wody, po czym zmieszać z pokrojonymi pomidorami, ogórkami i cebulą (po odlaniu octu).

6. Doprawić do smaku solą i pieprzem i dodać odrobinę oliwy. Posiekać około dziesięć listków bazylii i dodać do miski z panzanellą, po czym dokładnie wymieszać rękami. Kilka listków bazylii zatrzymać do ozdoby.

Tortino al Cioccolato Fondente (Ciastka z gorzką czekoladą)

Tortino al Cioccolato Fondente to idealny deser dla miłośników czekolady. Łączy bogaty smak czekolady z miękkim, rozpływającym się środkiem. Tortino al cioccolato fondente można delektować się samodzielnie, z kawą, a nawet z kieliszkiem Vin Santo po posiłku. To również miły i prosty dodatek do romantycznej walentynkowej kolacji w domu.
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 30 minut
Składniki:
100 g gorzkiej czekolady
50 g mąki + dodatkowa mąka na oprószenie foremek
2 jajka
3 żółtka
100 g cukru
100 g masła + dodatkowe masło do posmarowania foremek

1. Czekoladę pokroić na małe kawałki. Stopić z masłem na parze, po czym ostudzić ciągle mieszając.
2. W misce przy użyciu trzepaczki delikatnie ubić jajka z żółtkami.
3. Dodać cukier, a następnie przesianą mąkę, po czym dobrze wymieszać. Na koniec do ciasta dodać stopioną czekoladę.
4. Rozlać ciasto do 4 posmarowanych tłuszczem i oprószonych mąką foremek. Włożyć do nagrzanego piekarnika z termoobiegiem i piec w temp. 180° przez 12-14 minut.
5. Po upieczeniu odstawić na 1 minutę. Podawać ciepłe.

Cenci di Carnevale

Cenci di Carnevale to tradycyjny toskański deser, który jest ściśle związany z obchodami karnawału i jest spożywany w całych Włoszech pod różnymi regionalnymi nazwami. W Toskanii te słodkie placki są zazwyczaj je się z rodziną i przyjaciółmi podczas świątecznych spotkań. Ten smażony deser najlepiej smakuje na świeżo z filiżanką gorącej czekolady, kieliszkiem Vin Santo jako przekąską po obiedzie lub przełożony dowolnym kremem do smarowania.

Liczba porcji: dla 5 osób
Czas przygotowania: 30 minut
Składniki:
250g mąki
40g cukru pudru
20g masła
10ml oliwy extra vergine
w razie potrzeby cukier puder z aromatem waniliowym
2 całe jajka
szczypta soli
olej do smażenia
Przygotowanie:
1) Aby przygotować ciasto na Cenci di Carnevale w kopczyku mąki na środku deski zrób dołek, następnie dodaj tam cukier, oliwę, masło i jajka.

2) Ostrożnie ugniataj wszystkie składniki, aż będą idealnie wymieszane i uzyskają elastyczną i miękką konsystencję. Następnie z ciasta zrób kulkę, przykryj ściereczką i odstaw na około 30 minut.

3) Po 30 minutach wyjmij ciasto, ugniataj je jeszcze przez kilka minut, a następnie za pomocą wałka posypanego mąką rozwałkuj starając się uzyskać warstwę o około 3 mm grubości.

4) Za pomocą krążka do ciasta podziel ciasto na prostokąty (w niektórych przepisach zaleca się wycięcie równych prostokątów o wymiarach około 4 x 12 cm, ale proponuję podzielić je na prostokąty o nieregularnych wymiarach, będzie więcej zabawy).

5) Wlej dużo oleju do smażenia na patelnię (użyj głębokiej!) Gdy się dobrze rozgrzeje, zacznij smażyć Cenci, najpierw zarumieniając je z jednej strony, a potem z drugiej. Idealnie byłoby smażyć nie więcej niż 4 sztuki jednocześnie. Pamiętaj więc, nie wrzucaj ich wszystkich i uważaj, ponieważ smażą się bardzo szybko!

6) Po usmażeniu osusz Cenci i umieść je na tacy z arkuszem chłonnego papieru, aby usunąć nadmiar oleju.

7)  Gdy Twoje Cenci stracą nadmiar oleju, przełóż je na półmisek i posyp dużą ilością cukru pudru. Teraz są gotowe do podania.

8)  Smacznego!

Ribollita

Ten przepis na Ribollitę koncentruje się na jednej z najbardziej tradycyjnych toskańskich zup, głęboko zakorzenionej w wiejskiej kuchni i sezonowych składnikach. Ribollita to sycąca toskańska zupa chlebowo-warzywna, odzwierciedlająca włoskie podejście do przygotowywania aromatycznych dań z prostych, łatwo dostępnych produktów. Danie to, powszechnie spożywane w chłodniejszych miesiącach w Toskanii, można znaleźć w trattoriach w całym regionie. Zabierz smak Toskanii do domu i skorzystaj z tego prostego przepisu, aby cieszyć się nim całą rodziną.
Składniki:
Seler
MarchewCebule
Ziemniaki
Czarny jarmuż „cavolo nero”
Fasola cannellini, gotowana
Pół bochenka czerstwego chleba, rozdzielonego na drobne kawałki
Toskańska oliwa z oliwek
Bulion wodny lub warzywny
Sposób przyrządzenia:
1. Pokrój marchewkę, seler i cebulę (te trzy razem tworzą bazę soffritto) na małe kostki, smaż przez chwilę w średnim garnku w niskiej temperaturze z dużą ilością dobrej jakości toskańskiej oliwy z oliwek.
2. Obierz ziemniaki i pokrój w kostkę, a następnie dodaj do bazy soffritto razem z posiekanym jarmużem.
3. Zmiksuj połowę ziaren cannellini, a następnie dodaj puree i całą fasolę do garnka.
4. Dodaj odpowiednią ilość wody lub bulionu warzywnego, aż warzywa zostaną przykryte.
5. Gotuj zupę na wolnym ogniu przez pół godziny, dodając w razie potrzeby wodę, sól i pieprz. Upewnij się, że w garnku jest zawsze wystarczająca ilość wody, aby warzywa nie przywierały do dna.
6. Dodaj  kawałki chleba i gotuj na wolnym ogniu przez kolejne 20 minut.
7. W tym momencie zupa jest gotowa do spożycia. Jednak, aby była to prawdziwa Ribollita (po włosku „ponownie gotowana”), zostaw ją na noc, a następnego dnia podgrzej polewając dodatkowo toskańską oliwą z oliwek.
8. Ciesz się pysznym, sycącym daniem!
Wskazówka 1: Jak widzisz, nie ma określono wagi i proporcji składników. W ten sposób przepis został nam przekazany od toskańskich przyjaciół i uważamy, że zachęca do eksperymentowania i zabawy z gotowaniem. Wypróbuj różne proporcje i stwórz własną ulubioną wersję!
Wskazówka 2: Spróbuj znaleźć chleb podobny do toskańskiego „Pane Toscano”, który nie jest solony. Ciesz się nim, kiedy jest świeży, ale połowę zostaw, by wykorzystać do zupy.

Insalata di Baccelli (Sałatka z bobu i pecorino)

Insalata di Baccelli to świeże, sezonowe danie toskańskie. Przyrządzane z bobu, często podawane na surowo w połączeniu z serem pecorino i wysokiej jakości oliwą z oliwek danie jest częstym widokiem na toskańskich stołach w cieplejszych miesiącach. Lekkie, wyraziste i pełne smaku danie jest zazwyczaj spożywane jako przystawka lub dodatek i szczególnie dobrze komponuje się z grillowanym mięsem, co czyni je idealnym dodatkiem do posiłków przygotowywanych w domu.
Liczba porcji: dla 2 osób
Czas przygotowania: 25 minut
Składniki:
1 kg z bobu
250 g dojrzałego sera Pecorino Toscano
2-3 plastry Salame Toscano, grubości 1 cm
oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia
sól do smaku
pieprz do smaku

Wyłuskać z bobu do miski, po czym dodać ser Pecorino i salami pokrojone w 2 cm kostkę.
Doprawić oliwą z oliwek, solą i pieprzem.

Biscotti di Prato alle Mandorle (Migdałowe ciasteczka z Prato)

Biscotti di Prato alle Mandorle to jeden z najbardziej rozpoznawalnych słodkich specjałów Toskanii. Ten klasyczny przepis pochodzi z Prato i jest przygotowywany z prostych składników, pieczonych dwukrotnie, aby uzyskać charakterystyczną, chrupiącą konsystencję, z której słyną biscotti. Te migdałowe ciasteczka tradycyjnie podaje się z Vin Santo, toskańskim winem deserowym. Co powiesz na to, by przenieść odrobinę Toskanii do swojej kuchni i upiec je w domu?
Liczba porcji: dla 6 osób
Czas przygotowania: 80 minut
Składniki:
400g mąki
250g cukru
250g migdałów bez skórki
3 jajka
3 żółtka
1 saszetka drożdży
szczypta soli

1. Ubić 2 jaja i żółtka z cukrem, po czym dodać mąkę, drożdże i szczyptę soli. Delikatnie opiec obrane ze skórki migdały, po czym przestudzić i dodać do ciasta.
2. Z ciasta zrobić 3 wałki grubości na 3 palce i wysokości na 1 palec. Ułożyć na posmarowanej tłuszczem i oprószonej mąką blasze w pewnej odległości od siebie i posmarować ubitym jajkiem. Piec w średnio nagrzanym piekarniku przez około 15 minut.
3. Wyjąć z piekarnika i nożem pokroić każdy wałek na plastry. Włożyć z powrotem do piekarnika na około 10 minut, aż będą chrupiące.
4. Ciasteczka najlepiej podawać z dobrym toskańskim winem deserowym.

Baccalà alla Livornese (Dorsz w stylu Livorno)

Baccalà, czyli solony dorsz, jest popularny w nadmorskiej części w Toskanii i stanowi tradycyjne danie w Livorno i okolicach. Ten klasyczny przepis z Livorno pokazuje, jak proste składniki można w pełni wykorzystać w kuchni toskańskiej, a słoność ryby idealnie komponuje się z dojrzałymi pomidorami, cebulą i oliwą z oliwek, tworząc bogate w smaku, a zarazem zrównoważone danie. Jeśli jesteś gościem w okolicy, to danie będzie doskonałym wyborem podczas pobytu, a także takim, które można odtworzyć w domu, aby poczuć smak Toskanii.
Liczba porcji: dla 2 osób
Czas przygotowania: 50 minut
Składniki:
400g wymoczonego solonego dorsza
olej do smażenia
200g pomidorów koktajlowych lub pomidorów w puszce
oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia
czosnek
pietruszka
pieprz
mąka

Szczypcami usunąć ości z solonego dorsza, po czym pokroić go na kawałki.
Poszczególne kawałki ryby oprószyć mąką i mocno obsmażyć z obu stron, a następnie papierowym ręcznikiem kuchennym usunąć nadmiar tłuszczu.
W rondlu zagotować pomidory koktajlowe z oliwą, ząbkami czosnku i pieprzem.
Gdy sos zgęstnieje, delikatnie umieścić w rondlu solonego dorsza.
Gotować przez ok 20 minut, gdyż tyle potrzeba na ugotowanie pomidorów.
Wyjąć ząbki czosnku. Podawać z odrobiną posiekanej natki pietruszki.

Kaczka w porchettcie

Kaczka (anatra) w porchettcie bardziej pieszczotliwie nazywana „Nana” w porchettcie, to typowa toskańska pieczeń serwowana najczęściej w okolicach Arezzo i Sieny.
O szefie kuchni
Tą pyszną recepturą podzielił się Francesco, jeden z szefów kuchni, z którymi ściśle współpracujemy, aby zapewnić naszym gościom tradycyjne doznania kulinarne. Francesco nauczył się tego przepisu od kucharzy, których poznał na targach i lokalnych imprezach.


Najważniejsza wskazówka Francesco: to danie najlepiej gotować w piecu opalanym drewnem, jeśli ma się taką możliwość (oczywiście normalny piekarnik wystarczy).

Przepis dla 3-4 osób
Czas gotowania: 2 godziny
Składniki:
1,5kg kaczka w całości (gotowa do ugotowania), najlepiej z wątróbką i podrobami Pancetta (lub bekon)
Sól dla smaku
Pieprz do smaku
Czosnek, ilość zależna od gustu
Suszony dziki koper włoski (fenkuł), alternatywnie można użyć suszonych kwiatów kopru włoskiego
Smalec lub inny tłuszcz do pieczenia
Sposób przygotowania:
1. Rozgrzej piekarnik do 190° C
2. Wyczyść kaczkę i osusz
3. W międzyczasie wymieszaj na talerzu łyżeczkę soli, sporą szczyptę pieprzu i fenkuł
4. Pokrój pancettę w drobną kostkę i wrzuć do przypraw
5. Zetrzyj lub pokrój ząbki czosnku
6. Pokrój podroby na małe kawałki i obtocz w smalcu i czosnku, a następnie dodaj do przyprawionej pancetty
7. Umieść farsz w kaczce i zaszyj otwór za pomocą dużej igły i mocnej białej nici
8. Kaczkę dopraw solą i pieprzem, a następnie włóż do brytfanny. Umieść w dolnej półce piekarnika
9. Kaczkę gotujemy w sumie około 90 minut. Na ostatnie 10 minut ustaw piekarnik na 220°C, aby skórka stała się chrupiąca
10. Podawaj gorące

Panello con l’uva

Panello con l’uva to w Chianti odpowiednik florenckiej Schiacciata con l’uva. Jest to słodki placek z winogronami, zwykle wypiekany podczas jesiennych zbiorów winogron.

O szefie kuchni:
Tym pysznym przepisem na placek podzieliła się z nami Monica Lapis, jedna z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby nasi goście mogli poznać autentyczną toskańską kuchnię. Oto, co powiedziała nam o pochodzeniu tego przepisu:
„przepis pochodzi od mojej mamy i przypomina mi stare dobre czasy, kiedy jako dzieci robiliśmy panello con l’uva. To była wielka zabawa i wszyscy braliśmy w niej udział, zwłaszcza gdy przyszedł czas na jedzenie! Różnica między teraz a wtedy polega na tym, że moja mama wypiekała go w piecu opalanym drewnem i smak na pewno był bardziej intensywny. Wypiekam go w piekarniku elektrycznym z nadzieją, że pozwoli na nowo odkryć smaki z przeszłości”.
Ilość porcji dla: 8-16 osób
Czas gotowania: 6,5 godziny
Składniki:
1 kg mąki, typ 00
25 g drożdży
600 g wody
100 g cukru
10 g soli
50 g oliwy z oliwek
100 g orzechów włoskich
Ciemne winogrona do smaku (idealnie mała, okrągła odmiana)
Rozmaryn do smaku
Cukier puder do smaku
Sposób przygotowania:
Na małej patelni podsmaż oliwę, orzechy włoskie i rozmaryn. Po zakończeniu usuń rozmaryn i odstaw na bok. Drożdże rozpuść w wodzie, następnie wsyp mąkę do miski, dodaj rozpuszczone drożdże i wymieszaj. Następnie dodaj cukier i sól i kontynuuj wyrabianie, następnie dodaj orzechy włoskie i oliwę, a na końcu winogrona i mieszaj do uzyskania gładkiego ciasta. Pozostaw do wyrośnięcia na 4 do 5 godzin w zależności od temperatury zewnętrznej.
Rozgrzej piekarnik do 200°C i gdy się nagrzeje, rozłóż ciasto na prostokątnej blasze (w zależności od wielkości, możesz użyć dwóch blach). Powierzchnię posyp cukrem pudrem i oliwą, wstaw do piekarnika i piecz, aż powierzchnia będzie złocista i chrupiąca.

Pięć klasycznych atrakcji w winiarskim regionie Chianti

Wybraliśmy niektóre z naszych ulubionych zabytków i zajęć w słynnym na całym świecie regionie winiarskim, w którym mamy szczęście mieszkać. Nasz szlak to prawdziwa mieszanka, która zaspokoi wszystkie gusta, niezależnie od tego, czy skorzystasz z jednej z naszych rekomendacji, czy też z wszystkich, z pewnością będziesz mile wspominać czas spędzony pośród wzgórz i winnic Chianti.
1. Muzyka i sztuka nowoczesna w Chianti Sculpture Park
Położona na otwartej przestrzeni galeria rzeźb i instalacji stworzonych przez artystów z całego świata - nie jesteśmy pewni, czy bardziej zachwyca nas tu kultura, natura, czy też może ich połączenie. Eksponaty w Chianti Sculpture Park  są dziwne, cudowne i prowokujące do myślenia – wśród naszych ulubionych jest „Labirynt” - labirynt wykonany ze szklanych, seledynowych cegieł przez brytyjskiego artystę Jeffa Sawarda. Znajduje się tu także galeria sztuki La Fornace, obejmująca kolekcję ponad 200 współczesnych dzieł artystów z Azji, Afryki, Ameryki Południowej i Europy, mieszcząca się w pomieszczeniach, gdzie dawniej wypalano ceramikę i terakotę. A jeśli będziesz w okolicy w jeden z lipcowych lub sierpniowych wtorków, wybierz się na koncert na świeżym powietrzu w marmurowo - granitowym amfiteatrze.  
2. Spaceruj, biegaj, przejedź się konno lub rowerem po Ścieżce Natury Dievole
Ścieżki, niegdyś przemierzane codziennie przez miejscowych chłopów, którzy pracowali w winnicach Chianti, otrzymały nowe życie jako "Ścieżki Natury ". Cofnij się w czasie i przemierz ponad 27 km tych dawnych tras na terenie posiadłości Dievole Estate. Zostały  odrestaurowane, aby stworzyć pagórkowaty plac zabaw wśród winorośli i gajów oliwnych dla spacerowiczów, biegaczy, rowerzystów i jeźdźców. Ścieżki są wyraźnie oznaczone, z oznaczonymi pięknymi zabytkami, takimi jak kamienny akwedukt z XVIII wieku. Po drodze można podziwiać widoki, które wynagrodzą twoje wysiłki.  
3. Podziwianie gwiazd w Osservatorio Chianti
Sięgnij po gwiazdy w niewielkim obserwatorium w Chianti. W piątkowe wieczory w centrum badawczym odbywają się specjalne sesje obserwacyjne z udziałem anglojęzycznych astronomów, którzy pomagają odkrywać konstelacje za pomocą tutejszych teleskopów. Dzieci są mile widziane  
4. Wędkowanie nad jeziorem Quornia
Spławik, haczyk, linka i ciężarek już czekają na miłośników wędkowania w Quornia. To spokojne jeziorko znajduje się pośród winnic między Castelliną i Monteriggioni. Podążaj za znakami do restauracji "Ristorante Vallechiara", właściciele wynajmują sprzęt potrzebne do złowienia karpi, jesiotrów lub pstrągów, które zamieszkują te wody. (W weekendy zestawy są dostarczane na brzeg jeziora.) 
5. Wino i sztuka w Castello di Ama
Poważni miłośnicy wina nie powinni pominąć wycieczki do jednej z najlepszych winnic Chianti, Castello di Ama. Można spędzić całe popołudnie zwiedzając winnice i piwnice oraz degustując wina - Chianti Classico Vigneto La Casuccia i Vigneto Bellavista są znane na całym świecie.   Na terenie posiadłości jest jednak coś więcej - wyjątkowa kolekcja sztuki współczesnej, z pracami takich luminarzy, jak Louise Bourgeois i Anish Kapoor.  

Spacer po Via Francigena

Miałam wrażenie, że wchodzę do obrazu. Pod niebieskim niebem trawiasta ścieżka wiła się wokół pola usianego stogami siana, z rzędem drzew cyprysowych. Kolorowa mozaika odległego wzgórza składała się ze złotych pól, jasnozielonej winnicy i ciemnego kwadratu drzew oliwnych, podczas gdy samotne wille i małe miasteczko na wzgórzu dopełniały widok. To była idealna toskańska scena, o której zawsze marzyłam. Spacerując po Via Francigena, starożytnym szlaku pielgrzymów z Europy Północnej do Rzymu, codziennie podziwiałam takie krajobrazy.

Tego szczególnego dnia zaczęłam od miasta San Miniato, w którym napełniłam butelkę w fontannie i zaopatrzyłam się w owoce, kanapki i słodkie ciasteczka cantuccini w lokalnych delikatesach. San Miniato, położone jest na skrzyżowaniu Via Francigena z drogą z Florencji do Pizy. Miasto było sceną wielu bitew w średniowieczu, a różni władcy ufortyfikowali go zamkiem i murami. W mieście panowała cisza, gdy wyjrzałam z wieży zegarowej na dolinę Arno, po czym wyruszyłam w drogę, aby odkryć toskańską okolicę.

Skręcając z głównej drogi, dołączyłam do białego żwirowego szlaku, słysząc dźwięk wody w strumieniu oraz śpiew ptaków i świerszczy. Przechodziłam obok przepięknych kamiennych willi z podjazdami wysadzanymi drzewami, winnicami i gajami oliwnymi. Podziwiając widok na doliny i niebiesko - czarne wzgórza na horyzoncie.

San Gimignano jest niezbędnym postojem na trasie.

Później, tego samego dnia przybyłam do miasta Gambassi Terme i wypiłam orzeźwiającą kawę na głównym placu, zanim zwiedziłem ulice i zaułki. Odkryłam wysokie domy z ozdobnymi drzwiami, oknami obramowanymi drewnianymi okiennicami i skrzynkami z kwiatami, a także staromodne lampy uliczne, które oświetlały mi drogę, gdy zapadł zmierzch. W czasach średniowiecznych miasto było popularne ze względu na gorące źródła, a pielgrzymi zatrzymywali się tutaj w długiej podróży, aby dać odpocząć zmęczonym nogom lub napić się leczniczych wód. Współcześni pielgrzymi, tacy jak ja mogą nadal pływać w wodzie lub skorzystać z uzdrowiska.

Następnego dnia szlak zaprowadził mnie do San Gimignano. Czasami ścieżka była wyłożona dzikimi, białymi kwiatami, wśród których tańczyły motyle i ważki. Gdzie indziej chodziłam po zagajnikach ciemnozielonego dębu, kasztanowych lasów i gajów oliwnych. Widziałam znaki ostrzegające mnie o prawdopodobnej obecności jeleni oraz informacje o winnicach, w których mogłabym umówić się na degustację wina Chianti i oliwy z oliwek.

Jednym z moich ulubionych przystanków był Monastero di Bose w Pieve di Cellole, na szczycie wzgórza, ozdobiony polnymi kwiatami i drewnianymi ławki, z których można podziwiać widok na dolinę Elsy. Zauważyłam znak „silenzio”. Jednak, że same widoki wystarczą, aby każdy mógł, choć na chwilę wyciszyć się. Znalazłam romański kościół z 1109 r. oraz mały sklep, w którym przeglądałam ceramikę i przetwory z klasztoru.

Kolejna częśćszlaku poprowadziła mnie przez łąkę wysokiej trawy i kwiatów do głównej drogi do San Gimignano, gdzie ujrzeliśmy słynne średniowieczne wieże na wzgórzu.

Przeszliśmy przez wielką bramę prowadzącą do wąskich uliczek starego miasta, gdzie restauracje i lodziarnie stały wzdłuż mojej drogi do Piazza del Duomo. Sklepy tutaj sprzedają wszystko, od pamiątek po salami. Jednak na szczycie Torre Grossa czekała mnie lepsza uczta, zapierające dech w piersiach krajobrazy, przez które podróżowałam i te, do których jeszcze nie dotarłam na Via Francigena.

Castagnaccio (toskańskie ciasto kasztanowe)

Castagnaccio, znane również jako ciasto kasztanowe baldino lub pattona, to tradycyjny deser przygotowany z mąki kasztanowej i rodzynek, orzeszków piniowych, orzechów włoskich i rozmarynu. Jak głosi legenda, autorem przepisu powstałego w XVI wieku jest Toskańczyk Pilade da Lucca, choć ciasto zyskało popularność poza Toskanią dopiero 300 lat później, po dodaniu do pierwotnej receptury rodzynek, orzeszków piniowych i rozmarynu. Ponieważ samo z siebie nie zawiera glutenu i laktozy, ciasto to współcześnie znów staje się bardzo popularne względu na wiele różnych potrzeb żywieniowych.
O szefie kuchni:
Tym przepisem podzieliła się z nami Cinzia Malgeri, jedna z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby zapewnić wyjątkowe toskańskie doznania kulinarne w naszych willach. Każda rodzina ma swój własny przepis na castagnaccio, ten pochodzi z jej rodziny!
Porcje: 8-14
Czas przygotowania: 50 min
Składniki:
500 g (4 szklanki) mąki kasztanowej
650 ml (2 ¾ szklanki) wody
100 g (½ szklanki) orzeszków piniowych
1 gałązka rozmarynu
80 g (3 uncje) rodzynek
100 g (½ szklanki) orzechów włoskich
5 łyżek oliwy z oliwek
1 łyżeczka soli
Sposób przygotowania:
Rozgrzej piekarnik do 195°C.
Rodzynki umyj w świeżej wodzie i namocz w misce z zimną wodą na 10 minut, aby je nawodnić. Grubo posiekaj orzechy włoskie nożem, a następnie obierz świeże igły rozmarynu.
Przesiej mąkę kasztanową do dużej miski i dodawaj stopniowo wodę, mieszając ręczną trzepaczką. Gdy masa będzie gładka i jednorodna, dodaj posiekane orzechy włoskie i całe orzeszki pinii, odkładając niewielką ilość, która później zostanie użyta na wierzchu ciasta przed pieczeniem.
Po 10 minutach wyciśnij i osusz rodzynki przy pomocy ręcznika kuchennego, a następnie dodaj je do masy w niewielkich częściach; dobrze wymieszaj i dodaj sól.
Wysmaruj oliwą 32-centymetrową okrągłą tortownicę i wlej mieszankę, wyrównując ją szpatułką. Powierzchnię ciasta posyp wcześniej odłożonymi orzeszkami pinii, orzechami włoskimi i rodzynkami, równomiernie je rozprowadzając.
Na koniec dodaj igły rozmarynu, skrop oliwą i piecz w piekarniku przez około 25 minut. Gdy na powierzchni widać pęknięcia, a orzechy mają ładny złoty kolor, wyjmij ciasto. Po ostygnięciu podawaj i ciesz się castagnaccio.

Cannelloni nadziewane serem ricotta i szpinakiem w sosie beszamelowym

Cannelloni to rodzaj świeżego makaronu jajecznego nadziewanego ricottą, szpinakiem, parmezanem, polanego sosem beszamelowym i posypanego parmezanem, a następnie pieczonego w piekarniku na złoty kolor.

Cannelloni są często podawane w wieczór wigilijny, 24 grudnia, kiedy zgodnie z katolicką tradycją, która przetrwała we włoskich rodzinach przez dziesięciolecia, nie je się mięsa, a jedynie warzywa i ryby. Ponieważ jednak to danie jest tak pyszne, wiele rodzin przygotowuje je na świąteczny obiad 25 grudnia!

O szefie kuchni:
Ten przepis został opracowany przez Alessandro Muratore, jednego z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby zapewnić wyjątkowe doświadczenia w naszych willach. Alessandro jest wielkim miłośnikiem kuchni toskańskiej i lubi, gdy jego dania przynoszą radość. Po wielu podróżach, podczas których odkrywał kuchnie innych krajów, wrócił do Toskanii z szeroką perspektywą, ale nie przestał doceniać smaki swojej ojczyzny.
Jeśli chcesz zarezerwować kolację przygotowywaną przez Alessandro w wynajętej willi, skontaktuj się z nami.

Porcje: 6
Czas przygotowania: 2,5 h
Składniki:
Świeży makaron:
250 g mąki pszennej typ 00
250 g mąki semoliny
5 całych jaj
1 żółtko
Szczypta soli
Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia
Nadzienie:
500 g świeżej ricotty
200 g świeżego szpinaku
150 g startego parmezanu + więcej na wierzch cannelloni
1 całe jajko
Sól pieprz
1 łyżeczka startej gałki muszkatołowej
Sos beszamelowy:
100 g masła
100 g mąki pszennej typ 00
2 litry świeżego mleka
1 łyżeczka startej gałki muszkatołowej
Sposób przygotowania:
Zacznij od przygotowania świeżego ciasta na makaron. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, zawsze staraj się pracować na drewnianej powierzchni.
Wymieszaj obie mąki, zrób w środku zagłębienie i wbij do niego jajka. Dodaj szczyptę soli i łyżkę oliwy do jajek. Wszystko powoli mieszaj widelcem i zagniataj ciasto, aż utworzy gładką kulę.
Zawiń w folię spożywczą i odstaw na godzinę do lodówki.

Przygotowując nadzienie odcedź ricottę w durszlaku.
W międzyczasie ugotuj szpinak w osolonym wrzątku, odcedź i odstaw do ostygnięcia.
Po ostygnięciu dobrze odciśnij i posiekaj nożem.
Do miski dodaj: odsączoną ricottę, szpinak, parmezan, startą gałkę muszkatołową, jajko, sól,
pieprz. Pomieszaj, aby uzyskać jednorodną masę.

Po pozostawieniu ciasta na makaron, aby odpoczęło, rozwałkuj je ręcznie i wałkiem do ciasta (lub maszynką do makaronu), aby ciasto było jak najcieńsze.
Wytnij prostokąty o długości 15 cm i szerokości 10 cm, nałóż tyle nadzienia, aby zakryło około 1/5 powierzchni prostokąta, następnie zwiń ciasto i zamknij cannelloni odrobiną wody.

Aby zrobić sos beszamelowy, podgrzej mleko w garnku i roztop masło w osobnym rondlu. Gdy się roztopi, wsyp mąkę i podgrzej razem przez kilka chwil, po czym powoli dodawaj gorące mleko, cały czas mieszając trzepaczką, aby nie powstały grudki. Doprowadź do wrzenia, aż zgęstnieje. Dopraw solą i dodaj trochę gałki muszkatołowej do smaku.

Wlej sos beszamelowy do prostokątnego naczynia żaroodpornego, tak aby na dnie naczynia utworzyła się warstwa o grubości 2 cm. Ułóż cannelloni obok siebie na sosie.
Przykryj cannelloni pozostałym sosem beszamelowym i posyp tartym parmezanem.
Piecz w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 30-40 minut, aż się zarumienią.

Wegańskie waniliowe parfait

Prezentowane parfait to lekka, waniliowa przekąska na specjalne okazje. To idealny deser, by zaimponować swoim gościom. Jest zwieńczona małymi wegańskimi bezami, a połączenie tekstur to rozkosz dla zmysłów.

O szefie kuchni
Ten wspaniały deser przygotował Alessio Berrioni, jeden z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby zapewnić wyjątkowe usługi w naszych willach. Alessio przeprowadził się do Anglii w wieku 17 lat, po uzyskaniu dyplomu w Asyżu z zarządzania hotelami. Lata ciężkiej pracy zaowocowały współpracą z Alaine Ducasse i Gordonem Ramsayem w restauracjach wyróżnionych gwiazdką Michelin. Po powrocie do Włoch w 2019 roku dał się poznać jako prywatny szef kuchni oferujący spektakularne doznania kulinarne. Dla niego gotowanie to czyste płótno, które czeka na wypełnienie przy pomocy odrobiny inspiracji i sporej dawki kreatywności.
Porcje: 8
Czas gotowania: 2 godziny
Składniki

Na parfait:
500 ml mleka migdałowego
180 ml mleka ryżowego
2 g agaru
80 gramów mąki owsianej
80 g skrobi ziemniaczanej
150 g cukru pudru
50 ml niegazowanej wody
Na wegańskie bezy:
150 ml aquafaby (weganie będą wiedzieć, dla pozostałych - woda po ugotowaniu ciecierzycy lub fasoli lub płyn odlany z puszki ciecierzycy)
160 g cukru pudru
5 gramów soli
Na dekoracje:
100 ml aquafaby
100 g cukru pudru
50 g mocnej mąki chlebowej
Sposób przygotowania:
1. Rozgrzej piekarnik do 110°C / 90°C z termoobiegiem.
2. W rondelku zagotuj mleko migdałowe i ryżowe.
3. W osobnej misce połącz mąkę owsianą, skrobię ziemniaczaną, cukier puder oraz agar i wymieszaj z wodą. Następnie dodaj tę mieszaninę do rondla z wrzącym mlekiem.
4. Przelej wszystko do formy. Wstaw do lodówki na minimum cztery godziny.
5. Aby przygotować bezy, ubij aquafabę z cukrem pudrem i solą na sztywną pianę. Przełóż masę do szprycy i wyciskaj jednolite bezy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Piecz około 90 minut.
6. Przygotowując dekorację wymieszaj trzy składniki razem, uformuj z nich spiralny kształt na silikonowej macie do pieczenia lub wysmarowanej masłem blasze. Piecz w temperaturze 170°C przez 10 minut.
7. Pozwól, aby wszystko ostygło i złóż tak, jak pokazaliśmy na zdjęciu.
Wskazówka: Zamiast kupować mąkę owsianą, która zazwyczaj jest droga, spróbuj zmiksować płatki owsiane na gładką masę. Upewnij się, że blender jest całkowicie suchy, w przeciwnym razie zrobią się grudki.

Schiacciata alla Fiorentina

Ten przepis na Schiacciatę alla Fiorentina jest tradycyjnie wykorzystywany we Florencji w okresie karnawału, a konkretnie w Tłusty Wtorek. Typowa Schiacciata alla Fiorentina ma prostokątny kształt, jest obsypana cukrem pudrem i ozdobiona wzorem lilii, który widnieje na herbie Florencji. W okresie karnawału można zauważyć, że witryny cukierni i piekarni są pełne tego popularnego ciasta. To idealne ciasto na uroczystości do upieczenia w domu, często spożywane przy porannej kawie lub jako popołudniowa przekąska.

O szefie kuchni
Ten przepis został opracowany przez Simone Burrini, jednego z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby zapewnić wyjątkowe doznania kulinarne w naszych willach. Pochodzący z tego regionu Simone jest ekspertem od kuchni florenckiej i ciężko pracuje, aby przybliżyć gościom smaki Toskanii, w której miał szczęście dorastać.

Przepis dla: 8-10 osób
Czas przygotowania: 2 godziny
Składniki:
3 jajka
300 gramów mąki
300 gramów cukru
150 ml mleka
150 ml oleju z orzeszków ziemnych
1 pomarańcza (skórka i sok)
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
torebka proszku do pieczenia

Sposób przygotowania:
1. Rozgrzej piekarnik do 180°C.
2. Wbij jajka do dużej miski, dodaj olej i ubij.
3. Powoli dodawaj cukier, mąkę, proszek do pieczenia, ekstrakt waniliowy i mieszaj.
4. Wymieszaj mleko, sok pomarańczowy i skórkę pomarańczową.
5. Piecz w wysmarowanej masłem prostokątnej blaszce przez 30 minut.
6. Wydrukuj wzór fleur-de-lis na kartce A4, wytnij kształt i użyj jako szablonu.
7. Po upieczeniu i ostygnięciu ciasta oprósz cukrem pudrem.
8. Delikatnie umieść szablon na wierzchu i posyp kakao w proszku, aby utworzyć fleur-de-lis na środku ciasta.

Wskazówka: w Internecie dostępne są setki różnych wzorów fleur-de-lis. Możesz wybrać mniej lub bardziej skomplikowany projekt szablonu w zależności od poziomu umiejętności.

Ricciarelli

Ricciarelli to klasyczne toskańskie ciastko migdałowe, pochodzące pierwotnie ze Sieny, a obecnie cieszące się popularnością w całym regionie. Jest popularnym przysmakiem w okresie Bożego Narodzenia. Ciastka te są częstym widokiem w toskańskich piekarniach i domach, charakteryzują się miękkim, ciągnącym się wnętrzem i posypaną popękanym cukrem wierzchnią warstwą. Często podaje się je z kawą, herbatą lub lampką wina Vin Santo. Ricciarelli stanowią idealny prezent dla rodziny i przyjaciół w okresie świątecznym.
O szefie kuchni
Przepis opracowała Monica Lapis, jedna z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby zapewnić wyjątkowe doznania kulinarne w naszych willach.

Przepis dla: 6-8 osób
Czas przygotowania: 3,5 godziny
Składniki:
300 g łuskanych migdałów
15 g gorzkich migdałów
300 g białego cukru
skórka z jednej pomarańczy
15 g cukru pudru
3 białka z kurzych jaj
Sposób przygotowania:
1. Zmiel migdały z odrobiną cukru, a następnie przełóż do miski.
2. Dodaj pozostały cukier i skórkę pomarańczową i zagnieć ciasto. Pozostaw ciasto przykryte ściereczką na 3 godziny.
3. Białka ubij z cukrem pudrem na sztywną pianę. Ostrożnie wymieszaj z ciastem.
4. Rozgrzej piekarnik do 180°C.
5. Obficie posyp czystą powierzchnię równymi ilościami cukru pudru i mąki. Na wierzchu tej mieszanki rozwałkuj ciasto w długi walec i odetnij plastry o grubości 2 cm.
6. Uformuj plastry w owale i ułóż na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.
7. Piecz ciasteczka przez 15-16 minut. Będą miękkie, ale stwardnieją, gdy ostygną.

Wskazówka: Pamiętaj, aby nie piec ich za długo, ponieważ mogą stać się bardzo twarde.

To Toskania i Polska Izba Turystyki

To Toskania od 2016 roku jest członkiem Polskiej Izby Turystyki 

Polska Izba Turystyki (PIT) to największa ogólnopolska organizacja samorządu gospodarczego branży turystycznej, działająca od przełomu lat 80. i 90. XX wieku. Od tego czasu Izba aktywnie uczestniczy w kształtowaniu rynku turystycznego, szczególnie po wejściu Polski do Unii Europejskiej, kiedy znacząco wzrosło znaczenie standardów i regulacji unijnych.  

W 2026 roku mija 10 lat, od kiedy jesteśmy zrzeszeni w Polskiej Izbie Turystyki. Członkostwo w tej organizacji jest szczególnie wartościowe dla firmy jak nasza - specjalizującej się w wynajmie willi w Toskanii, działającej na europejskim, ale i polskim rynku. Obecność w PIT zwiększa wiarygodność wobec klientów, którzy poza sprawdzaniem opinii w Internecie, zwracają uwagę na certyfikaty i przynależność do renomowanych organizacji branżowych. Izba reprezentuje interesy swoich członków w Polsce i za granicą, także na forum europejskim (ECTAA), co jest istotne dla firm obecnych w krajach takich jak Włochy. Dodatkowo zrzeszenie w PIT daje dostęp do sieci kontaktów, wspólnych działań promocyjnych, preferencyjnego udziału w targach turystycznych oraz aktualnej wiedzy prawnej i rynkowej, co pomaga skuteczniej konkurować na rynku wynajmu luksusowych willi w Toskanii. 

Do głównych zadań Polskiej Izby Turystyki należy reprezentowanie interesów gospodarczych przedsiębiorstw turystycznych – biur podróży, agencji, przewoźników czy innych podmiotów działających na rynku usług turystycznych. Izba broni praw swoich członków, dba o ich wizerunek oraz wspiera rozwój turystyki poprzez działania sprzyjające rozwojowi materialnemu całej gospodarki turystycznej. Ważnym aspektem jej działalności jest promowanie wysokiej jakości usług, podnoszenie standardów obsługi klienta oraz kształtowanie zasad etyki w biznesie. PIT organizuje również szkolenia, konferencje, projekty z Polską Organizacją Turystyczną oraz zapewnia doradztwo i wsparcie prawne dla zrzeszonych firm.

Mniej znane miasteczka w Toskanii

Toskania to nie tylko słynne miasta, takie jak Florencja, Siena czy Piza. Choć bez wątpienia warte są odwiedzin, przyciągają one wielu turystów. Tymczasem mniej znane miejscowości i wioski Toskanii ukazują prawdziwy, tradycyjny charakter regionu – spokojniejszy, bardziej autentyczny i pełen lokalnego uroku. Każde z tych miejsc ma swój niepowtarzalny klimat, dlatego mogą zainteresować zarówno dla powracających gości pragnących odkryć coś nowego, jak tych, którzy odwiedzają Toskanię po raz pierwszy i chcą uniknąć utartych szlaków.

Najlepsze miejsca, by się oświadczyć w Toskanii, we Włoszech

Co może być bardziej romantycznego niż oświadczyny podczas wakacji w Toskanii? Odpowiednich miejsc jest wiele, oto kilka najbardziej magicznych.
Na Ponte Vecchio
Jeśli nie będą Wam przeszkadzały tłumy wokół, Ponte Vecchio lub Piazzale Michelangelo o zachodzie słońca, z rozległymi widokami na miasto, to dwa idealne miejsca we Florencji na zaręczyny. Jeśli wolicie mieć nieco więcej prywatności, ławeczka w Ogrodach Boboli z widokiem na dachy miasta też się świetnie sprawdzi.
Na szczycie Torre del Mangia
Piazza del Campo w Sienie to jeden z najbardziej imponujących średniowiecznych placów w Europie. Góruje nad nim dzwonnica Torre del Mangia, z której rozpościerają się niezapomniane widoki na dachy Sieny i wzgórza Chianti za miastem. Miejsce będzie idealne, o ile wybrana nie ma lęku wysokości.
W zamku Brolio
Wybierz się na spacer po ogrodach tego słynnego zamku. Z tarasu widokowego przed nim rozpościera się jedyna w swoim rodzaju panorama pofalowanych wzgórz, rzędów winorośli z wieżami Sieny na horyzoncie. Będzie to odpowiednie miejsce, by uklęknąć przed wybranką..
Na Via Chiantigiana
Wolisz coś bardziej ekscytującego? Wynajmij zabytkową pięćsetkę lub Vespę i zabierz wybrankę na przejażdżkę miedzy winnicami słynną SR 222 – Via Chiantigiana. Kiedy zobaczysz piękny punkt widokowy, będziesz wiedział, co robić.
W winnicy lub pod drzewem oliwnym
Skosztujcie wyśmienitych win (przed lub po) i pospacerujcie pomiędzy rzędami winorośli, aby znaleźć idealne miejsce do na tę poważną rozmowę. Możesz też spakować specjalny zestaw piknikowy i rozłożyć pod starym drzewem oliwnym, by stworzyć piękną, romantyczną atmosferę.

Czas się spotkać - luksusowe wille dla dużych grup

Wiemy  że po niełatwym okresie wiele osób planuje wakacyjne spotkania z rodziną i przyjaciółmi. Nie dziwimy się – w przeciwieństwie do dużych hoteli, osobna willa z prywatnym basenem i ogrodem gwarantuje znacznie większe bezpieczeństwo. Wiemy też, że wielu z was już planuje wielkie spotkanie z rodziną i przyjaciółmi w przyszłym roku. Aby pomóc Wam znaleźć idealną willę, wybraliśmy sześć naszych najlepszych posiadłości dla dużych grup, które mogą pomieścić 12 lub więcej osób. Dają możliwość zakwaterowania różnego rodzaju grup, a ich zaletą są zaciszne lokalizacje oraz przestronne wnętrza i mnóstwo terenu wokół. No i oczywiście piękne, prywatne baseny.
Znajdź wymarzoną willę

Uroczy basen, otoczony krzewami i drzewami, jest jednym z wielu spokojnych miejsc na terenie Villi Agresto
Villa Agresto, niedaleko Gaiole in Chianti
Idealna lokalizacja do zwiedzania regionu Chianti. Villa Agresto to sześciopokojowa willa ukryta na wzgórzach wokół Sieny. Oferuje przepiękne widoki na winnice i las poniżej oraz wiele spokojnych miejsc wypoczynku - w tym cudowny basen - z którego można te widoki podziwiać. Wewnątrz wystrój łączy tradycyjne elementy ze współczesną paletą kolorów. Kuchnia i jej nowoczesne udogodnienia, a także duże jadalnie wewnątrz i na zewnątrz sprawiają, że jest to dobry wybór dla grup, które lubią organizować duże, wspólne posiłki. 

W Palazzone są dwa stylowe salony, dzięki czemu każdy znajdzie tu mnóstwo miejsca na relaks
Palazzone, w pobliżu Torrita di SienaPalazzone, imponująca kamienna willa otoczona wypielęgnowanym trawnikiem to eleganckie miejsce dla dużej grupy przyjaciół lub rodziny. Sześć sypialni oferuje elastyczne zakwaterowanie - dwie z nich mieszczą się w oddzielnym domku, idealnym dla osób szukających dodatkowej prywatności. W głównym budynku znajdują się dwa salony - w tym jeden z efektownym, przeszklonym atrium, aby każdy mógł znaleźć miejsce dla siebie. Salon na świeżym powietrzu lub jacuzzi przy basenie są idealne do podziwiania widoku na Montepulciano i okoliczne wzgórza. Montefollonico i Siena znajdują się w niewielkiej odległości od domu. 

Stylowa wiejska rezydencja Borgo San Polino to esencja Toskanii w nowoczesnym wydaniu 
Borgo San Polino, Gaiole in Chianti
Posiadłość Borgo San Polino położona w samym sercu regionu Chianti, który dla wielu jest esencją Toskanii, oferuje wypoczynek w spokojnej okolicy, w otoczeniu gajów oliwnych, winnic i lasów dębowych. Willa jest idealną bazą wypadową do zwiedzania Sieny, Florencji, San Gimignano i mniejszych, winiarskich miasteczek w Chianti. Sama nieruchomość, na która składają się trzy niezależne domy, idealnie nadaje się na rodzinny wypoczynek – do dyspozycji są z duże i komfortowe pomieszczenia, gdzie można wspólnie spędzać czas oraz pięknie położony basen. Znajdą się także przytulne zakątki, które można mieć tyko dla siebie. 


Jesteśmy tutaj, aby pomóc. Skontaktuj się z naszymi specjalistami, aby uzyskać spersonalizowane rekomendacje.

Opery Pucciniego: przewodnik dla początkujących

Giacomo Puccini powiedział kiedyś, że chciałby usłyszeć jedną ze swoich oper w miejscowości Torre del Lago, nad jeziorem obok swojego domu, gdzie napisał tak wiele z nich. Słowo stało się ciałem - obecnie odbywa się tam festiwal operowy na świeżym powietrzu www.puccinifestival.it, podczas którego prawie wszystkie jego opery wykonywane są w ciągu siedmiu weekendów lipca i sierpnia. Usłyszysz Pucciniego wszędzie w Toskanii - w sklepach, restauracjach, muzeach - ale tylko w Torre del Lago jego opery brzmią z taką siłą.

Jeśli planujesz zobaczyć operę podczas wizyty w Toskanii, ale nie wiesz, od czego zacząć i czy będziesz w stanie śledzić fabułę, przed przyjazdem przeczytaj nasz „przewodnik dla początkujących”.
La Bohème
Czterej wyrośnięci studenci żyją w biedzie w XIX-wiecznym Paryżu. Rodolfo, poeta zakochuje się w Mimi, ale nie może znieść faktu, że jest śmiertelnie chora na gruźlicę i rozdzielają się. Podczas ich występu w akcie III w scenie "Addio" publiczność zamiera. Marcello, malarz, ma romans z Musettą, ale oni też się rozchodzą, ponieważ Marcello jest szalenie zazdrosny. Musetta w ostatnich godzinach życia Mimi zabiera ją do Rodolfo, aby mogła umrzeć w jego ramionach.
Tosca
Idealistyczny malarz angażuje się w kontrrewolucję w Rzymie w czasach Napoleona. Problemem jest jego naiwna dziewczyna, Tosca, która jest prowokowana do zazdrości przez Scarpię, nikczemnego szefa policji. Scarpia proponuje Tosce, że uwolni jej chłopaka w zamian ze wspólnie spędzoną noc. Tosca godzi go nożem i ucieka, ale mimo misternego planu nie udaje jej się uratować ukochanego. Szczególnie piękna jest aria "Vissi d'arte" w II akcie, w której Tosca pyta, czy życie nie mogłoby być łatwiejsze.
Madame Butterfly
Amerykański porucznik marynarki wojennej stacjonujący w Nagasaki uwodzi miejscową dziewczynę organizując fikcyjne zaślubiny. Niestety ta kobieta, Butterfly, myśli, że to prawdziwe małżeństwo. Gdy marynarz Pinkerton, odchodzi, wychowuje ich syna jako Amerykanina i odprawia wszystkich zalotników. W akcie II marzy o tym, kiedy wróci (posłuchajcie słynnej arii "Un bel dì, vedremo"), ale kiedy on wraca ze swoją nową amerykańską żoną, zabierają jej dziecko. Butterfly odbiera sobie życie.
Il Trittico
Po skandalu, wskutek którego niemal wysłał żonę do więzienia, Puccini zagubił się na kilka lat. Jednym z jego eksperymentów w tym czasie był wieczór trzech jednoaktowych oper. Pierwsza była ponurą opowieścią o niewierności i morderstwie, druga płaczem o umierającej zakonnicy, a trzecia, Gianni Schicchi, była jedyną komedią stworzoną przez Puccinieg,. Ta średniowieczna historia rodzinnego sporu o to, kto powinien odziedziczyć bogactwa Schicchiego, zawiera porywającą arię "O mio Babbino Caro".
Turandot
Ta nienawidząca mężczyzn chińska księżniczka byłaby świetną partią, ale żeby ją poślubić, musisz odpowiedzieć na trzy zagadki. Jeśli ich nie rozwiążesz, czeka cię śmierć. Książe Calaf ryzykuje wszystko dla Turandot i odgaduje wszystkie trzy, ale dla kaprysu oświadcza, że jeśli zgadnie jego imię, może go zabić. Podczas wielkiej arii Calafa "Nessun Dorma" Turandot jest poza sceną torturując ludzi, którzy mogą zdradzić jego imię.

Spojrzenie w niebo: Toskania z góry

Czasami, patrząc na znane Ci miejsca, dostrzegasz coś nowego spoglądając z innej perspektywy.  Tak jest w przypadku Belvedere: w Volo Sulla Toscana (Lecąc nad Toskanią), zbioru zdjęć lotniczych autorstwa florenckiego fotografa Guido Cozzi. Jego niezwykły album oddaje esencję Toskanii, ale proponuje inny sposób patrzenia. Rzuć okiem na kilka naszych ulubionych ujęć…
CRETE SENESI
Crete Senesi widziane z góry wiosną są zielone, latem mają kolor ochry,  jesienią i zimą są brązowe lub szare. Ale kolor, który nigdy się nie zmienia, to lokalna czerwona cegła budynków. Starożytną tradycję wyrobu cegieł kontynuowano za pomocą pieców rozrzuconych po całym regionie, które dostarczały budulec na potrzeby opactw Monte Oliveto Maggiore i Badia Ardenga oraz murów Buonconvento. Trawertyn i kamień wykończony w pobliskim Rapolano stanowią idealne uzupełnienie nieco monotonnego widoku ceglanych budynków, dodając przyjemnej wizualnej i strukturalnej złożoności miejskiemu krajobrazowi.
VERSILIA VIAREGGIO (u góry)
Versilia jest tylko plażą, ale ma 36 km długości i ma ponad 500 stref do kąpieli opalania, z około 10.000 kolorowych parasoli otwierających się do nieba każdego dnia. Na początku XX wieku było to miejsce wypoczynku ówczesnych elit, stąd lokalna architektura w stylu secesyjnym, choć dziś niewiele robi się, aby promować to miejsce.
MAZZOLLA VOLTERRA (u dołu)
w Toskanii jest prawie pół miliona owiec, najwięcej na pagórkowatych pastwiskach Crete Senesi w Val d’Orcia, wokół Volterry i na polach Maremmy. Rolnictwo w latach 50. i 60. XX wieku przechodziło kryzys, ale odżyło, częściowo ze względu na znaczną imigrację z Sardynii i nową świadomość wartości wysokiej jakości serów. Od ponad 20 lat specjalne konsorcjum chroni i promuje Pecorino Toscano, produkując ponad 1,3 miliona krążków sera każdego roku.

SANTUARIO DELLA VERNA (u góry)
pradawny las bukowy pokrywający Monte Penna w Casentino zawsze dawał schronienie marzycielom i zbiegom, w tym złodziejom i bandytom, którzy się tu ukryli i postawili prostą świątynię ku czci bogini Laverny, która była ich obrońcą. Tutaj, w 1224 r., Św. Franciszek, największy z wszystkich marzycieli, otrzymał stygmaty i uczynił to dzikie i samotne miejsce miejscem pielgrzymek. Wapień z epoki miocenu, na którym spoczywa sanktuarium, ma takie same cechy geologiczne jak Monte Titano w Republice San Marino i Sasso Simone e Simoncello w Marche.
CASA ROSSA XIMENES CASTIGLIONE DELLA PESCAIA (na dole)
Masywny budynek z czerwonej cegły stojący na jednym z kanałów odpływowych bagien Castiglione della Pescaia został zbudowany przez inżyniera Leonarda Ximenesa w 1765 roku w ramach szeroko zakrojonych prac rekultywacyjnych w Maremmie. W budynku znajdowały się wyciągarki i bramy wodne, które można było obsługiwać w celu oddzielenia słodkiej wody mokradeł od słonej wody morskiej, zapobiegając tworzeniu się mgieł i oparów, które według ówczesnych teorii naukowych były główną przyczyną malarii. Mokradła są wyjątkowym ekosystemem, domem dla wielu gatunków ptaków i 15 różnych gatunków storczyków.

TORRE MOZZA PIOMBINO (u góry po lewej)
Ten ufortyfikowany budynek wychodzący w stronę morza został zbudowany w XVI wieku przez rodzinę Appiani, hrabiów Piombino, którzy przez stulecia władali wybrzeżem i archipelagiem Toskańskim. Wieża służyła do kontrolowania handlu górniczego z pobliskiej wyspy Elba. Niedaleko brzegu znajdują się pozostałości rzymskiej drogi, która kiedyś była częścią Via Aurelia. Zdjęcie powyżej po prawej pokazuje okolicę wokół Monteriggioni

Belvedere: In Volo Sulla Toscana (Lecąc nad Toskanią) Guido Cozzi (Sime Books, 20 £). Książka jest dostępna na stroniewww.simebooks.com, a zdjęcia na stronie www.simephoto.com

Toskańskie piwa rzemieślnicze grają we własnej lidze

Wyobraź sobie, że zakładasz nowy browar w Wielkiej Brytanii, USA lub w Polsce. Twoje piwa w pierwszej kolejności trafią do pubów. Aby były tam rozlewane, z kranów trzeba będzie zdjąć inną beczkę, konkurencyjnego browaru.

Teraz wyobraź sobie, że zamiast tego jesteś rozpoczynającym działalność toskańskim piwowarem. Piwa będziesz musiał sprzedawać głównie w restauracjach i będą konkurowały z winem. Prawdopodobnie będą łączone z lokalną kuchnią, mało kto będzie je pił same.

To inne podejście wpływa na sposób funkcjonowania browarów w Toskanii, od smaku i zawartości alkoholu w piwie, po sposób pakowania. Dlatego najlepsze toskańskie piwa rzemieślnicze nie są podobne do innych piw.

Głównym problemem związanym z obecnym globalnym boomem na piwo rzemieślnicze jest to, że zaczyna ono wyglądać wszędzie tak samo. Początkowo wszędzie widoczne było zafascynowanie Ameryką (styl APA), potem pojawiły się zawiązania do tradycji piwowarskich Wielkiej Brytanii, Belgii, Niemiec i Czech. Prawie każdy początkujący piwowar na całym świecie chce stworzyć amerykański IPA, niemiecki Berliner Weisse lub brytyjskie Golden Ale. Włochy – a zwłaszcza Toskania – to chlubny wyjątek od tego trendu.

Do produkcji toskańskich piw wykorzystywane są starożytne odmiany zbóż. Zdjęcie: Villaggio della Birra

Jasne, modne browary, takie jak Chianti Brew Fighters oferują piwa w typie irlandzkich porterów czy mocnych belgijskich ale. Kulinarna tożsamość Włoch opiera się jednak na wykorzystywaniu lokalnych składników i łączeniu dań z winem lub piwem. Toskańscy browarnicy uznają, że są częścią tej tradycji.
Birrificio La Petrognola ma szerokie portfolio obejmujące najbardziej oczywiste międzynarodowe gatunki, ale warzy też wielokrotnie nagradzane piwo o nazwie Marron (6,5% ABV), powstałe przy udziale słynnych lokalnych kasztanów.

Ogromna większość piw wykorzystuje słód jęczmienny jako bazę, ale w Toskanii nadal uprawia się wiele dawnych, lokalnych odmian zbóż, które wypadły z użycia gdzie indziej. Szerokie zastosowanie farro (orkiszu) jest typową cechą lokalnej kuchni. Dodany do piw takich jak Petrognola 100% Farro (4% ABV) lub produkowanego przez Birrificio Math Toscana Farro e Miele (6% ABV), nadaje piwu lekki, korzenny charakter, przypominający belgijskie piwa pszeniczne, ale równocześnie tworzy styl unikalny dla regionu.

Browar La Stecciaia eksperymentuje jeszcze bardziej: piwa takie jak Senatrice (6,8% ABV) bazują na starożytnych odmianach pszenicy durum i owsa, które do złotego piwa w stylu belgijskim wprowadzają nuty ziołowe i szampańskie bąbelki.

Piwa te najczęściej uzupełniają ofertę win zamiast bezpośrednio z nimi konkurować, oferując alternatywę dopasowaną do lokalnej kuchni. W restauracjach takich jak Papposileno można porównać, w jaki sposób piwo – na przykład Bastarda Rossa z browaruAmiata(6,5% ABV), blond kasztanowe piwo – uwypukla niuanse dań typu pappardelle z wołowiną, które będą inaczej smakowały, niż w towarzystwie soczystego Chianti.

We Włoszech zbyt długo piwo było postrzegane jako odrębne od reszty kulinarnego świata, jako osoba z zewnątrz, niegodna, aby traktować ją poważnie. Wreszcie jednak pojawiło się na stołach tego winiarskiego kraju i odzyskuje należne mu miejsce.

Sześć wspaniałych toskańskich ogrodów

W Toskanii znajdują się jedne z najpiękniejszych ogrodów we Włoszech, które były zaprojektowane dla najbardziej wpływowych postaci regionu. Ich odwiedzenie to doskonały sposób na poznanie piękna toskańskiej przyrody oraz niezwykłych umiejętności dawnych architektów i ogrodników. Oto zaledwie kilka spośród naszych ulubionych...

Poznaj właściciela: Rosado Rosadi

Rosado Rosadi jest właścicielem Palazzo Rosadi i Torre del Cielo, dwóch willi, które znajdują się na profolio To Toskania. Mieliśmy przyjemność przeprowadzić wywiad z właścicielem Rosado Rosadi, który ujawnia długi związek rodziny z regionem i opowiada o swoich pięknych posiadłościach.

„Moja rodzina jest w tej części Toskanii od 1182 roku. Byliśmy jedną z pierwszych rodzin w regionie, która produkowała tytoń do cygar Toscano. Uprawiamy również słoneczniki, kukurydzę, oliwę z oliwek i kasztany. Moi przodkowie zbudowali Palazzo Rosadi jako dom rodzinny w 1785 roku.

Palazzo Rosadi i nasza sąsiednia posiadłość, Torre del Cielo, znajdują się w Monterchi, wiosce w prowincji Arezzo, która słynie z fresku namalowanego przez Piero della Francesca, Madonna del Parto. Wille mieszczą się około pół godziny jazdy od Cortony w Valtiberinie. Niegdyś Torre del Cielo służyła jako wieża strażnicza. Położona jest w doskonałej lokalizacji na obrzeżach Toskanii i Umbrii, około godziny od Sieny i Florencji."

Piękny ogród w Palazzo Rosadi

"Torre del Cielo – oznacza ‘podniebną wieżę’ – została zbudowana przez rodzinę Medici i pełniła funkcje średniowiecznej wieży strażniczej. W tym czasie Umbria była częścią królestwa papieża i pozostała taka do 1861 roku, kiedy została przejęta przez państwo włoskie. Podobnie jak wiele średniowiecznych wież Toskanii, Torre del Cielo zostało zbudowane, aby umożliwić Medyceuszom obserwowanie ich wrogów: armii papieskiej. W 1894 r., moja rodzina nabyła nieruchomość i przekształciła ją w swój dom.

Ostatni członek rodziny, który mieszkał w Palazzo Rosadi, zmarł w 1974 r., a majątek pozostał pusty do 1999 r. „Jeden z moich dobrych przyjaciół, Coleschi Bruno, agent nieruchomości, namówił mnie do wynajęcia Palazzo Rosadi . Willa została gruntownie wyremontowana. Zbudowaliśmy basen nową kuchnię i cztery sypialnie. Dzisiaj Palazzo Rosadi ma sześć sypialni, wszystkie posiadają przynależne łazienki.

Każdej zimy wykonujemy poważne prace nad obiema nieruchomościami. To ciągła pasja a nie jednorazowa praca. Takie samo podejście mam do moich gości. W ramach wynajęcia willi oferujemy wszelkiego rodzaju usługi: powitalny bufet, wycieczkę po dolinie, zwiedzanie takich atrakcji jak klasztor, w którym mieszkał św. Franciszek z Asyżu, oraz degustacja wina w lokalnej winnicy."

Kolacja al fresco, gdy zapadnie zmierzch w Palazzo Rosadi

"Przed przystąpieniem do renowacji Palazzo Rosadi nie miałem absolutnie żadnego doświadczenia w odnawianiu lub wynajmowaniu willi. Otrzymałem bezcenną radę od Seana Caulfielda z To Toskania, który pomógł mi wyprzedzić oczekiwania gości: na przykład klimatyzacja w sierpniu jest obowiązkowa, podobnie jak basen. Pierwszy raz wynajęłam Palazzo Rosadi w 2000 roku dla angielskiej rodziny, którą bardzo mile wspominam.

Do początkowej renowacji Palazzo Rosadi, która zajęła dziewięć miesięcy, zgromadziłem 14-osobowy zespół, w tym architekta, budowniczych, stolarzy, hydraulików i elektryków. Wybrałem lokalnego architekta, Casacci Claudio, który od pokoleń współpracował z willami regionu i znał ich historię oraz sposób zachowania integralności tradycyjnych toskańskich stylów.

Ponieważ przywracanie wykonałem etapami, trudno jest oszacować koszt. Sam remont trzech łazienek w Palazzo Rosadi kosztował ostatnio 98 000 euro. Zarzadzanie całą posiadłością jest moją pasją. Wkładam wiele pracy i entuzjazmu w renowacje obiektów, często więcej niż jest to konieczne. Zawsze chcę używać najlepszych materiałów, kranów, płytek itp. Do tej pory wydałem łącznie 1,5 miliona euro na każdą nieruchomość."

Zafunduj sobie kąpiel w jacuzzi w Palazzo Rosadi

"W 2005 roku, po tym, jak byłem świadkiem sukcesu Palazzo Rosadi, zacząłem pracować nad przekształceniem Torre del Cielo z wiejskiego domu w wynajmowaną nieruchomość. Chciałem dwie wille o różnych stylach. Palazzo Rosadi jest większy, wspanialszy, bardziej elegancki. To klasyczna toskańska willa (i ulubiona willa mojej żony). Torre del Cielo jest mniejsza, przytulniejsza, bardziej rustykalna (i ulubiona moich dwóch córek).

Jednym z kluczowych elementów, który chciałem wnieść do każdej nieruchomości, wraz z okazałym basenem, było posiadanie każdej sypialni z przynależną łazienką, lubię mieć taka alternatywę podczas gdy sam podróżuję.

Palazzo Rosadi jest ozdobiony mieszanką oryginalnych odrestaurowanych mebli należących do mojej rodziny – rzeźbione drewniane łóżka, ozdobne antyki – wraz z nowoczesną kuchnią i łazienkami. Torre del Cielo ma prostszy wiejski toskański styl. W obu posiadłościach chcieliśmy zachować jak najwięcej oryginalnych elementów tj. odkryte belki stropowe, terakotowe płytki podłogowe, dużo drewna z lokalnych drzew orzechowych, kamienne kominki i ręcznie malowane freski. Sypialnie mają własną kolorystykę, różne obrazy i dekoracyjne akcenty."

Torre del Cielo była pierwotnie starożytną wieżą strażnicą

"Większość mebli kupiłem ad hoc w małych sklepach w Sansepolcro i okolicach, gdzie mieszkam, niedaleko miejsc, gdzie znajdują się wille. Kiedy znajdę coś, co lubię, kupuję to.

Niektóre elementy zostały pierwotnie wykonane dla willi. Chciałem zostawić niektóre z przedmiotów rodzinnych, aby stworzyć wrażenie rodzinnego domu, ponieważ jest to część historii tych willi. Oprócz łazienek, z których większość pochodziła od Devon & Devon.

Moim celem było nadanie prawdziwego toskańskiemu uroku; aby zachować kluczowe tradycyjne toskańskie detale z dodatkiem nowoczesnego włoskiego stylu. Nie chciałem supernowoczesnej nieruchomości, którą można by znaleźć w dowolnym miejscu na świecie."

Przytulne wnętrze Torre del Cielo

"Podczas gdy wnętrza obu domów są piękne, tereny od dawna są dziełem miłości mojej rodziny od pokoleń. Ogrody Palazzo Rosadi zajmują prawie 1 hektar, do tego kolejne 25 hektarów. Torre del Cielo jest otoczone 11 hektarami ziemi, a ogród ma około pół hektara.

Nasz ogrodnik, Martino, wykonuje ogromną ilość sezonowego sadzenia, pracując od marca. Pomiędzy tymi dwiema nieruchomościami mamy około 25 drzew cytrynowych, które mają ćwierć wieku – przechowujemy je w stodole zimą. Jest też wiele uroczych starych drzew oliwnych. W ogrodach przez cały rok mamy rotacyjną gamę 220 rodzajów róż, a także nagietki, cynie, agapant i petunię. Jest to pracochłonna, ale piękna praca; zawsze coś kwitnie przez cały rok i jest kolorowo. Domy oferują również niesamowitą panoramę okolicy. Oba są ustawione powyżej małej wioski, około 400 metrów, w otoczeniu pofałdowanej wsi."

Zachwycający basen w Torre del Cielo, z którego rozpościerają się zapierające dech w piersiach widoki.

"Na końcu doliny miasto Monterchi ma wszystkie usługi, jakich mogą potrzebować goście – restauracje, supermarkety, bary. Możesz tam przejść przez dolinę lub pożyczyć jeden z rowerów, które znajdują się we willi.

Otoczenie jest tak spokojne, że mamy gości, którzy po prostu chcą usiąść i cieszyć się relaksującą lokalizacją, czytając książki przez cały dzień. W ogóle się nie ruszają. W takim przypadku możemy zapewnić szefa kuchni na posiłki lub lekcje jak i również zrobić dla nich zakupy. Gościmy również wielu ludzi, którzy chcą spędzać każdy dzień na zwiedzaniu Toskanii i zabytków Umbrii. Ze względu na lokalizację willi, tuż przy granicy toskańsko-umbryjskiej, bardzo łatwo jest trafić do wszystkich słynnych miejsc”

Dowiedz się więcej o Torre del Cielo na https://www.to-toskania.pl/torredelcielo/ i Palazzo Rosadi na https://www.to-toskania.pl/palazzorosadi/

Kilka pomysłów na wieczór z dziećmi.

Spędziliście cały dzień przy basenie, korzystając z toskańskiego słońca? Nie macie ochoty na przebieranie się i wychodzenie z domu na wieczór? Oto kilka zabawnych gier, które ożywią wieczór w willi spędzany razem z dziećmi. (W zasadzie niektóre z tych gier przydadzą się też w innych okolicznościach, np. w kolejce do Uffizi?)
Czy to jest..?
Wybierz gracza, który będzie pytającym – powinien opuścić pokój lub zakryć uszy. Tymczasem reszta wybiera jakąś rzecz, postać, zjawisko itp. Pytający wraca, ale może zadawać tylko pytania, na które odpowiada się „tak” lub „nie”. Pozostali gracze muszą odpowiadać naprowadzając zgadującego, aż wreszcie będzie miał wystarczająco informacji, by zapytać „czy to jest…?”. Gra świetnie sprawdzi się także podczas podróży samochodem.
Kiedy wybrałem się na wakacje…
W tej znanej grze pamięciowej gracze biorą udział kolei dodając przedmiot do listy, ale najpierw muszą przypomnieć wszystkie poprzednie przedmioty, zanim dodadzą kolejne. Na przykład, Gracz 1 zaczyna od „Kiedy wybrałem się na wakacje, zabrałem maskę do nurkowania”. Gracz 2 kontynuuje, mówiąc: ” Kiedy wybrałam się na wakacje, zabrałam maskę do nurkowania i różową sukienkę.” Gracz 3 mówi: ” Kiedy wybrałem się na wakacje, zabrałem maskę do nurkowania, różową sukienkę i moje poczucie godności! „I tak dalej, można wymyślać najdziwniejsze rzeczy. Ten kto się pomyli przegrywa, a zwycięzcą jest osoba, która jako ostatnia powtórzyła wszystko prawidłowo.
Na szczęście niestety
Ta opowiadana gra jest świetnym sposobem na rozruszanie towarzystwa. Uczestnicy po kolei dodają do historii swoje fragmenty, na przemian rozpoczynające się od „na szczęście” lub „niestety”. Oto przykład:

Gracz 1 mówi: „Pewnego razu była żaba siedząca spokojnie na lilii wodnej”. Gracz 2 przeciwstawia się, „Niestety jej nogi przylgnęły do ​​liścia i nie mogła odskoczyć.” Gracz 3 dodaje: „Na szczęście pojawiła się fala, a żaba zdała sobie sprawę, że jest dość utalentowanym surferem. „Gracz 4 mówi:” Niestety liść rozdzielił się na pół i okazało się, że nie na nartach wodnych sobie nie radzi…”. I tak dalej …
Mrugający morderca
Wybierzcie śledczego ze swojej grupy. Poproś, aby opuścił pokój i wyznacz mordercę. Poproś śledczego, aby wrócił. Wszyscy muszą usiąść w kręgu (najlepiej gra się w większych grupach) i gra może się rozpocząć. Morderca musi mrugnąć do wybranej osoby, która widząc to musi umrzeć, przy okazji pokazując swoje umiejętności aktorskie. Zadaniem śledczego jest obserwowanie zgromadzonych i wypatrzenie, kto może być mrugającym mordercą.

Cztery zwierzęta, które możesz spotkać w Toskanii

Wyjdź z lornetki i idź na trop dzikiej przyrody Toskanii. Oto cztery stworzenia, które nazywają dom Toskanii.
Dziki
Toskański dzik, czyli cinghiale, ma wątpliwy podwójny zaszczyt bycia lokalnym symbolem i lokalnym przysmakiem. Najprawdopodobniej zauważysz te zwierzęta na wiejskich drogach o zmierzchu, często kusi je zapach dojrzewających winogron w winnicach pośród wzgórz. Mają czarno-szary kolor i charakterystyczną klinowatą sylwetkę, ostry grzbiet, długi pysk i zaskakująco lekki chód. Młode mają blade pasy przebiegające przez czekoladowo-brązowe futro. Traktuj dzika z najwyższą ostrożnością – matki mogą atakować, jeśli czują, że ich rodzina jest zagrożona.
Jeżozwierze
Te kolczaste gryzonie są najbardziej aktywne między zachodem i wczesnym rankiem, kiedy ich ostry słuch, wrażliwe łapy i dobrze rozwinięty zmysł węchu są bardziej użyteczne niż ich wzrok. Lubią jeść owoce leśne, nasiona i owady. Jeśli zauważysz jeżozwierza, najlepiej zostaw go w spokoju, ponieważ jego słaby wzrok oznacza, że ​​może szybko stać się agresywny, chrząkając i strosząc biały igły w obronie.
Sarny i daniele
Stada odważnych danieli są często widywane o zmierzchu na otwartych przestrzeniach – na polach i łąkach oraz na obszarach bogatych w jagody i grzyby – ich ulubione pokarmy. Zwróć uwagę na charakterystyczną długą szyję, szczupłą głowę, nakrapiane brązowe umaszczenie i poroże z końcówkami przypominającymi szpady. Nieśmiałe sarny są trudniejsze do zauważenia, ponieważ mają tendencję do ukrywania się w lasach. Rozpoznasz je z po małych ogonach i umaszczeniu, które zmienia się z czerwono-brązowego na bardziej obfite i szare podczas zimowych miesięcy. Oba gatunki są przepięknymi stworzeniami, a obserwowanie ich podczas biegu, skoków i pływania to naprawdę niezapomniane przeżycie.
Zające
W przeciwieństwie do królików, zające nie żyją pod ziemią, ale w jamach wydrążonych ziemi. Jeśli więc dostrzeżesz je obok swojej willi w Toskanii, jest to pewny znak, że zające są blisko. Wypatruj ich wieczorem: są większe od królika, mają większe i czarne uszy, długie nogi, brązowe futro i białe brzuchy. Najchętniej zamieszkują na wsi, w okolicach upraw lub na równinach w lasach, gdzie w razie ataku mogą szybko uciekać przed drapieżnikami.

Najlepsze miejsca w Toskanii, aby kupić pamiątkę

Na rynkach w Toskanii można kupić nie tylko żywność. Zapoznaj się z tym przewodnikiem po najlepszych miejscach, w których można wybrać zabytkową lub artystyczną pamiątkę.Florencja
Mercato delle Pulci na Piazza dei Ciompi we Florencji to obywający się codziennie pchli targ, gdzie wystawiane są meble, antyki, druki, monety, biżuteria, bibeloty i zbory antykwaryczne. W ostatnią niedzielę każdego miesiąca jest zawsze więcej wystawców, a w sierpniu zawsze dostawiane są dodatkowe stoiska.Siena
Piazza del Mercato wypełnia się stoiskami z antykami i bibelotami w trzecią niedzielę miesiąca, z wyjątkiem sierpnia. Warto również zobaczyć sam stary rynek, znany jako Il Tartarugone, ponieważ dach wygląda jak skorupa żółwia.Lucca
Mieszkańcy uwielbiają targ antyków w Lukce. Znajdziesz go w katedrze San Martino w trzeci weekend miesiąca. Tymczasem w ten sam weekend sztuka współczesna i rzeźby stworzone przez lokalnych twórców są prezentowane na Mostra Piazzetta dell’Arte, wystawie plenerowej wystawionej na Piazzetta San Carlo i Piazzetta dell’Arancio.Arezzo
Fiera Antiquaria przyciąga do miasta ponad 400 wystawców z całych Włoch w pierwszą niedzielę każdego miesiąca i poprzedzającą ją sobotę. Nic dziwnego, że słynny rynek antyków, który odbywa się w centrum miasta, jest wielkim hitem wśród kolekcjonerów.Pistoia
Dawna fabryka Breda, przy Via Pertini, zapewnia niezwykłą lokalizację dla tego rynku, który sprzedaje antyki, bibeloty i sztukę współczesną w drugi weekend każdego miesiąca.Perugia
Targ odbywa się co miesiąc, wystawiana jest głownie ceramika i zabytkowa biżuteria. Odbywa się w Palazzo della Prefettura latem i w Rocca Paolina zimą.

Kupuj jak Toskańczyk (na targach zaliczanych do jednych z najlepszych na świecie)

Jedzenie jest ważnym elementem życia Toskańczyków, a tamtejsze targi słyną z doskonałej jakości lokalnych produktów. Jak więc najlepiej wykorzystać wizytę na toskańskim targu, tak aby poznać prawdziwe smaki regionu?
Zakupy na toskańskich targach - nasze rekomendacje:
1. Nie komplikuj prostych spraw
Po pierwsze - prostota. Toskańskie smaki, którymi można się delektować to choćby bochenek świeżo upieczonego chleba z lokalną, świeżą oliwą, ciasteczka ricciarelli lub cavallucci, kanapka z serem pecorino lub caciotta i lokalnymi salumi, czyli wędlinami (koniecznie trzeba spróbować finocchiony – salami z koprem włoskim).

Toskański chleb stanowi podstawę wielu popularnych potraw regionalnych, które są łatwe do przygotowania w Twojej willi - na przykład Ribollita (zupa jarzynowa), pappa al pomodoro (chleb i pomidory) czy idealna na upalne dni panzanella (sałatka z pomidorów i chleba) . Pici, grube, rustykalne spaghetti z okolic Sieny, jest pysznie w połączeniu z sosem pomidorowym lub ragù.
2. Kupuj sezonowe produkty
Włosi zawsze gotują wykorzystując z świeże, występujące o danej porze roku warzywa i owoce, podobnie jak tydzień po tygodniu wracają do tego samego stoiska z serami. Nie bój się poprosić o spróbowanie jedzenia, które planujesz kupić – w ten sposób poznasz różne smaki podczas zakupów. "Posso assaggiare, per favore" to wszystko, co musisz powiedzieć.
W całej Toskanii jest mnóstwo targowisk wartych odwiedzenia, te należą do moich ulubionych:
Mercato Centrale di San Lorenzo, Florencja
Wypróbuj specjały, takie jak Lampredotto panino (kanapka z flakami) w serwowane w hali targowej powstałej w XIX w. we Florencji. Znajdziesz tu także Carne Chianina, luksusowe mięso bydła rasy Chianina, jednej z najstarszych na świecie, z pobliskiej Valchiana. Poproś o gruby kawał wołowiny z kością na stek zwany Fiorentina, następnie wrzuć go na grill po powrocie do willi. Powinien być krwisty, nie dobrze wysmażony. Czas i miejsce: codziennie w godz. 10: 00-12: 00, Piazza del Mercato Centrale.
Mercato delle Vettovaglie, Livorno
Czasami nazywany po prostu Mercato Centrale. Rybacy dostarczają tu swój połów rano, z którego tutejsze signore w porze lunchu przygotowują przysmaki, takie jak cacciucco alla livornese (gęsta zupa z rybami i owocami morza), triglie alla livornese (barwena czerwona gotowana w pomidorach z czosnkiem) i baccalà alla livornese (dorsz z ziemniakami i cebulą w pomidorach). Rynek ma dwie sale, jedną z rybami, drugą do sprzedaży owoców, warzyw, chleba, wina i innych produktów lokalnych, dzięki czemu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz. Dobra, świeża ryba i białe wino, które możesz spróbować już podczas gotowania to gwarancja sukcesu. Czas i miejsce: 7:30 - 14:00 od poniedziałku do soboty, Via Buontalenti.
Czwartkowy rynek, San Gimignano
Czy jest lepsze miejsce na zakupy niż otoczenie strzelistych wież San Gimignano? Czwartkowy targ w mieście oferuje lokalne produkty, takie jak szafran i salumi z Cinta Senese, rasy świń hodowanych na wzgórzach wokół Sieny, w tym prosciutto, salami i capocollo. Do tego dochodzi pecorino z Val d'Orcia. Nie ma nic gorszego, niż zakupy, gdy jesteśmy głodni – warto spróbować panini z porchettą (pieczony prosiak z czosnkiem i ziołami). Czas i miejsce: 8:30 - 13:30 Czwartek, Piazza Duomo, Piazza delle Erbe, Piazza della Cisterna.

Mercato Logge del Grano, Arezzo
Wiele toskańskich targów, zgodnie z koncepcją km zero, oferuje możliwość zakupu przeróżnych sezonowych, lokalnych i ekologicznych produktów bezpośrednio od producentów, często z certyfikatami jakości DOP lub IGP. Targ w Arezzo jest wymarzony dla miłośników toskańskich win oliwy, serów takich jak pecorino i caprino, salumi takich jak briciolona i finocchiona. Świeżo przygotowywane dania obejmują polpette (klopsiki) i sosy do makaronu. Czas i miejsce: 9: 00-14: 30, 16: 00-20: 00 od poniedziałku do soboty i pierwsza niedziela każdego miesiąca, Piazzetta Logge del Grano, 5.

Terra di Prato, Prato
Prato jest łatwy w odbiorze i ma również wspaniały tygodniowy rynek rolników, w którym można kupić salumi, sery, mięso, ryby, miód, dżem, wino, olej, świeży makaron i chleb. Starzy właściciele robią sobie wakacyjną przerwę w drugiej połowie sierpnia, więc najlepiej sprawdzić na Facebooku stronę (@mercatoterradiprato). Czas i miejsce: 8: 00-1: 00 Sobota, Piazza di Mercato Nuovo.
Sobotni targ, Cortona
Trag w pięknej Cortonie odbywa się w jednym z najbardziej malowniczych zakątków - na Piazza Signorelli i okolicznych ulicach. Tu kupisz lokalne sery, salumi, toskański chleb, z których raz-dwa przygotujesz bruschetty z dodatkiem soczystych letnich pomidorów. Jeśli chcesz podejrzeć, jak jadają miejscowi, zatrzymaj się na lunch w Osteria del Teatro. Czas i miejsce: sobota rano, Piazza Signorelli. Osteria del Teatro, via Giuseppe Maffei 2.

Niech stanie się światłość dla świętego patrona Pizy

W Toskanii wiedzą, jak organizować imprezy – cały kalendarz wypełniony jest festiwalami i specjalnymi wydarzeniami. Jednym z bardziej niezwykłych jest Luminara, festiwal świateł, który odbywa się wiosną w Pizie.  

16 czerwca po zachodzie słońca ponad 70 000 świec, lumini, jest zawieszanych na zabytkowych pałacach położonych wzdłuż rzeki Arno oraz umieszczanych w wodzie. Tłumy gromadzą się nad brzegiem rzeki, aby zobaczyć miasto w eterycznym blasku, a także obejrzeć kulminacyjne wydarzenie tego wieczoru - ogromny pokaz sztucznych ogni wystrzelanych ze starej cytadeli.  

Ale o co w tym wszystkim chodzi? La Luminara odbywa się na cześć świętego Raineriusa - lub San Rainieri - patrona podróżujących i Pizy, miasta jego narodzin. Rainerius Scacceri urodził się w 1115 roku w zamożnej rodzinie. W młodości pracował jako podróżujący minstrel. Podczas swoich peregrynacji Rainerius spotkał świętego mężczyznę o imieniu Alberto, szlachcica z Korsyki, który zrezygnował z bogactwa, aby wstąpić do klasztoru Świętego Wita w Pizie i pracować z ubogimi.  

Rainerius był pod tak dużym wrażeniem opowieści Alberto, że zdecydował się poświęcić swoje życie chrześcijaństwu. W 1146 wybrał się do Ziemi Świętej, gdzie pokutował i żył jako pustelnik i żebrak. Kiedy wrócił do Pizy w 1153 roku, szybko rozeszła się wieść o charyzmatycznym kaznodziei, który miał moc czynienia cudów i egzorcyzmów. Zmarł zaledwie siedem lat później, w 1160 r. i od razu uważany był za świętego. Jego ciało było niesione ulicami miasta, aby spocząć w Duomo.  

Dzisiaj święto Luminari nie jest jedynym sposobem, w jaki Piza wspomina San Ranieriego. W Museo dell'Opera del Duomo można zobaczyć dwa powiązane z nim skarby: szatę pustelniczą, którą nosił oraz przepiękną średniowieczną bramę z brązu z 24 panelami przedstawiającymi historię z Nowego Testamentu, która kiedyś stała w katedrze

Jak wygląda toskańska lekcja gotowania?

„Mieszaj, nie ugniataj!” Simone, właściciel i szef kuchni w Ristorante Malborghetto, pokazuje mi, jak zrobić ragù.

„W ten sposób połączymy wszystkie smaki i nie przypalimy patelni” – uśmiecha się. Ma rację. Chociaż gotujemy mięsny gulasz dłużej niż dwie godziny, delikatne mieszanie łyżką i regularne dodawanie wody pozwala ograniczyć zmywanie do minimum. „Woda nie dodaje smaku i nie ma smaku” – radzi Simone.

To tylko jedna z wielu wskazówek przydatnych w wielu przepisach, które Simone przekazuje podczas trzygodzinnej lekcji gotowania, na którą mój mąż Dean i ja zapisaliśmy się w jego restauracji w Lecchi in Chianti. To świetny sposób na spędzenie poranka podczas wakacji w jednej z willi wynajętych z To Toskania.

A ragù to tylko jedna z potraw, które przygotujemy rano w jego profesjonalnej kuchni. Do czasu aż dołączą nasi przyjaciele na lunch, ciekawi, co uda nam się stworzyć,  będziemy gotowi z czterodaniową ucztą z crostone di porcini, salsicce e fagioli i tiramisu na deser.

Nasza lekcja rozpoczęła się od porannej pogawędki przy kawie, podczas której mogliśmy się nieco dowiedzieć, w jaki sposób Simone stał się mistrzem w przygotowywaniu dań ze swojego rodzinnego regionu w tej malowniczej kamiennej wiosce pośród toskańskich wzgórz. Nadszedł czas założyć fartuchy z wyhaftowanymi naszymi imionami, które będą świetnymi pamiątkami i wreszcie zabraliśmy się do pracy.

Zaczęliśmy od końca, od tiramisu, „aby dać mu dużo czasu na przenikanie smaków i schłodzenie”, wyjaśnia Simone. Najpierw wręczył nam jajka i kazał oddzielać białka od żółtek (po chwili robiliśmy to jak eksperci), a potem ubić białka, aż mogliśmy podnieść miskę do góry dnem nad naszymi głowami, nie ryzykując nowej, piankowej fryzury.

W innej misce ugnietliśmy żółtka z odrobiną mascarpone i cukru. Następnie dodaliśmy białko, aby stworzyć lekki krem ​​i zaczęliśmy układać nasz deser, warstwa po warstwie z wykorzystaniem biszkoptów na krótko zanurzonych w miseczce z rozcieńczonym espresso. „Potrzebna jest jedynie odrobina kawy”, powiedział Simone, „nie powinna być zbyt mocna, chcesz dodać tylko trochę z jej smaku”.

Z tiramisu w lodówce i nadchodzącym ragu, zwróciliśmy naszą uwagę na sztukę robienia gnocci, wyrabiania miękkiego ciasta z ziemniaków, mąki, jajek, sera Parmigiano-Reggiano i startej gałki muszkatołowej. Zmieszaliśmy i zrolowaliśmy to wszystko na grube paluchy i pokroiliśmy je na małe kluski, nieco ugniatając w dłoniach. Następnie umieściliśmy je na tacy, aby stężały w lodówce, zanim spotka je ich przeznaczenie – garnek pełen gorącej wody.

Następnie podsmażyliśmy sporą porcję mięsnych kiełbasek od ulubionego miejscowego rzeźnika Simone w oliwie z oliwek, czosnku, szałwii i rozmarynie. Mocny aromat przenikał fasolę cannellini i pomidory, które dodaliśmy do patelni. Nasze danie powoli stawało się jednolite, dzięki częstemu mieszaniu i dolewaniu wody.

Potem Simone pokazał nam trochę kuchennych sztuczek i nauczył, jak stworzyć parmezanowy koszyk do serwowania naszych ragù i gnocci. Przerzucenie naleśnika z roztopionym serem na małą szklaną miskę nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Ale Simone to doświadczony nauczyciel: „Kiedy już raz spróbujesz, następne pójdą łatwiej „, uśmiechnął się cierpliwie po mojej początkowej próbie.

I w końcu doszliśmy do początku, piekąc crostone na dużym grillu, a następnie nakładając warstwę porcini, czosnku, rozmarynu i soli. „Porcini wystarczy przetrzeć wilgotną ściereczką, nie za dużo wody” – radził.

Nasi przyjaciele siedzą już teraz przy stoliku w przytulnej restauracji Simone, wystawiamy nasze dzieła na próbę smaku, każde danie w połączeniu z profesjonalnie dobranym kieliszkiem wina. Wszyscy goście zgodzili się, że rzeczywiście przygotowaliśmy toskańską ucztę – dzięki „drobnej” pomocy naszego nowego przyjaciela szefa kuchni.

W dużej skali: Palio

Mieszkający w Londynie Greg Funnell jest profesjonalnym fotografem z 10-letnim doświadczeniem, a jego prace regularnie pojawiają się w tytułach takich jak The Sunday Times, Financial Times i Vanity Fair. Z zawodu fotografem dokumentalistą, fotografował zarówno walki na froncie, jak i wydarzenia kulturalne, jest także członkiem Królewskiego Towarzystwa Geograficznego. To zdjęcie ukazuje słynny wyścig konny Palio, który odbywa się w lipcu i sierpniu każdego roku na placu przed sieneńskim ratuszem. Tuscan Guru zapytał go o pomysł na sfotografowanie tego wielkiego spektaklu w stylu reportażowym.
TG: Co cię zainteresowało w Palio jako główny temat?
GF: Jestem bardzo zainteresowany męskością w niektórych kulturach, ideą samowystarczalności i bohaterami przez nią reprezentowanymi. Palio jest pełne intryg, ale na powierzchni dżokeje to figury podobne bogom, niemal mityczne. Są uwielbiani w contradas [różne dzielnice Sieny], dla których startują i czczeni jak sportowcy. Jest w tym wszystkim coś romantycznego, ale i jakaś głębsza, mroczniejsza strona, która mnie również interesuje.
TG: Zdjęcia zazwyczaj przedstawiają tłumy ludzi i towarzyszący im zgiełk, ty skupiłeś się na jeźdźcy i koniu , dlaczego?
GF: Wiele moich zdjęć z tej kolekcji skupia się na narastaniu atmosfery i tłumie, ale to w momencie przed wyścigiem. Zawsze staram się uchwycić energię i zamrozić moment, aby naprawdę poczuć dramat – zdjęcie jest dwuwymiarowe i musi mieć w sobie emocje, aby komunikować się w najlepszy możliwy sposób. To zdjęcie uchwyciło chwilę; chodzi o faceta walczącego o zwycięstwo w konkursie, ale robiącego to ze zwierzęciem. Naturalnie pojawia się ruch w ujęciu, co zwiększa poczucie dramatyzmu.
TG: Dlaczego zdecydowałeś się fotografować Palio w czerni i bieli?
GF: The Palio to niesamowicie kolorowe wydarzenie. Mimo to przepych i ceremonia osłabiają jego groteskową naturę. To wszystko jest przebranie, tak jak sztuczka magika, aby odwrócić uwagę. Ale dla mnie w Palio chodzi o ludzi, zwierzęta i emocje. Jedynym sposobem, aby to uchwycić, było całkowite utracenie koloru. Chciałem też, aby obrazy wydawały się ponadczasowe ,a te kolorowe starzeją się zbyt szybko. Nie chciałem, żeby to było o konkretnym Palio w danym roku, chciałem, żeby obrazy były o Palio, jako takim, żeby pokazywały coś większego.
TG: Jako brytyjski fotograf, czy czułeś się outsiderem?
GF: Pod pewnymi względami bardzo – ale zawsze jestem outsiderem, to miejsce, w którym czuję się komfortowo. Lubię być ignorowany, abym mógł pracować. Jeśli jestem w centrum uwagi, nie mogę robić dobrych zdjęć. To się sprawdziło w przypadku Palio – gdybym miał jakiś związek z jedną z contrad, członkowie pozostałych by mi nie zaufali. O tym, jak silne są to emocje i podziały niech świadczy, że, mężowie i żony z różnych contrad czasami nie rozmawiają ze sobą w okresie poprzedzającym Palio.
TG: Wyścig jest szybki i pełen emocji, jak to fotografować?
GF: Wyścig trwa krócej niż trzy minuty, a fotografowie mogą przebywać na torze miedzy końmi – nie ma żadnej bariery. Jednak prawdziwym niebezpieczeństwem, według miejscowych fotografów, jest tłum po wyścigu, ponieważ ludzie wpadają na tor i możesz zostać poniesiony przez tę falę. To dość zmysłowe doświadczenie. Jako fotograf jesteś uwikłany w fizyczność tego wydarzenia. Uwielbiam to. Zmusza cię do bycia jej częścią i angażowania zmysłów; masz za zadanie zrobić dobre zdjęcia – to twoja prywatna bitwa i wyścig.

Możesz zobaczyć więcej zdjęć z kolekcji Grega, The Palio i innych jego prac tutaj.

Wróć na łono natury tych przepięknych parkach i rezerwatach

Niezależnie od tego, gdzie się znajdziesz na toskańskiej prowincji, twoje oczy będą mogły nacieszyć się wspaniałymi widokami. Jednak ten krajobraz to nie tylko rzędy winnic i gajów oliwnych, lecz także dom dzika natura. Oto trzy z nasze ulubione parki i rezerwaty w pobliżu wybrzeża.
Park Narodowy Archipelagu Toskańskiego
Ten park narodowy zajmuje odcinek morza tyrreńskiego od Livorno na północy do granicy z Lacjum na południu, obejmując siedem głównych wysp u wybrzeży Toskanii, w tym Elbę, na którą został zesłany Napoleon. Każda z wysp archipelagu rzeźbiona falami przez tysiące lat ma swój odrębny kształt i charakter, od skalistego stożka Montecristo po płaskowyże Pianosa. Na florę i faunę miało wpływ nadmorskie położenie, ale także działalność człowieka, w szczególności działalność wydobywcza.
Park Maremma
Na południowy wschód od miasta Grosseto znajduje się jeden z najbardziej nieoczekiwanych krajobrazów Toskanii – dziewicze wybrzeże Maremma. Kiedyś były to malaryczne bagna, które zostały przejęte przez miejscowych kowbojów, zwanych butteri.  Do dziś wciąż wypasają tu bydło, choć jest to powoli ginący fach. Efektem jest dostęp do dzikiej przyrody, teraz dodatkowo chronionej przez prawo. Nie można pominąć pięknych plaż i nadmorskich lasów piniowych.
Val Di Cornia
W położonej niedaleko Livorno Val di Cornia są liczne stanowiska archeologiczne, piękna, dzika przyroda i wiele miejsc do wypoczynku. Jest to miejsce o długiej i bogatej historii – zamieszkiwały tu plemienia etruskie, których grobowce można zobaczyć w w parku archeologicznym Baratti i Populonia. Po Etruskach przybyli tu Rzymianie, śladem ich obecności jest układ urbanistyczny najstarszych tutejszych miejscowości. Można także po prostu cieszyć się pięknem natury – rzeka Cornia wije się przez żyzne równiny otoczone gajami oliwnymi i lasami dębowymi, które zamieszkują dziki.

Zrelaksuj się w kojących wodach toskańskich uzdrowisk termalnych

Sztuka, architektura i … gorące źródła. Toskania jest znana na całym świecie z dwóch pierwszych, ale niewiele osób spoza Włoch wie dużo o tych ostatnich. Zimna kąpiel na świeżym powietrzu w bogatych w minerały wodach jest jednym z najlepszych sposobów na podziwianie słynnego krajobrazu Toskanii. Gorące źródła tryskają spod ziemi, ale ich skład chemiczny i działanie zdrowotne są bardzo różne.

Większość źródeł znajduje się w pobliżu Monte Amiata, ogromnego, uśpionego wulkanu w południowej Toskanii, który oddziela regiony Maremma i Sieny. Wulkan stanowi idealne tło dla Val d’Orcia i jest nieaktywny od około 200 000 lat, ale nadal bulgocze pod powierzchnią gorącymi źródłami, które tryskają po jego pogórzach.

Gorące źródła są sposobem na życie Włochów-mogą korzystać z zabiegów termalnych w ramach krajowej służby zdrowia. Właściwości zdrowotne różnią się w zależności od źródła. Wody termalne zapewniają relaksujący sposób korzystania z naturalnego środowiska.
Znajdź wymarzoną willęChianciano Terme ma wspaniałe spa Terme Sensoriali, Prawa autorskie do zdjęcia: Terme di ChiancianoChianciano Terme
Chianciano, znajduje się w pobliżu Val d’Orcia, jest prawdopodobnie najbardziej znanym z toskańskich uzdrowisk, co jest zasługą Federico Felliniego, który kręcił tu swój film 8 ½. Gorące źródła były ukochane przez Rzymian-poeta Horacy został wysłany tutaj przez swojego lekarza a przed nimi Etruskowie. Oczywiście, 2000 lat rozwoju oznacza, że nie są one dostępne dla turystów za darmo (chociaż wędrowanie przez sosnowy park Acqua Santa i picie wody z kranu nic nie kosztuje).

Nadal istnieje istotny element medyczny dla źródeł Chianciano, ale dziś Chianciano jest dużym miejscem wellness, z doskonałym spa i centrum termalnym Terme Sensoriali Goście mogą zaplanować swój własny plan podróży wybierając spośród 20 zabiegów, w tym kąpiele terapeutyczne, ścieżkę Kneippa (zabieg polegający na spacerze w zmiennej temperaturze wody. Całe ciało lub tylko nogi naprzemiennie poddawane są działaniu ciepłej i zimnej wody). Kąpiel błotna, krater lodowy, prysznice multisensoryczne, wewnętrzny pokój ciszy lub basen zewnętrzny z podgrzewaną wodą. 

Address: Via della Valle, 104, 53042 Chianciano Terme SI, Italy
Tel: +39 0578 68501
Web: https://www.termechianciano.it/Bagni San Filippo
Głęboko wśród zieleni, niedaleko miejscowości Bagni San Filippo, baseny Fosso Bianco są prawdopodobnie najbardziej spektakularnymi toskańskimi źródłami termalnymi. Pięć minut spacerem od wioski, przez zalesioną dolinę, dochodzimy do czegoś, co wygląda jak ogromny statyczny wodospad. W rzeczywistości falująca biała skała to nagromadzenie wapnia z wód termalnych, które płyną nad nim i do basenu poniżej. W skład wód wchodzą głównie związki wapnia i siarki stąd ten charakterystyczny aromat. Kąpiele zaleca się przy chorobach dróg oddechowych i bólach stawów. Najpiękniejsza formacja skalna to tak zwana Balena Bianca (biały wieloryb), położona przy strumieniu Fosso Bianco, płynącym przez las w dół od wioski Bagni San Filippo.

Znaki zakaz kąpieli (ze względów bezpieczeństwa i higieny), są ignorowane przez większość odwiedzających. 

Address: Via del Bollore, 33, 53023 Castiglione d'Orcia SI, Italy
Saturnia
Znajduje się za Monte Amiata, w regionie Maremma. Idealne położenie Saturni zapewniło przetrwanie tego niezwykłego krateru wulkanicznego. Tutaj, w naturalnym basenie z gliniastym dnem, woda wypływa z prędkością 500 litrów na sekundę przy stałej temperaturze 37 ° C. Sam krater, który został sprytnie ogrodzony i przekształcony w basen termalny, jest otwarty tylko dla gości ośrodka Terme di Saturnia. W ośrodku znajduje się ‘’park termalny’’ jeden z największych w Europie-z szeregiem połączonych basenów, wanien z hydromasażem, pryszniców i jacuzzi. 

Z parku woda płynie w dół przez kilometr, zanim trafi do najsłynniejszego miejsca, Cascate del Mulino-ciąg widocznych wodospadów, gdzie woda termalna wpada na pokłady wapnia, gromadząc się w czymś, co wydaje się być naturalnymi wannami ciągnąc się dalej, do innego zestawu wodospadów. Korzystanie z Cascate jest nie tylko darmowe, ale także łatwo do niego dojechać. Pamiętaj, aby odwiedzić termy w środku tygodnia, ponieważ, w weekendy jest bardzo tłoczno.

Address: SP della Follonata, 58014 Saturnia GR, Italy
Tel: +390564600600
Web: https://www.termedisaturnia.it/en/
Petriolo
Pół godziny jazdy na południe od Sieny, w drodze do Maremma, znajduje się Petriolo, gdzie woda o temperaturze 43 ° C wypełnia obszar wielkości basenu obok rzeki Farma. Przez stulecia Petriolo było popularne wśród szlachty, w tym rodziny Medici, a później nawet papieskiego dworu. Wody w Petriolo są bogate w siarkę, co przynosi ulgę przy bólu stawów. Kąpielisko jest w zasięgu ręki dla spędzających wakacje w pobliskim Grosseto lub Sienie. Obok naturalnych niecek wciąż widać tu ruiny starożytnej rzymskiej łaźni.

Uwaga: woda z minerałami jest pompowana przez plastikowe rury. Choć termy nie są zbyt estetyczne jak pozostałe źródła termalne, Petriolo jest pełen historii i wciąż otoczone ruinami starego renesansowego spa.

Address: Terme di Petriolo
Strada Provinciale di Petriolo, 53015 Monticiano SI, Italia
Tel: +39 0577 757104
Web: https://termepetriolo.it/Montecatini TermeMontecatini Terme, mieści się w pobliżu Pistoii między Florencją a Lukką. To eleganckie uzdrowisko posiada architekturę sięgającą XVIII wieku, wiele wspaniałych parków krajobrazowych i zamków. Montecatini Terme oferuje odprężenie podczas zwiedzania toskańskich krajobrazów, winnic i zabytków, a także zapewnia zasłużony relaks w luksusowej atmosferze. Spa Terme Tettuccio to wspaniały kompleks secesyjny, jest prawdopodobnie jednym z najbardziej znanych, jeśli nie najbardziej sfotografowanym spa termalnym w Montecatini. Charakteryzuje się imponującym ogrodem z cedrami libańskimi, palmami, sekwojami, akacjami, laurami, wisteriami, sosnami, lipami i ozdobionymi kolumnadami, trybunami, źródłami, fontannami. Na uwagę zasługują kolorowe szklane panele, które oświetlają frontowe wejście i basen z brązu.

Terme Excelsior i Terme Tamerici to dwa pozostałe ośrodki oferujące takie zabiegi jak masaż Lomi Lomi, rearanżacja czakry i program ajurwedyjski (najstarszy na świecie system medyczny i filozoficzny, wywodzący się ze starożytnych Indii).

Address: Montecatini Terme, Province of Pistoia, Italy 51016
Web: https://visitmontecatiniterme.com/

Powrót do średniowiecza – trzy ciekawe festiwale

Scoppio Del Carro
Kiedy Krzyżowcy podbili Jerozolimę w 1099 r., członek florenckiego rodu Pazzich jako pierwszy wzniósł chrześcijański sztandar nad miastem. W nagrodę otrzymał trzy fragmenty kamienia z Grobu Pańskiego. W każdą Wielkanoc kamienie te były używane do rozpalania ognia, aby symbolizować nowe życie, a mieszkańcy miasta odpalali swoje pochodnie, by płomień zabrać do swoich domów. Dziś Scoppio Del Carro (czyli eksplozja wozu) jest raczej niecodziennym podejściem do tradycji. W niedzielę wielkanocną duży, udekorowany wóz ciągnięty przez białe woły przejeżdża ulicami Florencji na plac katedralny. Tutaj zapalana jest rakieta w kształcie gołębia, która pędzi z katedry w stronę wozu, który po chwili eksploduje niczym wielki fajerwerk.
Giostra dell’Archidado
Mieszkańcy Cortony w drugą niedzielę czerwca spotkają się na święcie zwanym Giostra dell’Archidado upamiętniającym ślub władcy Cortony, Francesco Casali i jego narzeczonej, sieneńskiej szlachcianki, Antoni Salimbeni w 1397 r. Odbywają się wtedy zawody łucznicze i pokazy rzucania flag. Oprócz rywalizacji o w złotą strzałę, na ulicach miasta odbywa się wielka parada średniowiecznych postaci w strojach z epoki, rekonstrukcja ślubu i turniej rycerski.
Volterra AD 1398
Jeden z największych i najlepszych średniowiecznych festiwali we Włoszech odbywa się w Volterze w ostatnim tygodniu sierpnia. Uczestnicy cofają się w czasie do 1398 roku. Centrum miasta i tereny zamkowe stają się miejscem parad, bitew, biesiad, zabaw, w których uczestniczą rycerze, damy, błaznowi i minstrelami spacerujący po ulicach. Kowale i stolarze rozkładają swoje kramy wzdłuż uliczek Volterry, a za towary można zapłacić średniowieczną walutą.

10 nieoczekiwanych przeżyć w Toskanii

Toskania jest popularna ze względu na pełne zabytków miasta i miasteczka, malownicze wiejskie krajobrazy, światowej klasy dzieła sztuki i wyśmienite wina, ale region ten ma również drugą, mniej znaną stronę. Niezależnie od tego, czy wracasz do Toskanii, czy też jesteś tu pierwszy raz, o tych atrakcjach na pewno będziesz opowiadać znajomym po powrocie.
Zjedz kolację w więzieniu
Smakosze poszukujący naprawdę niezwykłego doświadczenia powinni zarezerwować stolik na jedną zkolacji Galeotta we wciąż funkcjonującym więzieniu Fortezza Medicea w Volterze, niedaleko Pizy. Tutaj więźniowie uczą się cennych umiejętności kulinarnych poprzez gotowanie i serwowanie obiadu dla płacących gości, pod kierunkiem słynnych szefów kuchni. Po przyjeździe goście przechodzą przez zimne stalowe bramy twierdzy i są prowadzeni do dużego pomieszczenia przypominającego loch, z wysoko sklepionym sufitem, wszystko pod czujnym nadzorem strażników. Ceny są przystępne, niestety je się przy pomocy plastikowych sztućców. Nawet proces rezerwacji jest dziwny; musisz złożyć wniosek o sprawdzenie twojej karalności na dwa miesiące przed datą kolacji.
Dowiedz się, jak zrobić lody z sera pleśniowego
Miasteczko Castellina jest obowiązkowym przystankiem na szlaku Chianti. Chociaż jest znane głównie jako centrum produkcji wina, jedną z jego dodatkowych atrakcji jest Gelateria di Castellina (+39 0577 741337), gdzie produkują jedne z najlepszych lodów we Włoszech. Właściciele Chiara i Simone są bardzo przywiązani do jakości wytwarzanych lodów, które są dostępne w 24 smakach. Dowiedz się więcej o procesie produkcji na jednej z lekcji, podczas której będzie można skosztować niezwykłych lodów, na przykład o smaku sera pleśniowego.
Spotkaj potwora
Uważaj na potwory w Bomarzo. Park Potworów – Il Parco dei Mostri – w pobliżu Viterbo jest zdominowany przez monstrualne rzeźby. Zostały zamówione przez Francesca Orsiniego, księcia Bormarzo, w XVI wieku, jako sposób radzenia sobie z żałobą po śmierci żony. Przedmioty obejmują wieloryba, skrzydlatego konia, giganta, smoka zaatakowanego przez lwy i żółwia z skrzydlatą kobietą na grzbiecie. Nic więc dziwnego, że wielki malarz surrealistyczny Salvador Dali był wielkim fanem ciekawej kolekcji Orsiniego.
Wykąp się w winie
Po gorących kąpielach starożytni Grecy i Rzymianie mieli w zwyczaju szorować ciała miąższem i winogronami, co było doskonałym sposobem na rozluźnienie i odmłodzenie skóry. I ty możesz tego doświadczyć w gabinecie Castellare de 'Noveschi (+39 0577 746010) w San Sano, w pobliżu Gaiole, gdzie na zmęczone ciała czekają aromatyczne kąpiele. Tutaj, w przytulnej piwnicy, wanna z hydromasażem dla dwojga wypełniona jest ciepłą wodą i winem, a wokół czuć aromat jagód, róż, fiołków i pomarańczy. Bardzo relaksujący sposób na spędzenie 45 minut.
Posmakuj byczych jąder
W Mercato Centrale we Florencji są stragany z chlebem, serem, salami, rybą, mięsem – wszystkim, z czego można chcieć przygotować autentyczny toskański posiłek. Są też jądrami byka – może to dobry pomysł na kolację – niespodziankę dla Twoich przyjaciół?
Zobacz kamiennego boga
W parku obok Willi Demidoff niedaleko Florencji znajduje się rzeźb, najbardziej niesamowitą a nich jest „Appennino”  pół-człowiek, pół-góra o wysokości ponad 10m. Ten kolos, stworzony pod koniec XVI w. przez rzeźbiarza Giambologna, kryje w sobie cudowny sekret – jego wnętrze zawiera kilka przestrzeni o różnych funkcjach. W lewej ręce znajduje się podziemny strumień, a w jego głowie jest miejsce na palenisko – po rozpaleniu ognia dym wydobywa się z jego nozdrzy.
Zrób sobie maseczkę błotną
Wybierz się do Bagni San Filippo w południowej Toskanii, są tam dzikie źródła termalne , dostępne przez całą dobę, przez cały rok. Kieruj się znakami na Fosso Bianco, u stóp wielkiej białej skały znajdziesz wodospady, strumienie, baseny i niecki pełne ciepłej wody – im wyżej, tym cieplejsza. Zgarnij w dłonie trochę błota i rozsmaruj po twarzy, stworzy się naturalna maseczka, po której skóra będzie gładsza.
Odwiedź miejsca pamięci po II Wojnie Światowej
Toskania jest dziś spokojnym miejscem, ale w 1944 r. była wypełniona rykiem i dymem bitewnym. Tu przebiegała Linia Gotów – wciąż można odnaleźć wiele niemieckich i alianckich bunkrów i stanowisk. Aby pamiętać, co działo się w tej okolicy, Gotica Toscana, grupa rekonstrukcyjna z Scarperii niedaleko Florencji, regularnie odtwarza kluczowe wydarzenia historyczne z drugiej wojny światowej.
Odwiedź Ogród Tarota
Ogród rzeźb inspirowanych kartami tarota jest z pewnością jedną z unikalnych atrakcji Toskanii. Il Giardino del Tarocchi w Grosseto to dzieło nieżyjącej już francuskiej artystki Niki de Saint Phalle, która rozpoczęła ten projekt pod koniec lat siedemdziesiątych. Jej ogród, inspirowany tajemnicami tarota, składa się z 22 monumentalnych figur, przez które można przejść i wielu niezwykłych rzeźb wykonanych z żelbetu pokrytych kolorową mozaiką luster i ceramiki.
Spróbuj dziczyzny z czekoladą
Czekolada równa się deser, ale nie we Włoszech. Włosi dodawali ją do pikantnych potraw od wieków, odkąd ziarna kakao przybyły po raz pierwszy z Nowego Świata. Delikatna ciemna czekolada ma wyjątkowe walory smakowe, cudowny smak i zdaniem wielu toskańskich szefów kuchni stanowi subtelne wykończenie potraw z dziczyzny – szukaj ich w menu lokalnych restauracji.

Białe złoto: trufle Toskanii.

Trufle Toskanii rosnące w szczególności na wzgórzach w okolicach San Miniato nie należą do najsłynniejszych trufli tak jak te, które rosnącą na włoskim Piemoncie lub w Périgord. Jednak ci, którzy znają cenę białych trufli, uważają jednak, iż toskańskie białe trufle są również smaczne i warte swojej ceny.

Istnieją ścisłe zasady dotyczące tego, jak i kiedy zbierane są trufle, a wyspecjalizowani zbieracze trufli wyruszają ze swoimi psami na polowanie rzadkich grzybów w tajnych miejscach głęboko w lesie od października do grudnia.
Jakość trufli zależy od pogody, przy czym najlepsze warunki nie są ani zbyt wilgotne, ani zbyt suche. Te grzyby najlepiej jeść, gdy są świeże i pachnące, w ciągu trzech dni od odkrycia. Idealna trufla to okrągła bulwa z kilkoma niedoskonałościami. Umyj ją pod bieżącą wodą za pomocą małej szczotki i ostrożnie wysusz.Myśliwi i ich psy szukają grzybów.
Trufla wielkości jajka powinna wystarczyć na danie główne dla czterech do pięciu osób. Upewnij się, że jest to dominujący smak twojego dania. Białą truflę wystarczy bardzo drobno pokroić lub zetrzeć na tarce, po czym posypać nią pieczone lub smażone jajka, lub makaron z wody. Gotowanie białych trufli sprawia, iż stają się mniej wyraziste w smaku. Odwrotnie natomiast jest z truflą czarną: aby wydobyć jej smak należy usmażyć ją na maśle, a następnie podać z makaronem.

W San Miniato odbywa się duży lokalny festiwal poświęcony truflom.

Jesienią świętuj sezon trufli na specjalnych targach, które odbywają się w całym regionie. Oto niektóre z najlepszych do odwiedzenia:
Festiwal Trufli Corazzano
Słuchaj rozmów lub po prostu spróbuj trufli na popularnym corocznych targach Corazzano.
www.eventiesagre.it
Balconevisi Truffle and Porcini Mushroom Fair
Mniej znane święto, które odbywa się w połowie października, to miejsce, w którym można kupić trufle prosto od zbieraczy. W sprzedaży znajdą się również inne smaczne produkty, takie jak olej i orzechy włoskie.
Targi Trufli San Miniato
Ostatnie trzy weekendy listopada
Rozpoczęty w 1969 roku i odbywający się w ostatnie trzy weekendy listopada, jest uznanym na całym świecie festiwalem, który jest punktem kulminacyjnym sezonu trufli w Toskanii.
http://www.san-miniato.com
San Giovanni d’Asso Truffle Fair
Kolejny klasyczny toskański jarmark trufli, który odbywa się w drugi i trzeci weekend listopada. Jeśli wybierzesz się na wizytę, koniecznie rozejrzyj się po muzeum poświęconym słynnym grzybom.
http://www.cittadeltartufo.com

Wszyscy na pokład pociągu parowego.
Podróżuj stylowo na targi trufli pociągiem parowym. Wsiądź do Treno Natura w Sienie i wyrusz w podróż z pięknymi widokami Toskanii do San Giovanni d’Asso. Bilety należy rezerwować z wyprzedzeniem.
http://www.terresiena.it/trenonatura/

Cztery słynne filmy nakręcone w Toskanii

Pokój z widokiem (1985) Reżyser: James Ivory
Kiedy młoda Angielka, Lucy Honeychurch (Helena Bonham Carter) i jej surowa opiekunka, Charlotte Bartlett (Maggie Smith) przybywają na początku XX w do Florencji, stolicy Toskanii, otrzymują pokój bez widoku. Sąsiedzi, pan Emerson i jego syn, George (Julian Sands), łaskawie oferują zmianę pokoi z damami, które mogą cieszyć się widokiem na most Ponte Vecchio nad rzeką Arno.   Wspaniała kinematografia i porywająca muzyka operowa podkreślają rozwijającą się historię miłosną namiętnej Lucy i wolnoducha George'a. Ten nagrodzony Oscarem film prezentuje cały kalejdoskop florenckich miejsc - panoramiczne widoki i szczegółowe zbliżenia zabytkowego centrum Florencji. W pamięci pozostają sceny w pobliżu grobowca Dantego w Bazylice Santa Croce, gdzie pewien florentyńczyk oferuje swe towarzystwo Lucy i możliwość obejrzenia fresków Giotta oraz sceny pośród kwiatów na wzgórzach Fiesole, gdzie Lucy po raz pierwszy całuje się z GeorgemWiele hałasu o nic (1993) Reżyser: Kenneth Branagh
Branagh wybrał Villa Vignamaggio jako scenografię do swojej znakomitej adaptacji komedii Szekspira "Wiele hałasu o nic", w której młodzi bohaterowie Hero (Kate Beckinsale) i Claudio (Robert Sean Leonard), którzy wkrótce wezmą ślub w domu Leonato (Richard Briers), zmuszają podstępem zatwardziałych przeciwników małżeństwa Beatrice (Emma Thompson) i Benedick (Kenneth Branagh), aby wyznali swoją prawdziwą miłość do siebie.   Posiadłość Vignamaggio znajduje się na wzgórzu na obrzeżach miasta Greve, w samym sercu najsłynniejszego włoskiego regionu winiarskiego Chianti Classico. Większość opowieści rozgrywa się w pokojach i dziedzińcach willi, jak również w renesansowym ogrodzie, co daje efekt ponadczasowości i izolacji od reszty świata. Film podnosi na duchu,  zwłaszczaostatnia scena nakręcona w jednym ujęciu, w której goście willi śpiewają i tańczą w ogrodach w radosnej atmosferze.Angielski pacjent (1996) Reżyser: Anthony Minghella
W rozpadającej się willi we Włoszech podczas II wojny światowej, Hana (Juliette Binoche), pielęgniarka, zakochuje się w poparzonym, cierpiącym na amnezję pacjencie, Laszlo de Almásy (Ralph Fiennes). Jego przeszłość jest pokazywana w retrospekcjach, ujawniając jego zaangażowanie w fatalny romans.   Nagrodzona Oscarem adaptacja powieści Michaela Ondaatje zawiera wiele scen nakręconych w Toskanii. Niektóre ujęcia plenerowe pokazują wioskę Ripafratta, tamtejszą fortecę i most na rzece Serchio. Wiele scen nakręcono w Pienzie i otaczającej ją dolinie Orcii. Widoczny jest także toskański klasztor Sant 'Anna in Camprena, w którym angielski pacjent został zatrudniony jako twórca map w 1930 roku. W XIII-wiecznej kaplicy Bacci w bazylice San Francesco w Arezzo nakręcono wzruszającą scenę, w której Hana podziwia freskiPiero della Francesca.Hannibal (2001) Reżyser: Ridley Scott
Hannibal Lecter (Anthony Hopkins), kanibal - morderca, któremu skutecznie udaje się ukryć przed wymiarem sprawiedliwości, mieszka spokojnie we Florencji, w XV-wiecznym budynku z freskami Ghirlandaia, w Palazzo Capponi, udając eksperta od historii i sztuki.   Problemy pojawiają się, gdy lokalny komisarz policji Rinaldo Pazzi (Giancarlo Giannini) zaczyna podejrzewać Hannibala i jest zaniepokojony fascynacją Lectera jego żoną, Allegrą (obejrzyjcie świetną, pełną napięcia scenę rozmowy po przedstawieniu operowym  nakręconą w klasztorze Santa Croce). Kolejne morderstwa Hannibala popełniane na Piazza della Signoria, Piazza della Repubblica i na Piazza del Mercato Nuovo gdzie plami fontannę Porcellino krwią ofiary, pokazują Florencję w całym jej ponadczasowym pięknie.

Najlepsze aplikacje do nauki włoskiego

Nauka nowego języka - lub poprawa umiejętności językowych - jest jednym ze skutecznych sposobów na poprawę stanu umysłu, ponieważ poddanie mózgu pracy może zapobiec efektom demencji, twierdzą eksperci. A zatem będąc we Włoszech może spróbujesz mówić po włosku?
Oto 4 aplikacje, które mogą Ci pomóc w rozmowach z miejscowymi: 
DuolingoDuolingojest jedną z najpopularniejszych metod nauki języków na rynku. Bezpłatna aplikacja koncentruje się na krótkich wypowiedziach, które można łatwo wykorzystać w codziennym życiu. Pomoże Ci nauczyć się pisać, rozumieć i mówić w wybranym języku. Zdobywanie punktów za poprawne odpowiedzi w wyścigu z czasem utrzymuje presję, by osiągnąć sukces.  
AccelaStudy WłoskiAccelaStudy to płatna metoda nauczania, która koncentruje się na poprawnej wymowie przy pomocy wypowiedzi native speakerów i nauce szerokiego, ale odpowiednio dobranego słownictwa obejmującego ponad 2000 słów. Użytkownicy chwalą funkcję powtórzeń, która zapamiętuje słowa, które są dla Ciebie trudne i pomaga ci je zapamiętać.  BabbelBabbel aplikację można pobrać za darmo i korzystać z niej na podstawowym poziomie. Dalsze korzystanie wymaga wykupienia dostępu. Krótkie lekcje są wygodne, jeśli masz napięty plan dnia. Dodatkowe sesje pomogą odświeżyć Twoją pamięć.  
Tandem
Oto nowy sposób na naukę języka: poznać native speakera i zacząć rozmawiać. Nie tylko zdobędziesz nowe umiejętności, ale i nowe znajomości, korzystając z globalnej społeczności Tandem (nie mylić z Tinder ;).   

Okiem znawcy – Muzeum Uffizi

Dlaczego Uffizi powinno się znaleźć na mojej liście muzeów do odwiedzenia we Florencji?
Znajdują się tu największe zbiory sztuki renesansowej na świecie, eksponowane są dzieła Michała Anioła, Leonarda da Vinci i Botticellego z kolekcji niezwykle zamożnego rodu Medyceuszy.

Ośmiokątna sala Tribuna sama w sobie jest pięknem.
Która pora roku jest najlepsza na wizytę?
Jesień i zima. Zima (szczególnie przed świętami Bożego Narodzenia) może być cudownie spokojna, w przeciwieństwie do lata, kiedy kolejki są bardzo długie, a korytarze pełne hałaśliwych uczniów podczas europejskich wakacji.

Krwawy krzyk Meduzy, jak to przedstawił Caravaggio. 
Co koniecznie należy zobaczyć w Uffizi?
Trzeba zobaczyć arcydzieła Botticellego Wiosna i Narodziny Wenus, ale ciekawe są także dzieła o tematyce religijnej, 12 z nich jest w salach 10-14 na najwyższym piętrze. Podwójny portret księcia i księżnej Urbino (sala 8) autorstwa Piero della Francesca zachwyci swoją subtelnością, a Madonna Filippo Lippiego z dwoma bezczelnymi aniołami (także sala 8) wywoła uśmiech. W sali 35 prezentowana jest niedawno odnowiona Święta Rodzina Michała Anioła, olśniewająca kolorami. W sali 45 znajdują się obrazy mistrzów flamandzkich i niemieckich, m.in. Durera, Cranacha i Holbeina zebrane przez rodzinę Medici. Większość osób rozpoczyna zwiedzanie na drugim piętrze i kieruje się na dół. Na pierwszym piętrze nie można przegapić słynnej twarzy zdekapitowanej Meduzy autorstwa Caravaggia namalowanej na prawdziwej tarczy (sala 90), autoportretu Rembrandta i Wenecji Canaletta (prezentowane w różnych salach).

Zachwycające freski na suficie w Galerii Uffizi. 
Czy są jakieś ukryte skarby, które można łatwo przeoczyć?
Zawsze patrz na sufity. Jest tam wiele dzieł sztuki, zwanych soffitti (obrazy na suficie), które umykają uwadze wielu osób. Na drugim piętrze znajdziesz soffitti europejskich członków rodziny królewskiej, w tym Henryka VIII, Anny Boleyn i Marii Stuart. Jest też zabawna, XVI-wieczna statua Nereida jeżdżącego na koniu morskim, wykonana przez kogoś, kto najwyraźniej nie wiedział jak przedstawić coś hippokampa, pół-konia, pół-rybę. Położona na parterze Aula Magliabechiana, pomieszczenie przeznaczone na wystawy czasowe, przedstawia niezwykłe spojrzenie na twórczość wielkich artystów. Wstęp jest wliczony w bilet, więc warto zajrzeć przed opuszczeniem muzeum.
Czy potrzebuję przewodnika?
Zaletą przewodników jest to, że mogą doradzić, które pokoje omijać, abyś mógł dostać się do najważniejszych dzieł przed wszystkimi innymi. Aby zaoszczędzić pieniądze, kup online z wyprzedzeniem bardzo ciężki katalog i ustal, co chcesz zobaczyć – a następnie zaplanuj wycieczkę, korzystając z planu obiektu z tyłu.
Czy jest kawiarnia?
Tak, po sali 45 na drugim piętrze. Warto ją odwiedzić, ponieważ została zbudowana nad dachem Loggii dei Lanzi, dzięki czemu można podziwiać wspaniałe widoki na Palazzo della Signoria.

Załóż wygodne buty i ruszaj na szlak w Toskanii

Urlop w Toskanii nie musi polegać wyłącznie na wylegiwaniu się przy basenie. Zabierz wygodne buty do chodzenia, znajdź dobra mapę, nakrycie głowy, zapas wody i wybierz się na jedną z tras. Gwarantujemy, czeka się piękna przygoda.
Via Francigena
Via Francigena to dawny szlak pielgrzymkowy prowadzący do Rzymu, który był także wykorzystywany przez kupców. Dzisiaj to miejscowa atrakcja turystyczna lub wyzwanie dla piechurów, którzy przemierzają cały dystans. Jest oznakowany, opisany i podzielony na odcinki do pokonania w jeden dzień. Po drodze, oprócz cudownych krajobrazów, można zobaczyć dawne opactwa, kościoły czy malownicze miasteczka. Via Francigena rozpoczyna się w angielskim katedralnym mieście Canterbury, a po drodze do Rzymu przechodzi przez Francję i Szwajcarię, obejmując ponad 2000 kilometrów tras. We Włoszech trasa przecina Toskanię, więc możesz wybrać dla siebie jeden z odcinków. Polecane trasy w okolicy to z Camaiore do Lukki (około 24 km z lasami i widokami na morze) oraz na południe i na północ od Sieny (po około 20 km). Kup mapę lub pobierz ślad GPS na stronie percorsiditerre.it lub pobierz aplikację tutaj.
Vie Cave
Etruskowie wykopali tę ciekawą sieć dróg w gołej skale, tworząc ściany osiągające wysokość 20 metrów, które niekiedy nakrywano dachami z gałęzi. Niektórzy twierdzą, że Vie Cave, które łączą Sovanę, Sorano i Pitigliano w regionie Grosseto, były świętymi drogami, inni wierzą, że są po prostu dobrze bronionymi liniami komunikacyjnymi. Dziś trasy te stanowią unikalne miejsce na wędrówki w rzadkim mikroklimacie, pośród mchów, porostów i paproci. Zabierz solidne, nieprzemakalne buty, po drodze zdarzają się strumienie. Po drodze znajdziesz punkty informacyjne opowiadające o kulturze etruskiej, a także o samych szlakach. Mapę Vie Cave możesz pobrać tutaj.

To Toskania ma fantastyczny wybór willi z prywatnymi basenami które będą wymarzonym miejscem do ochłody po długim dniu marszu.

Lub skontaktuj się z naszym zespołem specjalistów.
Kliknij tutaj, aby się z nami skontaktować.

Dziesięć faktów na temat oliwy z oliwek

1 Podobnie jak wino, oliwa z oliwek ma swoje gatunki i odmiany, które różnią się pochodzeniem, metodami uprawy, produkcji no i oczywiście smakiem.

2 Oliwy z oliwek klasyfikuje się pod względem smaku za pomocą degustacji w ciemno, która jest przeprowadzana przez zespół profesjonalnych degustatorów.

3 Oliwa z oliwek extra vergine, o której wiadomo, że ma lepszy smak, jest produkowana bez użycia żadnych substancji chemicznych i ma nie więcej niż 0,8% kwasowości. Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia również jest nieskażona chemikaliami i ma kwasowość mniejszą niż 2%.

4 Oliwa z oliwek tłoczona na zimno jest lepsza – miąższ oliwek zostaje w temperaturze poniżej 27 stopni wyciśnięty, aby zapewnić minimalną utratę smaku.

5 Oliwa z oliwek jest jedynym olejem roślinnym, który można spożywać świeżo po wyciśnięciu, bez użycia rozpuszczalników.

6 Zbiór oliwek musi odbywać się w idealnym momencie, aby mieć pewność, że poziom kwasowości jest odpowiedni dla oliwy, która ma być klasyfikowana jako ekstra vergine.

7 Badania wskazują, że spożywanie około dwóch łyżek oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia dziennie może regulować poziom cholesterolu i zmniejszać ryzyko choroby niedokrwiennej serca i z zapobiegać nowotworom. Czemu? Ponieważ oliwa jest bogata w przeciwutleniacze i ma wysoką zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych.

8 Światło, ciepło i dostęp powietrza obniżają jakość oliwy z oliwek, dlatego najlepiej przechowywać ją w zamkniętej, ciemnej szklanej butelce w chłodnym miejscu.

9 W przeciwieństwie do niektórych win, oliwa z oliwek z wiekiem nie staje się lepsza. Oliwy niskogatunkowe mają tylko kilka miesięcy przydatności do spożycia, a dobrej jakości oliwę z oliwek należy zużyć w ciągu roku.

10 Jedne z najlepszych oliw z pierwszego tłoczenia na świecie pochodzą z regionu Chianti w Toskanii. Powstają z oliwek zbieranych na terenie jednej posesji i są na miejscu butelkowane. Są poszukiwane i mają odpowiednio wysoką cenę.

Wielopokoleniowe wakacje – o nikim nie zapominamy

Mama, tata, babcia, dziadek, no i oczywiście dzieci… wielopokoleniowe wakacje są w modzie. W ciągu ostatnich pięciu lat zauważyliśmy, że coraz więcej osób rezerwuje domy dla całych, dużych rodzin i z myślą o tej grupie klientów zwiększamy naszą ofertę willi z co najmniej pięcioma sypialniami.

Fakt, że coraz więcej z nas spędza wakacje razem jako rodziny wielopokoleniowe, wydaje się być w dużej mierze zasługą hojnych dziadków, którzy swoje ciężko zarobione pieniądze przeznaczają na zapewnienie dzieciom i wnuczętom cudownych, zapadających w pamięć przeżyć. Ankieta przeprowadzona niedawno wśród pasażerów Virgin Holidays ujawniła, że ​​siedem na dziesięć rodzin wybrało się na wakacje wielopokoleniowe. Wygląda na to, że po prostu uwielbiamy spędzać czas razem.

Bezstresowy, niespieszny wypoczynek jest tym, co jest potrzebne do szczęśliwego współistnienia rodziny, która zwykle mieszka w różnych domach, miastach, a czasem nawet częściach świata. Wybór odpowiedniego miejsca jest kluczowy –sprawdzą się duże tarasy na wspólne posiłki, możliwość znalezienia spokojniejszego zakątka, by mieć trochę czasu dla siebie, nie bez znaczenia jest komfort posiadania osobnej łazienki. Poprosiliśmy Seana Caulfielda, właściciela To Tuscany, aby udzielił wskazówek odnośnie planowania wielopokoleniowych wakacji.

Sentymentalna podróż: stwórz wyjątkowe wspomnienia podczas wakacji we willi z całą rodziną. Zdjęcie: Shutterstock
Kluczowa jest konfiguracja
Nie wybieraj domu tylko ze względu na jego rozmiar, weź pod uwagę rozkład pomieszczeń. Bez względu na to, jak dobrze członkowie rodziny się dogadują, potrzebują przestrzeni i niezależności. Rozważ duże wille podzielone na apartamenty, które można połączyć, zapewniając równocześnie wszystkim prywatność. Szczególnie dziadkowie mogą docenić posiadanie osobnych pomieszczeń tylko do swojej dyspozycji. Zwróć uwagę, czy liczba łazienek jest odpowiednia dla potrzeb większej grupy.
Baseny, ogrody i udogodnienia na miejscu
Prywatny basen w przypadku większej grupy to niemalże konieczność – będzie miejscem zabaw dla dzieci i relaksu dla rodziców i dziadków. W większości dużych willi są dostępne baseny na wyłączność, najczęściej dodatkowo ogrodzone w celu zapewnienia bezpieczeństwa najmłodszym. Obszerne, urozmaicone ogrody z altanami i tarasami są wielką zaletą, gdy potrzebne jest miejsce do wypoczynku na świeżym powietrzu. Niektóre wille dysponują placami zabaw, stołami do ping-ponga, a nawet kortami tenisowymi, a inne także saunami, siłowniami i domowymi SPA z jacuzzi.
Stół dla 12 osób. Albo 20.
Wspólny wyjazd nie musi oznaczać, że spędzamy ze sobą cały dzień od świtu do zmierzchu. Jedni wolą podziwiać zabytki, inni uprawiać sport lub odwiedzać winnice, ale najczęściej spotykamy się na wieczornym posiłku. Obiekt z dużym tarasem i wspaniałymi widokami może być miejscem relaksu od aperitivo aż do nocy, zwłaszcza jeśli na wyposażeniu jest grill lub piec do pizzy. Ponadto, na specjalne okazje, goście mogą zarezerwować poleconego prywatnego szefa kuchni, który przygotuje lokalne specjały i dobierze wino.
Lokalizacja i jeszcze raz lokalizacja
Pomyśl o potrzebach i zainteresowaniach członków grupy i wybierz lokalizację z odpowiednio dobranymi atrakcjami wokół, aby zaspokoić potrzeby zarówno młodych, jak i starszych. Zamieszkanie w odległości krótkiego spaceru od wioski lub miasteczka jest istotne dla osób starszych i małych dzieci. Willa położona w zasięgu komunikacji publicznej może dać nastolatkom odrobinę niezależności i możliwość zorganizowania samodzielnego wypadu do większego miasta. Jeśli w rodzinie są osoby, dla których wakacje bez morskich kąpieli się nie liczą, wybierz willę z łatwym dojazdem na plażę.
Dodatkowe usługi i atrakcje
Jeśli budżet na to pozwala, warto zamówić dodatkowe usługi sprzątania lub gotowania, by uwolnić się od codziennych obowiązków. Uroczysta kolacja przygotowana przez szefa kuchni z pewnością będzie miłym akcentem. W okolicy naszych willi możemy zaproponować wiele dodatkowych atrakcji – od degustacji win i lekcji gotowania, po jazdę konną i piesze wycieczki.

Proszę o ciszę: ucieknij przed tłumami do toskańskich rezerwatów przyrody

Toskania to przede wszystkim krajobrazy. Być może z powodu tych słynnych widoków parki narodowe i rezerwaty przyrody są w Toskanii mniej popularne. Tutaj, na obszarach chronionych, znajdziesz wszystko, od dzikich plaż, przez zaciszne lasy aż po górskie pustkowia. Może czasy, gdy raczej stronimy od tłumów to dobra okazja, by poznać Toskanię od innej strony. Oto sześć wyjątkowych miejsc:

Park Regionalny Alp Apuańskich obfituje w bogactwa – stąd pochodził marmur, w którym rzeźbił Michał Anioł. Zdjęcie: Orlando Tomassini / Shutterstock
1 Park regionalny Alpy Apuańskie
Te groźnie wyglądające, postrzępione góry będące częścią najdzikszego parku w Toskanii, zawierają ukryte skarby: kamieniołomy marmuru, jaskinie i zaskakujące widoki na Morze Śródziemne. Ten zlokalizowany na północno-zachodniej granicy Toskanii obszar jest znany z marmuru – w tym miejscu Michał Anioł osobiście wybrał bryły, których użył do swoich rzeźb (jak mówił: widział w nich kształt czekający na uwolnienie ze skały) , a zbocza gór są wciąż olśniewająco białe. Inne zachwycające zabytki to Antro del Corchia, sieć głębokich tuneli górskich z licznymi stalaktytami i stalagmitami; ogród botaniczny Pellegrini-Ansaldi z pnączami i kwiatami zwisającymi ze zbocza góry; Marmitte dei Giganti, z ogromnymi, głębokimi dziurami w skale na Monte Sumbra, które wyglądają, jakby zostały wywiercone przez gigantów.
apuanegeopark.it

Podróżując przez dolinę Orcii warto zrobić przystanek w malowniczej Pienzie. 
2 Park artystyczny, przyrodniczy i kulturalny Val d’Orcia
Godzinę jazdy na południe od Sieny rozpościera się Val d’Orcia. To najsłynniejszy krajobraz Toskanii –  faliste wzgórza z żwirowymi drogami zygzakującymi w górę, eleganckie aleje cyprysowe na szczycie… To także obszar, gdzie można znaleźć wiele doskonale zachowanych renesansowych miast. Natura idealnie łączy się to z kulturą, piękno przyrody z dziełami człowieka. Trzeba zobaczyć Pienzę, zachwycającego miasteczka z kilkoma miejskimi pałacami w otoczeniu wąskich uliczek, zbudowanego jako XVI-wieczne „miasto idealne” dla papieża Piusa II. Warto także odwiedzić Montepulciano, z jego wielkim placem i podziemną, przypominającą katedrę piwnicą z winami. W dolinie Orcii wytyczono wiele pieszych szlaków turystycznych, idąc od miasteczka do miasteczka z przystankami w restauracjach i winiarniach można fantastycznie spędzić dzień. Kolejna atrakcja to ogólnodostępne źródła termalne, czasem zupełnie dzikie, pośród lasów, czasem blisko rzek, w których można się ochłodzić. Aby dowiedzieć się, jak ludzie oswoili ten obszar, wybierz się na wycieczkę do La Foce, wielkiej posiadłości pisarki Iris Origo. Spacerując po pięknie zaprojektowanych ogrodach, usłyszysz, jak miejscowa ludność przekształciła jałowy krajobraz w dzieło sztuki ogrodniczej, które teraz możemy podziwiać.
parcodellavaldorcia.com

3 Marina di Alberese, Park Narodowy Maremma
To obszar tak dziki i bliski natury, że ​​można spotkać lisy i inne leśne zwierzęta, które przebiegają beztrosko obok turystów. Tutaj w Parku Narodowym Maremma, na południowym wybrzeżu Toskanii, wygląd plaż odbiega od włoskich standardów – nie ma tu prywatnych, płatnych stref z kolorowymi parasolami, w zasięgu wzroku nie ma leżaka, nie ma baru z muzyką. Zamiast tego zaparkujesz w lesie sosnowym (od 27 czerwca do 31 sierpnia należy skorzystać z promu z wioski Alberese) i idąc pośród pachnących drzew dotrzesz na dziką plażę smaganą ciepłym wiatrem, z rozrzuconymi kawałkami drewna. Zatoczki, otulone falami morza Śródziemnego, zakrzywiają się aż po horyzont. Większość ludzi (i lisów) gromadzi się wokół głównego obszaru, ale możesz wybrać ustronne miejsce w pobliżu jednej ze średniowiecznych strażnicy na odległym, zalesionym wzgórzu. W lesie jest bar i łazienka.
parco-maremma.it

Skała Bismantova ze swoimi pionowymi ścianami dominuje w krajobrazie Parku Narodowego Appennino Tosco-Emiliano. Zdjęcie: D-Visions / Shutterstock
4 Park Narodowy Appennino Tosco-Emiliano
W tym rozległym parku górskim, rozciągającym się na granicy Toskanii i Emilii Romanii znajduje się najwyższy szczyt Toskanii, Monte Prado (2054 m). Na oczekujących zastrzyku adrenaliny czekają spływy górskimi rzekami, jazda na rowerze, wędrówki po wymagających szlakach i jazda na nartach w zimie. Ale to także miejsce do obserwowania dzikiej przyrody – dzików, orłów, wilków i jeleni i do poznawania niespiesznego rytmu górskiego życia w małych wioskach. Comano słynie z pokazu koni, Comano Cavalli, który zwykle odbywa się we wrześniu, a w Rocca Soraggio, wiosce przylegającej do zbocza góry, można podziwiać słynny średniowieczny krucyfiks, Volto Santo.
parcoappennino.it

Zajmujący 341 hektarów rezerwat przyrody Pietraporciana leży pomiędzy Val d’Orcia i Valdichiana. Zdjęcie: Emiliano Migliorucci / Pietraporciana
5 Rezerwat przyrody Pietraporciana
Jest to niewielki, ale uroczy rezerwat, którego główną częścią jest zaciszny las bukowy, niegdyś należącym do pisarki Iris Origo (patrz wyżej), zlokalizowany na grani oddzielającej Val d’Orcia i Val di Chiana. Można tu ukryć się w cieniu pokrytych mchem buków (rosną tu też jawor, dąb indyczy i grab) idąc wzdłuż ścieżek wydeptywanych przez ludzi od epoki brązu. Licznie występują tu dzięcioły i myszołowy, a także rzadkie rośliny, takie jak lilia martagon i krzew belladonna. O historii lokalnego ruchu oporu, o walkach partyzantów podczas II wojny światowej można się wiele dowiedzieć odwiedzając dom Pietraporciana). Wędrówki po tutejszym lesie to prawdziwa przyjemność dla osób szukających wytchnienia od nadmiaru zabytków i atrakcji wielkich miast.
pietraporciana.com

Powietrze pachnie śródziemnomorskimi ziołami na plażach parku Rimigliano. 
6 Nadmorski park Rimigliano, Parki Val di Cornia
Na etruskim wybrzeżu Toskanii, w północnej części Maremmy, leży sześć parków Val di Cornia. Każdy znajdzie tu coś dla siebie: rezerwat przyrody, gęsty las oraz pozostałości archeologiczne, w tym etruski akropol z widokiem na Morze Śródziemne i średniowieczną wioskę górniczą. Ale to dzikie, przepiękne plaże zazwyczaj zatrzymują tu turystów na dłużej. Rimigliano, na północnym krańcu, to wydmowy, szeroki odcinek piasku, który wydaje się nie mieć końca z powietrzem pachnącym jałowcem, wiciokrzewem i mirtem, otoczony krzewami macchia mediterranea, które pokrywają piaszczyste grzbiety. Można stąd podziwiać Elbę na horyzoncie. Silne bryzy morskie utrzymują chłód, ale w razie potrzeby można szukać schronienia przed słońcem wśród dębów i sosen za wydmami i wsłuchiwać się w cykady.
parchivaldicornia.it

15 sposobów na skupienie się na twoim dobrobycie w te święta

Wakacje to czas na relaks i ucieczkę od codziennej harówki, niezbędny do naładowania akumulatorów. W rzeczywistości nagły brak rutyny często kończy się nadmiernym folgowaniem sobie i wracamy do domu bardziej wyczerpani niż wtedy, gdy wyjeżdżaliśmy – kto z nas nie zażartował, że po tym urlopie, to musi wypocząć.  

To Toskania połączyła siły z ekspertką od zdrowego stylu życia, Susan Gardner aby przedstawić listę wskazówek, jak wykorzystać wakacje do zatrzymania się w codziennym biegu i przywrócenia naszej równowagi. Susan wierzy, że odejście od rutyny stanowi odświeżający i skuteczny sposób na przerwanie codziennych nawyków. Wakacje mogą przynieść nową perspektywę, oferując inny punkt skupienia uwagi.  

Oto 15 sposobów na wsłuchanie się w swoje ciało i umysł, gdyż masz czas wolny dla siebie:  
1 Każdego ranka, kiedy się budzisz, pozwól sobie na 10-15 minut cichej kontemplacji, skupiając swoje myśli na wdzięczności za wszystko, co jest dobre w twoim życiu.  
2 Regularnie wykonuj szybkie badanie ciała, identyfikując obszary napięcia i koncentrując się na relaksie i rozluźnieniu mięśni.  
3 Przed myciem przetrzyj delikatnie skórę, a gorący prysznic zakończ orzeźwieniem kilkoma strumieniami zimnej wody.  
4 Regularnie popijaj wodę, najlepiej filtrowaną.  
5 Pij gorącą wodę z cytryną 20 minut przed jedzeniem.  
6 Jedz białko na śniadanie.  
7 Upewnij się, że wypełniłeś talerz tęczą kolorowych potraw.  
8 Spróbuj spożywać pokarmy alkaliczne, takie jak gotowane pomidory, ryby, brokuły, szpinak, mango i papaja.  
9 Kiedy masz chwilę, napisz lub narysuj na papierze negatywne myśli, które są w twojej głowie. Następnie zniszcz papier.  
10 Rozpoznaj i zrozum swoje uczucia, oddychając spokojnie i pozbywając się napięcia.  
11 Staraj się przerywać negatywne myślenie i skupiać się na tym, czego chcesz.  
12 Bądź czujny i zwracaj uwagę, na to co dzieje w danej chwili.  
13 Oznacz swoją osobistą przestrzeń i dostosuj ją do swojej przyjemności i wygody - szukając samotności i spokoju, jeśli zajdzie taka potrzeba.  
14 Staraj się ćwiczyć przez minimum dwie godziny ćwiczeń dziennie lekkie ćwiczenia cardio.  
15 Wizualizuj sobie pokrętło, którym można obniżyć poziom stresu.  

Masz ochotę na partię golfa? W Toskanii są jedne z najlepszych pól golfowych w całej Italii

Poprosiliśmy naszego eksperta golfa, Granta Leggate, dyrektora generalnego Chestfield Golf Club i byłego asystenta sekretarza w Royal St George's Golf Club, aby wybrał swoje ulubione pola golfowe w regionie..  
Royal Golf La Bagnaia
Położony na południe od Sieny Royal Golf La Bagnaia został zaprojektowany przez architekta Roberta Trenta Jonesa Jr, który przekształcił 130 hektarów ziemi w golfowe arcydzieło. Zaszczepił amerykański styl w surowy toskański krajobraz, chwytając pasję, ducha i piękno regionu. Golfiści muszą przebyć ten tor pomiędzy dobrze ustawionymi piaskowymi przeszkodami. Przy 13 dołkach znajdują się przeszkody wodne. W pobliżu jest trochę drzew, które służą jako ochrona przed wiatrem.  Stylowy dom klubowy jest prowadzony przez wspaniały, pełen entuzjazmu zespół, a z terenów pola można podziewać widoki na wieże Sieny w oddali.  
Ugolino (powyżej) jest najstarszym polem golfowym w Toskanii
Golf Ugolino
Najstarsze pole golfowe w Toskanii, Golf Ugolino, powstało w 1934 roku. Oferuje oszałamiające widoki z każdego miejsca i mnóstwo wyzwań, z wąskimi fairwayami, trudnymi nawierzchniami i dołkami wtapiającymi się w krajobraz. Umiejętności i dokładność są niezbędne, ale nadal jest to przyjemne pole dla wszystkich, szczególnie w pierwszej dziewiątce, gdzie znajduje się 295-metrowy odcinek przy  czwartym uderzeniu przy trzecim dołku z trudnym podejściem przez zieleń wymagający dobrego uderzenia. Nawet jeśli jesteś na tyle sprawny, aby cieszyć się spacerem, zaleca się wynajęcie wózka, aby skrócić czas między zielenią a tee (miejsce startu na każdym kolejnym dołku) i podziwiać widoki podczas przejazdu. Pracownicy klubu są pomocni, uważni i zawsze służą informacjami.  
Golf Punta AlaGolf Punta Ala ma 18-dołkowe, par 72 pole, profesjonalny sklep, wypożyczalnię wózków, oraz bar i restaurację. Jednak najbardziej niezwykłym aspektem tego pola golfowego jest jego położenie nad brzegiem Morza Śródziemnego, z widokiem na Elbę, gdzie Napoleon został uwięziony na początku 1800 roku - jest to prawdopodobnie najpiękniejsze pole w Toskanii. Nie trzeba mieć wyrzutow sumienia, że spędza się czas na grze w golfa podczas wakacji, bo w tym samym czasie reszta rodziny może bawić się na plaży. Pole ma wąskie, otoczone drzewami tory, co sprawia, że ​​pozycja jest ważna. Zaleca się wynajęcie wózka, ponieważ ten pagórkowaty teren może okazać się trudny do pokonania.  
Golf Montecatini Terme
Kolejne pole golfowe pełne naturalnego piękna można znaleźć w centralnej części Toskanii, na południowy zachód od Florencji. 18-dołkowe pole golfowe w Golf Montecatini Terme jest pagórkowate, ale ma dość szerokie i niezbyt długie tory. Jeziora, strumienie, drzewa i rowy łączą się, tworząc naturalne kontury tego dość odsłoniętego krajobrazu, gdzie wiatr stanowi kolejną przeszkodę. Zielenie są szybkie i falujące - ale jeśli chcesz, aby twoje umiejętności zostały przetestowane, jest to odpowiednie miejsce. Par-3 przy 18. dołku, rozgrywany przy szerokim na 150 metrów stawie, jest zachwycający i zniechęcający. Jest to schludny i kameralny klub z odpowiednimi udogodnieniami, rodzinną atmosferą i z przyjaznym personelem.  
Duże greeny i szerokie fairwaye czekają w Le Pavoniere
Le Pavoniere Golf & Country Club
To 18-dołkowe par-72 pole w pobliżu Florencji zostało zaprojektowane przez firmę Arnolda Palmera. W związku z tym Le Pavoniere Golf & Country Club ma typową amerykańską atmosferę, z dużymi polami zieleni, ogromnymi bunkrami (przeszkodami wypełnionymi piaskiem) i szerokimi torami. To, czego może brakować w estetyce, nadrabia przyjemnością i łatwością gry – na stosunkowo płaskim polu jest kilka przeszkód, które wymagają rozsądnego podejścia. Większość dołków znajduje się na trasie wytyczona drzewami, są dobrze rozmieszczone i można zastosować większe uderzenia, szczególnie gdy wieje wiatr. Najciekawsze dołki to 18., 6. I 5, gdzie przy par-3 potrzebna jest pewność siebie przy tee. W Le Pavoniere trzeba ryzykować, by wygrać, ale można to miejsce polecić mniej i bardziej doświadczonym golfistom. Klub mieści się w XIX-wiecznej willi, która została starannie odrestaurowana, aby zapewnić jasne i chłodne miejsce do odpoczynku po grze.  
Poggio dei Medici Golf and Resort
To 18-dołkowe, par-73 pole w pobliżu Florencji jest miejscem idealnym - od bujnych i nieskazitelnych torów po spokojne tereny zielone i pagórkowate okolice. Nazwa klubu w dosłownym tłumaczeniu oznacza „Wzgórze Medyceuszy”. Po dotarciu do 16. dołka, słysząc śpiew ptaków i dzwony Florencji w oddali pomyślisz, że gdyby Wszechmogący grał w golfa, to wybrałby to miejsce. Poggio dei Medici Golf & Resortzapewnia również możliwość dokładnego przetestowania swoich umiejętności. Dołek 18., jak to często bywa, jest cudowny, ale to 15. dołek jest moim ulubionym. Mając 332 metry, jest trudny i wymagający. Zieleń jest podzielona na dwie części, można więc wybrać swój sposób podejścia. Pole nie należy do najtrudniejszych. Wszystkie dołki są świetne do grania i gra może potrwać nieco dłużej, niż się początkowo wydaje, bo potrzeba dodatkowego czasu, aby rozkoszować się widokami i atmosferą. Dzięki fantastycznemu klubowi z XVI wieku pozostaje jednym z moich ulubionychmiejsc  na świecie.
Cosmopolitan Golf and Country Club
Woda jest ważnym elementem pola golfowego Cosmopolitan Golf and Country Club, położonego w pobliżu Pizy. Tu trzeba ryzykować, ale może to być bardzo opłacalne. Zachowano tu pierwotny kształt terenu. Na każdy dołek przypadają cztery tee, co umożliwia personelowi ustawienie różnych opcji i dobrego testu dla osób o zróżnicowanych umiejętnościach. Każdy z 18 dołków jest dobrze widoczny dzięki dobrym rozmiarom zieleni i fairway'ów, które są na ogół równe. Zielenie są wolne, a ucieczka z przeszkód jest niewymagająca. Piąty dołek wyróżnia się, gdyż wymaga dwukrotnego grania nad wodą, zanim osiągnie się zieleń. Jednak decydującym ujęciem rundy jest podejście do dziewiątej zieleni, ponownie nad wodą, co sprawia, że wybór kija jest kluczowy. To ładne pole z dobrym wyposażeniem, dobrze utrzymany. Gra się tu lekko i z przyjemnością, ale gdy wieje wiatr, nie jest już tak łatwo.   Inne warte odwiedzenia kluby to Casentino Golf Club obok Arezzo, Circolo Golf L’Abbadia obok Colle Val d’Elsa, Antognolla Golf Club obok Perugii i Golf Club Valdichiana obok Sieny.   

Najlepsze studia jogi w Toskanii

Wyobraź sobie, że rozkładasz swoją matę do jogi obok starego drzewa oliwnego lub na szczycie wzgórza z widokiem na winnicę. W tak pięknym otoczeniu, z wolnym tempem życia wokół, Toskania zapewnia idealne warunki do relaksu ciała i umysłu poprzez jogę. 

Centro Yoga Grosseto di Ilaria Serini
Centro Yoga prowadzi 90-minutowe sesje w swojej siedzibie w Grosseto, które są odpowiednie dla wszystkich poziomów. Pomocni i uważni nauczyciele pracujący w tej szkole sprawiają, że atmosfera jest spokojna i przyjazna.

Joga Cintamani
Cintamani Yoga oferuje zajęcia w samym sercu wzgórz Chianti. Misją tego studia jest „pozostawienie cię z nowym duchem wewnętrznej rozkoszy, spokoju i większej determinacji, aby łatwiej było Ci osiągać cele w życiu”. Do wyboru są prywatne sesje lub zajęcia grupowe.

Joga Garage
Joga Garage we Florencji prowadzi zajęcia zaledwie kilka kroków od Duomo, San Lorenzo i Santa Croce. Zajęcia odbywają się w języku angielskim i włoskim, a wszystko, co potrzebne jest zapewnione. Wystarczy, że się pojawisz.

Studio Yoga Maya
Studio Yoga Maya znajduje się zaledwie kilka minut od ogrodów Boboli we Florencji. 75-minutowe sesje w ciszy i przyjaznej atmosferze sesje mają na celu „odłączenie” kręgosłupa i „skierowanie go w kierunku nowego centrum”.

Centro Yoga Nisargadatta Ashram
Centro Yoga Nisargadatta Ashram w Pizie prowadzi godzinne zajęcia o różnym stopniu zaawansowania, w tym sesje prenatalne. Są również kursy dla nauczycieli.

Torta Pasqualina

Ten przepis na Torta Pasqualina pozwala przygotować tradycyjne włoskie wytrawne ciasto, powszechnie spożywane w okresie Wielkanocy w Toskanii. Torta Pasqualina, zazwyczaj nadziewana ricottą, jajkami i sezonowymi warzywami, takimi jak szpinak, słynie z delikatnych warstw ciasta. Legenda głosi, że pierwotnie powstała z 33 płatów cienkiego ciasta, po jednym na każdy rok życia Jezusa. Ten przepis doskonale sprawdzi się podczas świąt wielkanocnych, danie jest pyszne na ciepło i na zimno, a do tego nie zawiera mięsa, więc może je jeść każdy.
O szefie kuchni
Tym przepisem podzieliła się z nami Cinzia Malgeri, jedna z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby zapewnić wyjątkowe toskańskie doznania kulinarne w naszych willach.


Przepis dla: 4-6 osób
Czas przygotowania: 1,5 godziny
Składniki:
150 ml wody
150 ml oleju słonecznikowego
Szczypta soli
7,5 g proszku do pieczenia
400 g mąki
250 g ricotty
450 g gotowanego szpinaku
Tarty ser
4 jajka 
Szczypta gałki muszkatołowej
Sposób przygotowania:
1. Ugotuj szpinak w osolonej wodzie, odcedź, odciśnij i posiekaj. Pozostaw do ostygnięcia.
2. W czasie gdy szpinak się chłodzi, przygotowujemy kruche ciasto: do miski wlej wodę, olej i sól. Zacznij miksować, dodając po trochu połowę mąki. Dodaj proszek do pieczenia.
3. Kontynuuj ugniatanie, dodając po pozostałą mąkę. Zagniataj, aż ciasto będzie twarde i elastyczne. Może być łatwiej to zrobić na lekko posypanej mąką, czystej powierzchni roboczej.
4. Ciasto podziel na dwie części i jedną połówkę cienko rozwałkuj.
5. Wyłóż papierem krągłą formę do pieczenia. Rozwałkowane ciasto włóż do formy i delikatnie dociśnij. Upewnij się, że ciasto pokrywa podstawę i kilka centymetrów boku formy do pieczenia.
6. Przygotuj nadzienie łącząc szpinak z ricottą, tartym serem, solą, jajkiem i szczyptą gałki muszkatołowej. Mieszaj, aż nadzienie będzie idealnie jednorodne.
7. Wlej mieszaninę do formy do pieczenia, a następnie łyżką wykonaj w nadzieniu 3 równomiernie rozmieszczone wgłębienia.
8. Wbij 3 jajka do dołków.
9. Pozostałe kruche ciasto rozwałkuj i ułóż na wierzchu nadzienia.
10. Piecz przez 45 minut w temperaturze 180°C.

Wędzony plamiak

Ten przepis na wędzonego plamiaka (łupacza) to doskonały, wyrafinowany, a jednocześnie prosty posiłek. To danie składa się z delikatnego, rozpływającego się wędzonego plamiaka w połączeniu z bogatym sosem, dzięki czemu idealnie nadaje się na sycący obiad. Danie jest łatwe w przygotowaniu i po prostu pyszne. Nasz przepis na wędzonego plamiaka to pozycja obowiązkowa dla każdego domowego kucharza.
O szefie kuchni

Ten wspaniały przepis przygotował Alessio Berrioni, jeden z szefów kuchni, z którymi współpracujemy, aby zapewnić wyjątkowe usługi w naszych willach. Alessio przeprowadził się do Anglii w wieku 17 lat, po uzyskaniu dyplomu w Asyżu z zarządzania hotelami. Lata ciężkiej pracy zaowocowały współpracą z Alaine Ducasse i Gordonem Ramsayem w restauracjach wyróżnionych gwiazdką Michelin. Po powrocie do Włoch w 2019 roku dał się poznać jako prywatny szef kuchni oferujący spektakularne doznania kulinarne. Dla niego gotowanie to czyste płótno, które czeka na wypełnienie przy pomocy odrobiny inspiracji i sporej dawki kreatywności.


Więcej o ofercie i usługach Alessio można znaleźć na https://abpersonalchef.it/
Liczba porcji: dla 4 osób
Czas przygotowania: 2 godziny
Składniki:
400g wędzonego plamiaka, pokrojonego na 100g porcje
300 g fasoli czarnookiej namoczonej przez noc w zimnej wodzie
150g alg dulse namoczonych w wodzie przez 30 minut w celu odsolenia
100 g oliwy plus trochę do smażenia i skropienia
1 pęczek szparagów, pokrojonych w kostkę
4 szalotki, pokrojone w drobną kostkę
1 pęczek posiekanej natki pietruszki
Sok z 1/2 cytryny
Sól morska
Świeżo zmielony czarny pieprz
1 garść szczawiu, mieszanki liści i kwiatów, do dekoracji
Sposób przygotowania
1. Namocz fasolę w zimnej wodzie przez noc

2. Zagotuj w garnku osoloną wodę. Odcedź i opłucz fasolę, następnie dodaj na patelnię, upewniając się, że nad fasolą jest co najmniej 10 cm wody. Doprowadź do wrzenia i gotuj przez 45–90 minut – czas gotowania będzie zależał od wieku fasoli, dlatego regularnie sprawdzaj ją pod kątem miękkości.

3. W międzyczasie namocz algi dulse w wodzie na 30 minut, aby je odsolić. Następnie odcedź dulse i dodaj do blendera wraz z oliwą z oliwek i sokiem z cytryny. Zmiksuj na gładką masę, dodając trochę wody, aby powstał luźny dressing.

4. Po ugotowaniu fasolę odcedź i przełóż na czystą patelnię. Wymieszaj sos, dodaj szalotkę, pietruszkę i szparagi. Dopraw solą i pieprzem (uważaj z solą, bo sos z alg będzie nadal dość słony), a następnie postaw na małym ogniu, aby się rozgrzało podczas gotowania ryby.

5. Postaw patelnię na średnim ogniu i dodaj odrobinę oliwy z oliwek. Połóż kawałki plamiaka na patelni i smaż przez kilka minut, aż będą gotowe.

6. Podaj rybę na podsmażonej dymce i polej sosem dulse.

Do dania polecamy wino z Fattoria Le Pupille  należacej do Elisabetty Geppetti.

Pedałuj, na szczycie wzgórza czekają lody

Kiedy stromy podjazd zaczyna się dawać się we znaki, podnosimy się z siodełka, by utrzymać prędkość. Ale tylne koło mojego roweru obraca się i tracę przyczepność, więc siadam z powrotem na siodełko, dociążone koło nie ucieka i próbuję coś z siebie wykrzesać. To mój pierwszy poranek w Toskanii. Zapomniałem o podstawowej zasadzie jazdy po Strade Bianchi, szutrowych białych drogach, które przebiegają wzdłuż i wszerz przez ten legendarnym region kolarski.

Mój brak koncentracji jest usprawiedliwiony, ponieważ oczy nieustannie przyciągają winnice rozciągające się wokół grani, po której jadę. To jest kraina Chianti, teraz żałuję, że się skusiłem wczoraj na butelkę, dziś jechałoby się łatwiej. Zjeżdżam z szutrówki szukając gładkiego asfaltu i wjeżdżam do Gaiole in Chianti.

Przyjechałem tu, by poznać Seana, właściciela To Tuscany, firmy wynajmującej wille, zamieszkałem w jednej z nich. Jest zapalonym kolarzem. Towarzyszy nam jego przyjaciel, Brett, zamierzamy razem pokręcić się po lokalnych, krętych drogach. Naszym celem jest dziś Castellina in Chianti, gdzie obiecano mi najlepsze gelati w Toskanii.

Opuszczamy Gaiole otoczeni rześkim, wiosennym powietrzem i wkrótce zaczynamy wspinać się w stałym tempie. Gładka droga wije się w górę, gdy przejeżdżamy obok pofalowanych pól i lasów zaledwie kilka tygodni przed eksplozją kolorów. Wspinamy się na wzgórze, a nasz prywatny wyścig zaczyna się, gdy Sean i Brett pędzą na złamanie karku, wykorzystując swoją kondycję i znajomość terenu.

Kolarstwo jest tu bardzo popularną dyscypliną. Lokalni bohaterowie to zawodowi kolarze szosowi – Bartali, Bettini i Cipollini. W okolicy zamieszkuje wielu aktywnych zawodników, jeszcze inni przyjeżdżają tu trenować. Coraz większą popularność zdobywa wyścig L’Eroica, w którym może wziąć udział każdy, ale wystartować trzeba na rowerze z epoki – żadnego karbonu i nowoczesnych technologii, tylko stalowe ramy i wełniane koszulki oraz „strade Bianchi” – białe, szutrowe drogi. Gaiole jest stolicą tej imprezy, z własnym sklepem i kawiarnią.


Droga do Castelliny to kręta, 7-kilometrowa wspinaczka. Sean idzie naprzód, podczas gdy Brett i jedziemy spokojniej swoim rytmem. Przez szczeliny w drzewach dostrzegam więcej winnic na równinie poniżej, ciągną się na północ i na zachód, aż wreszcie, docieramy do Seana stojącego na szczycie. Czas na podziwianie panoramy i obiecane gelato.

Zatrzymuje się samochód pełen amerykańskich turystów i ucinamy sobie pogawędkę o pięknie Toskanii. Selfie zrobione i jadą dalej, trzeba się trzymać planu zwiedzania. Nie zazdroszczę im: dwa koła to najlepszy sposób na zatopienie się w tym pięknym krajobrazie. A lody? Warte każdego metra wspinaczki.
Campbell Reid, zapalony rowerzysta drogowy, odwiedził Toskanię na rodzinne wakacje.

Za kulisami: Wizyta w naszych willach w Toskanii

Każdej jesieni i wiosny nasz zespół odwiedza wille, które oferujemy w całej Toskanii. Oglądamy i sprawdzamy je osobiście, abyśmy mogli opisać je rzetelnie i uczciwie. Od układu pomieszczeń i otoczenia, przez ogólne wrażenia, po dopasowanie dla rodzin, grup lub par – te wizyty pozwalają naszym Specjalistom ds. Willi zaoferować gościom fachowe doradztwo i wsparcie, pomagając w wyborze idealnej willi.

W październiku i listopadzie nasz zespół odwiedził ArezzoChianti, Valdarno i okolice, mieliśmy szansę na poznanie różnorodnych, malowniczych miejsc. Nie mogliśmy sobie wymarzyć lepszej pogody – bezchmurne niebo, zachwycające widoki na winnice i złote zachody słońca przypominają nam, dlaczego uwielbiamy wracać do Toskanii.